Τα δόντια του με το…καλημέρα έδειξε το θηρίο των δανειστών στη νέα ελληνική κυβέρνηση. Μέρκελ και Ρέγκλινγκ βάζουν εν αρχοίς στον πάγο τις προσδοκίες της Αθήνας για χαμήλωμα του πήχυ των πρωτογενών πλεονασμάτων που βρίσκεται σήμερα στο 3,5% και από το 2022 στο 2%.

Ο Έλληνας ΥΠΟΙΚ καλείται να εξηγήσει τα αυτονόητα στους εμμονικούς δανειστές μας…

Παντού υπάρχει ένας…μύθος : «Χαμηλότεροι φορολογικοί συντελεστές δημιουργούν τρύπα στα έσοδα»

Η μείωση των φορολογικών συντελεστών δεν απαιτεί απαραίτητα δημοσιονομικό χώρο. Μάλιστα η μείωση ορισμένων συντελεστών όχι μόνο δε μειώνει σε πολλές περιπτώσεις τα φορολογικά έσοδα, αλλά τα αυξάνει.

Η εξήγηση δίνεται από την καμπύλη Laffer η οποία απεικονίζει τα φορολογικά έσοδα σε συνάρτηση με τους φορολογικούς συντελεστές.

Οι καμπύλες Laffer για τον εταιρικό φόρο και για τον φόρο εισοδήματος απεικονίζονται παρακάτω:

Ας παρατηρήσουμε την τελευταία καμπύλη. Καθώς αυξάνεται ο φορολογικός συντελεστής στο φόρο στις επιχειρήσεις από το 20% στο 21% κόκ. αυξάνονται τα φορολογικά έσοδα μέχρι κάποιου σημείου στο 22,5% όπου μεγιστοποιούνται. Κατόπιν καθώς ο φορολογικός συντελεστής αυξάνεται περαιτέρω στο 23%, στο 24%, στο 25% και πιο πάνω τα φορολογικά έσοδα υποχωρούν.

Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι μετά το 22,5% οι επιχειρήσεις θεωρούν υψηλότερους συντελεστές δυσβάσταχτους με αποτέλεσμα είτε να παράγουν λιγότερο είτε να καταφεύγουν σε φοροδιαφυγή (παράνομη αποφυγή φόρων) ή φοροαποφυγή (αποφυγή φόρων με νόμιμους τρόπους). Έτσι χάνονται φορολογικά έσοδα για το κράτος.

Εάν παράξουν λιγότερο μετακυλίουν το φορολογικό βάρος στους εργαζομένους τους με χαμηλότερους μισθούς ή προβαίνοντας σε απολύσεις που θρέφουν την ανεργία. Εάν παράξουν το ίδιο επιλέγουν την αδήλωτη εργασία ή τη φοροδιαφυγή ή την φοροαποφυγή.

Τα οφέλη της μείωσης της φορολογίας

Η μείωση των φορολογικών συντελεστών και κατ’ επέκταση των φόρων ενισχύει το διαθέσιμο εισόδημα που το εισόδημα μείον τους φόρους. Τα νοικοκυριά διοχετεύουν το διαθέσιμο εισόδημά τους σε ιδιωτική κατανάλωση και ιδιωτική αποταμίευση.

Τα τελευταία χρόνια η ιδιωτική αποταμίευση των νοικοκυριών είναι αρνητική που σημαίνει όχι μόνο δεν βάζουν στην άκρη, αλλά βγάζουν από τα έτοιμα.

Η δε ιδιωτική κατανάλωση έχει ‘τραυματιστεί’ σοβαρά. Όπως βλέπουμε η καμπύλη ιδιωτικής κατανάλωσης μετατοπίστηκε προς τα αριστερά την περίοδο 2010-2018, διότι η κατανάλωση υποχώρησε αρκετά. Αυτό οφείλεται στο ‘πετσόκομμα’ του διαθέσιμου εισοδήματος.

(κίτρινη καμπύλη : ιδιωτική κατανάλωση περιόδου 2000-2009, μπλε καμπύλη : ιδιωτική κατανάλωση περιόδου 2010-2018]

Η νέα κυβέρνηση οφείλει να ελαφρύνει νοικοκυριά και επιχειρήσεις προς όφελος της ελληνικής οικονομίας.

Βουδούρης Κωνσταντίνος
Καθηγητής Οικονομικών σε πανεπιστημιακά φροντιστήρια

ΠΗΓΗ