Εξελίξεις στην Εργασιακή Νομοθεσία μετά την Κοινωνική Συμφωνία
Μετά την υπογραφή της «Κοινωνικής Συμφωνίας» από τον ΣΕΒ, τους επαγγελματίες, τους εμπόρους, τους ξενοδόχους και τη ΓΣΕΕ, η κυβέρνηση προχώρησε στην κατάθεση ενός νέου νομοσχεδίου στη Βουλή. Σύμφωνα με αυτό:
Μια κλαδική σύμβαση (ΣΣΕ) θα επεκτείνεται σε όλους τους μισθωτούς εφόσον τα μέλη που συμμετέχουν καλύπτουν το 40% των εργαζομένων στον συγκεκριμένο τομέα (προηγουμένως ίσχυε ποσοστό 50%). Η ΓΣΕΕ έχει τη δυνατότητα να επικυρώσει μια κλαδική σύμβαση που θα ισχύει καθολικά για τον κλάδο. Μετά την ολοκλήρωση μιας συλλογικής σύμβασης, αυτή μπορεί να συνεχίσει να ισχύει ως ατομική σύμβαση για τρεις μήνες. Επιπλέον, υπάρχει η δυνατότητα προσφυγής στη διαιτησία.
Οι αλλαγές αυτές προέρχονται από τις απαιτήσεις του ευρωπαϊκού δικαίου (Οδηγία Ε.Ε.), που stipulates ότι το 80% των εργαζομένων πρέπει να καλύπτονται από συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Στην Ελλάδα όμως αυτό το ποσοστό είναι γύρω στο απαράδεκτο 20%, αν δεν έχει μειωθεί ακόμη περισσότερο.
Αξιοσημείωτο είναι ότι οι παραπάνω διατάξεις ήταν επιθυμητές από μεγάλους εργοδότες όπως βιομήχανοι και ξενοδόχοι,οι οποίοι πληρώνουν έως και 40% υψηλότερους μισθούς λόγω της ύπαρξης κλαδικών συμβάσεων σε μεγαλύτερη πυκνότητα. Αυτό γίνεται επίσης για να προσελκύσουν προσωπικό σε ένα περιβάλλον όπου οι χαμηλοί μισθοί και τα υψηλά ενοίκια περιορίζουν την επαγγελματική κινητικότητα.
Ωστόσο, η ενίσχυση του εργατικού δικαίου φαίνεται πως θα έχει αρνητικές συνέπειες για τις μικρές επιχειρήσεις. Είναι σαφές ότι η παραγωγικότητα δεν μπορεί να βασίζεται σε κακοπληρωμένες θέσεις εργασίας ή ακόμα χειρότερα στα “κλεμμένα” δώρα!
Παρά τις φαινομενικά θετικές εξελίξεις, ο νέος νόμος αναμένεται τελικά να παραμείνει ανενεργός λόγω των εξής λόγων:
- Η υπεροχή του ατομικού δικαίου: Η διατήρηση αυτής της διάταξης σημαίνει ότι πολλές όροι αμοιβών και εργασίας που συμφωνούνται μέσω ΣΣΕ μπορούν εύκολα να ανατραπούν με ατομικές συμβάσεις.
- Dημιουργία ωραρίου: Το καθημερινό δέκαωρο χωρίς υπερωρίες καθώς και το έξιήμερο θα συνεχίζουν να καθορίζονται σύμφωνα με οδηγίες του εργοδότη μέσω απλών ατομικών συμφωνιών.
- Aνατροπή συνδικαλιστικών παρεμβάσεων: Η παρέμβαση των συνδικάτων τίθεται υπό αμφισβήτηση καθώς οι οργανώσεις αυτές αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην εκπροσώπησή τους.
Sτην ΑΔΕΔΥ κυριαρχεί πλέον το ΠΑΜΕ/ΚΚE ενώ στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας (EKA) διατηρεί εδώ και χρόνια την πρωτοκαθεδρία αλλά τώρα διεκδικεί κιόλας την Προεδρία μέσα από αναλογικά συστήματα εκλογών. Το ΚΚE απορρίπτει οποιαδήποτε πολιτική συνεργασία με άλλες δυνάμεις θεωρώντας πως αυτή απομακρύνει τον επαναστατικό στόχο.
Tην ίδια στιγμή η γραφειοκρατία στη ΓΣEE εντείνεται ενώ ο πρόεδρος Παναγόπουλος βρίσκεται υπό έλεγχο σχετικά με ζητήματα κοινοτικών προγραμμάτων χωρίς μέχρι στιγμής καμία επίσημη κατηγορία εις βάρος του.
Eν κατακλείδι, η γραφειοκρατικοποίηση της ΓΣEE μαζί με τη μακρά θητεία Παναγόπουλου έχουν επιτρέψει στην “Αριστερά” να ακυρώσει όσα δεν ελέγχει στα συνδικαλιστικά σωματεία μειώνοντας σημαντικά τη δύναμή της. Οι ευθύνες βαρύνουν τόσο τους ίδιους τους συνδικαλιστές όσο και πολιτικές δυνάμεις όπως ο ΣΥΡΙΖΑ κατά τη διάρκεια της κυβερνητικής θητείας του αλλά επίσης τις πιο άκρατες ομάδες που έχουν προκαλέσει αναταραχές στις απεργίες.»
Mε αυτά τα δεδομένα φαίνεται πως η ατομική διαπραγμάτευση θα συνεχίσει κυρίαρχη οδηγώντας σε μια ζούγκλα εργασιακών σχέσεων στην αγορά εργασίας.
Η κυβέρνηση φαίνεται πως στερείται αξιόπιστου συνομιλητή ώστε ν’ εφαρμόσει αλλαγές καθώς κάθε μορφή συλλογικής έκφρασης έχει υποστεί σοβαρή υπονόμευση τα τελευταία χρόνια.»