Η Σημασία της Συναίνεσης στην Αναθεώρηση του Συντάγματος

«Η συναίνεση φέρει πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα και μας το απέδειξε και η αναθεώρηση του 2001. Όσο λοιπόν δεν καλλιεργούμε αυτά τα βασικά, το Σύνταγμα δεν μπορεί να είναι πανάκεια» δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης κατά τη διάρκεια συζήτησης στο συνέδριο του Κύκλου Ιδεών με τίτλο «Πενήντα χρόνια από το Σύνταγμα του 1975», που διεξήχθη σήμερα στο Ζάππειο.

Απαντώντας στο κεντρικό ερώτημα σχετικά με την ανάγκη αναθεώρησης του Συντάγματος, ο κ. Γεραπετρίτης εξέφρασε την αντίθεση του: «Και για αυτό το λόγο, στο ερώτημα, το οποίο τίθεται επί της αρχής, εάν είναι αναγκαία η αναθεώρηση, η απάντηση νομίζω είναι σαφής. Δεν απαιτείται αναθεώρηση. Βεβαίως, μπορεί να είναι ωφέλιμη εν τέλει η αναθεώρηση» πρόσθεσε.

Ο υπουργός τόνισε ότι «δεν είναι αναγκαία η αναθεώρηση για να αντιμετωπίσουμε την πολιτική εχθροπάθεια», ούτε για να επιλύσουμε ζητήματα όπως η δευτερογενής νομολογία που είτε δεν εισάγεται είτε δεν συμβαδίζει με τις υπάρχουσες νόρμες. Υπογράμμισε ότι οι δομικές προκλήσεις μας δε θα επιλυθούν μέσω συνταγματικών αλλαγών αλλά υπάρχουν θέματα που μπορούν πράγματι να εξεταστούν.

“Θεωρώ πολύ σημαντική τη μεταρρύθμιση της χρονιάς 2019”, ανέφερε ο κ.Γεραπετρίτης σχετικά με τη δυνατότητα της αντιπολίτευσης να προτείνει Εξεταστικές Επιτροπές εκ των ενόντων.

Επιπλέον επισήμανε ότι στην Ελλάδα υπάρχει δυσκολία στη σύμπλευση γύρω από ένα κοινό προγραμματικό σχέδιο μεταξύ πολιτικών κομμάτων και όχι μόνο συγκυριακών συμφωνιών. Ωστόσο εκτίμησε πως υπάρχουν οι πολιτικές συνθήκες αυτή τη στιγμή ώστε να γίνουν ουσιαστικές αλλαγές.

Αναφέρθηκε σε άρθρα προς επανεξέταση όπως το άρθρο 16 που αφορά την ανώτατη εκπαίδευση και το άρθρο 24 σχετικό με περιβαλλοντικά ζητήματα διατηρώντας πάντα μια ισορροπία υπέρ της φύσης καθώς επίσης και το άρθρο 86 που σχετίζεται με την ποινική ευθύνη των Υπουργών. Για αυτό είπε ότι “δεν μιλάμε ακριβώς για ασυλία αλλά μάλλον για χειραγώγηση των θεσμών ευθύνης”.

“Πρέπει οι πολίτες να εμπιστεύονται τους θεσμούς”, υπογράμμισε ο υπουργός προσθέτοντας πως αυτή τη στιγμή κάτι τέτοιο λείπει: “Τι εμπιστοσύνη μπορεί κανείς να έχει όταν έχουμε νομοθέτες ανενεργούς εδώ και δύο ή τριάντα χρόνια;”. Τόνισε επίσης πως πρέπει τα ζητήματα αυτά να εξετάζονται χωρίς κομματικές σκοπιμότητες και κυρίως με ψυχραιμία.

Σχετικά με τον δικαστικό χώρο είπε ότι χρειάζεται μια συνολική προσέγγιση στα προβλήματα δικαιοσύνης ενώ υπογράμμισε πως απαιτείται τόλμη στις αποφάσεις αυτές: “Για παράδειγμα, ιδέες όπως η ενιαία δικαιοδοσία θα μπορούσαν πιθανώς ν’ αντιμετωπίσουν αντιστάσεις όχι μόνο από τους δικαστές αλλά κι από όλο τον πολιτικό κόσμο”.

“Η επιλογή των δικαστών αποτελεί ζήτημα πολιτικής πραγματικότητας”, σημείωσε καταλήγοντας πως ακόμη κι αν θεωρήσουμε σωστό τον διορισμό τους από τις κυβερνήσεις υπάρχει πάντα ο φόβος μιας αρνητικής αντίδρασης από τα ΜΜΕ ή άλλους φορείς.”

Καταληκτικά σχόλια

Kλείνοντας ανέφερε ότι όσο πιο περίπλοκο γίνεται ένα Σύνταγμα τόσο περισσότερο αποτυπώνει τη δυσπιστία απέναντι στους θεσμούς: “Ένα λιτό Σύνταγμα δείχνει μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στους θεσμούς” κατέληξε.