Οι μισθοί αυξήθηκαν αλλά παραμένουν χαμηλότεροι από το 2009
Πόσο επηρεάζει η εργασία την τελική τιμή ενός προϊόντος; Είναι η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας συνδεδεμένη με τις χαμηλές αμοιβές; Στον κόσμο της Τεχνητής Νοημοσύνης, είναι εφικτό να στηριζόμαστε σε εργατικά χέρια;
Ορισμένες απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα προκύπτουν από την τραγική περίπτωση της «Βιολάντα» και τα αθώα θύματα που προέκυψαν.Ιστορικά, οι μισθοί ήταν πάντα στο επίκεντρο των επενδυτικών στρατηγικών (τόσο για μεγάλες εταιρείες όσο και για μικρές επιχειρήσεις). Στη χώρα μας, όπου οι περισσότερες επιχειρήσεις είναι έντασης εργασίας (ξενοδοχεία, εστίαση, εμπόριο), το εργατικό κόστος έχει συμπιεστεί ιδιαίτερα από το 2012 και μετά με σκοπό τη βελτίωση της παραγωγικότητας.
Ωστόσο, αυτή η στρατηγική αποδείχθηκε αναποτελεσματική: οι εξαγωγές δεν παρουσίασαν ανάκαμψη ενώ οι εισαγωγές αυξάνονται παρά την πενιχρή αγοραστική δύναμη των πολιτών. Αυτό οφείλεται κυρίως στις τουριστικές αφίξεις αλλά και στην έλλειψη εγχώριας παραγωγής.
Η τάση αυτή συνεχίζεται μέχρι σήμερα με αποτέλεσμα πολλές επιχειρήσεις να μην προχωρούν σε απαραίτητους εκσυγχρονισμούς ή αυτοματοποίηση. Παρά τις αυξήσεις στο ΑΕΠ και την παραγωγικότητα, οι μισθοί παραμένουν στάσιμοι ενώ μειώνονται οι ασφαλιστικές εισφορές που σχετίζονται με τη στρεβλή παραγωγικότητα. Αντίθετα, η φορολογία αυξάνεται (20% επί των αυξήσεων στους βασικούς μισθούς) για τη δημιουργία κρατικών πλεονασμάτων.
Μισθοί κάτω από τα επίπεδα του 2009
Χτες η υπουργός Εργασίας κ. Νίκη Κεραμέως ανακοίνωσε ότι ο μέσος μισθός ανήλθε στα 1.362 ευρώ το 2025 όταν τον Δεκέμβριο του 2009 ήταν 1.442 ευρώ (Στοιχεία ΙΟΒΕ). Εν τω μεταξύ υπήρξε πληθωρισμός άνω του 30% ενώ το ΑΕΠ έχει φτάσει κοντά στα 250 δισεκατομμύρια ευρώ από τα 225 δισεκατομμύρια πριν από δύο δεκαετίες.
Σύμφωνα με στοιχεία του ΣΕΒ, η παραγωγικότητα ανά ώρα εργασίας στην Ελλάδα περιορίζεται στα 38 ευρώ ενώ στη Γερμανία φτάνει τα 76 ευρώ και στη Δανία εκτινάσσεται στα 142 ευρώ.
(Αναφορά σε φάρμακο)
Pίσω όμως από αυτά κρύβονται σημαντικές έρευνες και επενδύσεις στον τομέα των φαρμάκων όπως στην μπισκοτοβιομηχανία «Βιολάντα». Εκτός από εγκληματικές παραλείψεις και κατασκευαστικά λάθη που ευθύνονται όλοι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί της πολιτείας, καθοριστικός είναι ο αντίκτυπος της χαμηλής αμοιβής εργασίας. Η επιχείρηση επιλέγει να πληρώνει πρόσθετο ποσοστό στον ονομαστικό μισθό για εργασία Κυριακές ή νυχτερινά ωράρια αντί να επενδύσει σε νέες γραμμές παραγωγής ή ασφαλέστερες βάρδιες.
Aυτό συμβαίνει διότι σύμφωνα με τις τελευταίες αλλαγές στην εργατική νομοθεσία έχουν γίνει πιο οικονομικές αυτές οι προσθήκες στις χαμηλές αμοιβές ακόμα κι αν συγκριθούν με απλές υποδομές όπως κτήρια ή εξοπλισμός.
(Αναφορά σε μέτρα υπουργείου)
Aυτή η κατάσταση ενδέχεται να οδηγήσει σε επικίνδυνες συνθήκες εργασίας καθώς δεν υπάρχουν επιπλέον ασφάλιστα κόστη για Κυριακές ή υπερωρίες λόγω των πρόσφατων μέτρων που πέρασε το υπουργείο Εργασίας ώστε να ενδυναμώσει τη φθηνή απασχόληση – κάτι που αποδεικνύεται εγκληματικό στην εφαρμογή του.
