Νέες αποκαλύψεις για τη ΓΣΕΕ και τον ρόλο της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας

Αναμένονται σημαντικές εξελίξεις σχετικά με τις δραστηριότητες και την επιρροή της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας που έχει “κυβερνήσει” την ΓΣΕΕ τα τελευταία 40 χρόνια. Αυτή η κατάσταση έχει μετατρέψει το όργανο από ένα εργαλείο διεκδίκησης σε έναν φορέα που εξυπηρετεί διάφορες πολιτικές και κομματικές σκοπιμότητες, καθώς και προσωπικά οικονομικά συμφέροντα.

Καθώς η έρευνα από τις εισαγγελικές αρχές συνεχίζεται, μια βασική παρατήρηση προκύπτει: δεν πρόκειται απλώς για μια ακόμα περίπτωση οικονομικής διαφθοράς ή “παράβασης”. Η υπόθεση αναδεικνύει με σαφήνεια τη σοβαρή κρίση αξιοπιστίας που πλήττει την κορυφή του ελληνικού συνδικαλιστικού κινήματος εδώ και πολλές δεκαετίες.

Τα στοιχεία που έχουν δημοσιοποιηθεί –όπως πορίσματα, δικαστικές διερευνήσεις και δημόσιες καταγγελίες– σκιαγραφούν ένα σύστημα πρακτικών που απέχει πολύ από τον πραγματικό ρόλο υπεράσπισης των εργαζομένων. Δαπάνες χωρίς επαρκή τεκμηρίωση, προγράμματα αμφίβολης χρησιμότητας και ένας κλειστός μηχανισμός διαχείρισης πόρων ελεγχόμενος από μια περιορισμένη ομάδα ατόμων συνθέτουν αυτή την εικόνα.

Η έρευνα αποκαλύπτει ότι οι χρηματοδοτήσεις (τόσο εθνικές όσο και ευρωπαϊκές) κατευθύνονταν σε εταιρείες μέσω απευθείας αναθέσεων ή στημένων διαγωνισμών, με αμφίβολη υλοποίηση έργων καθώς επίσης κι ανεξήγητες κινήσεις χρημάτων.

Από τη σύγκρουση στη συνεργασία

Pέρα από τις ατομικές ευθύνες που εξετάζονται, το σκάνδαλο φέρνει στο φως κάτι πιο βαθύ: Την κυριαρχία ενός στρώματος «επαγγελματιών συνδικαλιστών», οι οποίοι είναι αποκομμένοι από την πραγματική εργασία τους, εξαρτώμενοι οικονομικά από το κράτος και πολιτικά δεσμευμένοι. Αυτοί οι συνδικαλιστές δεν έχουν βιώσει τις σύγχρονες εργασιακές προκλήσεις αλλά λειτουργούν ως μόνιμοι διαχειριστές μηχανισμών, κονδυλίων και ισορροπιών.

Σε αυτό το πλαίσιο, τα σωματεία χάνουν τον χαρακτήρα τους ως όργανα πίεσης κι αποκτούν ρόλο θεσμικών συνομιλητών χωρίς συγκρουσιακή διάσταση. Συχνά φαίνεται ότι είναι πιο πρόθυμοι να συμφωνήσουν με κυβερνητικές πολιτικές ή να συνεργαστούν με εργοδοτικούς φορείς παρά να εκφράσουν τις ανάγκες των εργαζομένων τους.

Η απομάκρυνση ανάμεσα στη συνδικαλιστική ηγεσία και τους εργαζόμενους μεγαλώνει συνεχώς· η συμμετοχή στα πρωτοβάθμια σωματεία είναι ιδιαίτερα χαμηλή ενώ οι δευτεροβάθμιες οργανώσεις γίνονται απλές “σφραγίδες”. Ο θεσμός αυτός έχει απαξιωθεί στα μάτια των εργαζομένων αλλά κι ολόκληρης της κοινωνίας.

Σύμπτωμα μιας βαθιάς κρίσης

The scandal surrounding the GSEE serves as a symptom of the decay and degeneration of what was once a vibrant labor movement. It is not merely about financial mismanagement; it reflects a broader model of unionism that lacks democratic oversight and accountability while failing to engage in genuine conflict with employers and authorities.

If there is no radical restructuring that emphasizes grassroots involvement, openness and renewal of personnel and practices, such incidents will become the norm rather than the exception. Ultimately, it will be the workers who suffer from this lack of true representation rather than the union elites themselves.