Διαπραγματεύσεις για την Επόμενη Ημέρα με το Ιράν
Η διοίκηση του Ντόναλντ Τραμπ έχει ήδη ενεργοποιήσει κρυφές διαδρομές επικοινωνίας για την «επόμενη ημέρα» και τις πιθανές διαπραγματεύσεις, όπως αναφέρει το axios. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο στόχος είναι να δημιουργηθεί ένα πλαίσιο συνομιλιών ακόμα και κατά τη διάρκεια των στρατιωτικών επιχειρήσεων εναντίον του Ιράν. Παρόλο που ο Αμερικανός πρόεδρος αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο αποκλιμάκωσης της κατάστασης, οι εκτιμήσεις εντός της κυβέρνησης υποδεικνύουν ότι οι συγκρούσεις θα μπορούσαν να συνεχιστούν για δύο έως τρεις εβδομάδες, ενώ οι συνεργάτες του προετοιμάζουν παράλληλα διπλωματικές πρωτοβουλίες.
Στις διαδικασίες συμμετέχουν σημαντικά πρόσωπα όπως οι Τζάρεντ Κούσνερ και Στιβ Γουίτκοφ, που εξετάζουν κρίσιμα στοιχεία μιας πιθανής συμφωνίας: η επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ, η διαχείριση του εμπλουτισμένου ουρανίου καθώς και μια ευρύτερη ρύθμιση σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα, τους πυραύλους και τις περιφερειακές συμμαχίες.Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν άμεσες επαφές μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, με χώρες όπως η Αίγυπτος, το Κατάρ και το Ηνωμένο Βασίλειο να παίζουν ρόλο διαμεσολαβητών.
Το Ιράν φαίνεται πρόθυμο να συμμετάσχει σε διάλογο αλλά θέτει αυστηρούς όρους: άμεση κατάπαυση πυρός, εγγυήσεις ότι δεν θα υπάρξουν νέες επιθέσεις καθώς και αποζημιώσεις — αιτήματα που αντιμετωπίζονται με σκεπτικισμό από την αμερικανική πλευρά. Από την άλλη πλευρά της διαπραγμάτευσης, οι απαιτήσεις περιλαμβάνουν πάγωμα του πυραυλικού προγράμματος από τον Ιρανικό στρατό, μηδενικό εμπλουτισμό ουρανίου καθώς επίσης αποξήλωση κρίσιμων εγκαταστάσεων και τερματισμό υποστήριξης σε οργανώσεις όπως η Χεζμπολάχ ή οι Χούθι — όροι που έχουν απορριφθεί στο παρελθόν από την Τεχεράνη.
Ο Υπουργός Εξωτερικών του Ιράν Αμπάς Αραγτσί δήλωσε ότι η ομαλοποίηση στην περιοχή των Στενών του Ορμούζ εξαρτάται από τον τερματισμό των επιθέσεων από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ καθώς επίσης απαιτεί σαφείς εγγυήσεις ασφάλειας. Παρόλα αυτά εξετάζονται σενάρια συμβιβασμού στο παρασκήνιο όπως η απελευθέρωση ιρανικών κεφαλαίων αντί άμεσων αποζημιώσεων ενώ παράλληλα η Ουάσιγκτον αναζητεί έναν αξιόπιστο μεσολαβητή — όπου φαίνεται πως το Κατάρ κερδίζει έδαφος έναντι άλλων επιλογών.