Η Πολιτική Αναδιάρθρωση και οι Νέοι Πολιτικοί Πόλοι
Η πρόσφατη δημοσκοπική ενίσχυση πολιτικών σχημάτων που σχετίζονται με τη Μαρία Καρυστιανού και τον Αλέξη Τσίπρα ανατρέπει το πολιτικό τοπίο, στέλνοντας ένα ισχυρό μήνυμα προς την αντιπολίτευση. Ο αντισυστημικός λόγος αποκτά νέα δυναμική, καθώς η περίπτωση της Καρυστιανού βασίζεται σε ένα ηθικό και θεσμικό κενό που αφορά τη δικαιοσύνη, τη διαφάνεια και τη λογοδοσία. Από την άλλη πλευρά, ο Τσίπρας επαναφέρει στην πολιτική σκηνή κοινωνικές ομάδες που αισθάνονται «ορφανά» μετά την κρίση ταυτότητας της κεντροαριστεράς.
Είναι προφανές ότι ο πολιτικός χάρτης δεν κινείται πια με τις γνωστές προβλέψεις. Η άνοδος αυτών των δύο νέων πόλων οδηγεί σε σημαντικά συμπεράσματα. Αντί να εκμεταλλεύεται την φθορά της κυβέρνησης, η αντιπολίτευση χάνει έδαφος από σχήματα που είναι πρόθυμα να εκφράσουν τις αλήθειες ωμά. Επιπλέον, ένα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού δεν εμπιστεύεται πλέον τους «θεσμικά υπεύθυνους» και αναζητά εναλλακτικές φωνές.
Προς το παρόν,η κυβέρνηση φαίνεται να μην ανησυχεί για την δημοσκοπική άνοδο αυτών των δύο νέων πολιτικών σχημάτων,καθώς το χάσμα με τα υπόλοιπα κόμματα διευρύνεται αντί να περιορίζεται. Σύμφωνα με τα στοιχεία από πρόσφατη δημοσκόπηση της MRB, η κυβέρνηση κατάφερε να περάσει σχετικά ανώδυνα μέσα από τις αγροτικές κινητοποιήσεις διατηρώντας τις δυνάμεις της ενώ παράλληλα το ποσοστό της αντιπολίτευσης μοιράζεται σε περισσότερες ομάδες που ανταγωνίζονται επί ίσοις όροις τα κόμμα Καρυστιανού και Τσίπρα.
Η Ψηφοφόρος Βάση για Καρυστιανού και Τσίπρα
Αν και οι συγκεκριμένοι πολιτικοί σχηματισμοί δεν εντάσσονται εύκολα στις παραδοσιακές ιδεολογικές κατηγορίες κι έχουν τη δυνατότητα να προσελκύσουν ψήφους από μια ευρεία εκλογική βάση, υπάρχουν σαφή στοιχεία για το προφίλ των ψηφοφόρων τους. Το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού φαίνεται ότι έχει αποδοχή στον ευρύτερο χώρο δεξιά από τη Νέα Δημοκρατία,συγκεντρώνοντας 32,5% στην πρόθεση ψήφου από ψηφοφόρους της Ελληνικής Λύσης του Βελόπουλου και 19,4% από την Πλεύση Ελευθερίας —ένα κόμμα με ασαφή ιδεολογικά χαρακτηριστικά.
Από την άλλη πλευρά,ο Τσίπρας αντλεί σχεδόν τους μισούς ψηφοφόρους του (47,6%) από τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά έχει πολύ μικρή διείσδυση στο ΠΑΣΟΚ (2,1%). Ο χώρος της κεντροαριστεράς αποτελεί φυσικά τον κύριο στόχο του πρώην πρωθυπουργού καθώς επιδιώκει να επεκτείνει την αποδοχή του στα υπόλοιπα κόμματα αυτού του χώρου αλλά επίσης στο ΠΑΣΟΚ όπου οι εσωτερικές διαφωνίες συνεχίζουν μετά τα απογοητευτικά αποτελέσματα στη δημοσκόπησή μας.
Η Κάτω Βολή για το ΠΑΣΟΚ
Η κατάσταση για το ΠΑΣΟΚ δείχνει όχι μόνο στασιμότητα αλλά είναι έτοιμη να υποχωρήσει περαιτέρω σύμφωνα με αυτήν τη δημοσκόπηση: χάνει τη δεύτερη θέση προς την Πλεύση Ελευθερίας υποχωρώντας στο 12,7%. Η στρατηγική μέτριας προσέγγισης που υιοθέτησε ο Νίκος Ανδρουλάκης φαίνεται πως δεν βρίσκουν απήχηση στους ψηφοφόρους.Το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να παρουσιαστεί ως «σοβαρό», «υπεύθυνο» και «θεσμικό», όμως ξεχνά ότι χωρίς καθαρές συγκρούσεις δεν μπορεί να υπάρξει σαφή πολιτική ταυτότητα.