Φέτος συμπληρώνονται 67 χρόνια από την τραγική ιστορία που σημάδεψε τη δημιουργία της Λίμνης Πλαστήρα.
Η , είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο 20 ανθρώπων, εργατών από το Νεοχώρι, προκαλώντας βαθύ πένθος στην περιοχή.
Ο κ. Γιώργος Καραντώνης, εκπαιδευτικός και πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Νέων Νεοχωρίου, εγγονός ενός εκ των θυμάτων, μετά από τέσσερα χρόνια ερευνών αποκαλύπτει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ για πρώτη φορά το χρονικό αυτής της τραγωδίας. Μέσω τεκμηρίων και μαρτυριών καθώς και φωτογραφικού υλικού που παρέμενε άγνωστο μέχρι σήμερα, ο κ. Καραντώνης «τροφοδότησε» τη συλλογική μνήμη.
Το 1959 το φιλόδοξο έργο του φράγματος Ταυρωπού είχε αρχίσει να γεμίζει με νερό την περιοχή της Νεβρόπολης. Μόλις δύο μήνες είχαν περάσει από την πλημμύρα της τεχνητής λίμνης όταν μια νέα πραγματικότητα διαμορφώθηκε στην περιοχή. Καλλιεργήσιμες εκτάσεις, βοσκοτόπια και δρόμοι καλύφθηκαν από τα νερά των βροχών. Η σύνδεση των χωριών με την Καρδίτσα μέσω Τσαρδακίου διακόπηκε. Εκείνη την περίοδο ένας κάτοικος του Νεοχωρίου αγόρασε μια βάρκα και ξεκίνησε καθημερινά δρομολόγια Τσαρδάκι-Νεοχώρι για να εξυπηρετήσει τους κατοίκους των γύρω περιοχών. Η ζωή στη Νευρόπολη είχε εισέλθει σε μια νέα εποχή χωρίς κανείς να υποψιάζεται ότι η δημιουργία αυτής της λίμνης θα οδηγούσε σε ένα ατύχημα πρωτοφανούς έκτασης για την περιοχή.
Στις 5 Δεκεμβρίου 1959,παραμονή του Αγίου Νικολάου,είκοσι άνθρωποι – οι περισσότεροι εργάτες στα έργα κατασκευής της λίμνης – φορτωμένοι με πράγματα για τις οικογένειές τους αποφασίζουν να αναχωρήσουν από το «Τσαρδάκι» προκειμένου να γιορτάσουν τον Άγιο Νικόλαο στα σπίτια τους απέναντι στον Βοτανικό Κήπο Νεοχωρίου. Αυτή η διαδρομή δεν ολοκληρώθηκε ποτέ για κανένα επιβάτη στη μοιραία βάρκα. Με τη Nευρόπολη πλημμυρισμένη ήταν η πιο γρήγορη επιλογή για να επιστρέψουν σπίτι τους καθώς οι δρόμοι είχαν εξαφανιστεί κάτω από τα νερά και οι νέοι δεν είχαν ακόμη κατασκευαστεί πλήρως.
Η κακοκαιρία εκείνη ημέρα ήταν έντονη. Παρά τις προειδοποιήσεις ότι δεν έπρεπε να μπλέκονται στη βάρκα αλλά αντίθετα να παραμένουν στο Τσαρδάκι που λειτουργούσε ως καφενείο-παντοπωλείο, αυτοί αγνόησαν. Ξεκίνησαν. Πριν προλάβουν καν να φτάσουν στα μισά της διαδρομής η υπερφορτωμένη βάρκα ανατράπηκε λόγω των ισχυρών ανέμων και των δυσμενών συνθηκών που επικρατούσαν. Κανείς δεν ήξερε κολύμπι ούτε ο βαρκάρης.
No safety measures were in place and the waters were icy cold.
Only one person attempted to save himself but in vain.
All were found drowned at the bottom of the lake after extensive searches by diving teams.
The tragic news sent shockwaves throughout Greece and plunged the region into mourning.
It was the largest maritime disaster in freshwater up to that time…
Tον Ιούνιο του 2019 διοργανώθηκε διημερίδα υπό την αιγίδα του τότε νεοεκλεγέντος δημάρχου Λίμνης Πλαστήρας και συγγραφέα Τοπικής Ιστορίας Παναγιώτη Νάνου προς τιμήν των εξήντα χρόνων ύπαρξης της λίμνης.
Η πρώτη ημέρα αφιερώθηκε στους πρώτους θανάτους κι όπως δήλωσε ο ίδιος στο ΑΠΕ-ΜΠΕ: «Η Ιστορία είναι πολύτιμος πόρος ανάπτυξης μιας περιοχής.»
Το ιστορικό πλαίσιο δημιουργίας αλλά και τα θύματα αυτού του τραγικού συμβάντος αποτελούν μέρος ενός μεγαλεπήβολου έργου που άλλαξε τη μοίρα μας.
Συγκεντρώσαμε πολύτιμο φωτογραφικό υλικό το οποίο αποτελεί πλέον μόνιμη έκθεση στον Βοτανικό Κήπο,
αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με την αγροτική παραγωγή κι οικονομική ζωή μας σε αυτό το οροπέδιο,
σημείο αναφοράς στην Ιστορία κατά τη διάρκεια Εθνικής Αντίστασης καθώς επίσης κι ανταγωνιστικών αεροδρομίων.