«Κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή: Οι Μονάδες Αφαλάτωσης στο Επίκεντρο της Κρίσης και οι Κίνδυνοι για την Υδροδότηση»

Κλιμάκωση χωρίς όρια στη Μέση Ανατολή: Στο στόχαστρο οι μονάδες αφαλάτωσης – Οι κίνδυνοι για την υδροδότηση

Επιθέσεις κατά των Υδάτινων Πόρων: Μια Νέα Διάσταση στον Πόλεμο

Οι επιθέσεις που στοχεύουν το νερό είναι σπάνιες σε περιόδους πολέμου,ωστόσο στον τρέχοντα συγκρουσιακό κλίμα της Μέσης Ανατολής,παρατηρούνται πλήγματα εναντίον σταθμών αφαλάτωσης θαλασσινού νερού,οι οποίοι είναι κρίσιμης σημασίας για εκατομμύρια ανθρώπους στην περιοχή.

Μετά την απειλή του Ντόναλντ Τραμπ να καταστρέψει ιρανικές εγκαταστάσεις παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας αν η Τεχεράνη δεν επιτρέψει τη διέλευση από το Στενό του Χορμούζ, το Ιράν αντεπιτίθεται. Οι μονάδες αφαλάτωσης έχουν μπει στο στόχαστρο.

Ποιες υποδομές έχουν πληγεί;

Σύμφωνα με τις αρχές της Τεχεράνης, οι αμερικανοϊσραηλινές επιθέσεις έχουν προκαλέσει σοβαρές ζημιές σε εγκαταστάσεις διαχείρισης νερού στο Ιράν. «Δεκάδες εγκαταστάσεις μεταφοράς και επεξεργασίας του νερού» υπήρξαν θύματα αυτών των επιθέσεων που «κατέστρεψαν ζωτικής σημασίας τμήματα του δικτύου τροφοδοσίας»,δήλωσε ο υπουργός Ενέργειας Αμπάς Αλιαμπαντί. Στις 8 Μαρτίου, ένας σταθμός αφαλάτωσης στο Μπαχρέιν δέχθηκε επίθεση από ιρανικά drones, σύμφωνα με ανακοίνωση των αρχών την επόμενη ημέρα μετά από παρόμοιο χτύπημα σε σταθμό αφαλάτωσης στην Κεσμ που είχε ως αποτέλεσμα να επηρεαστεί η υδροδότηση 30 χωριών.

Αυτές οι επιθέσεις μπορεί να είναι περιορισμένες προς το παρόν, αλλά όπως προειδοποιεί η οικονομολόγος Esther Crauser-Delbourg: «Ο πρώτος που αποφασίζει να πλήξει τις πηγές ύδατος ανοίγει έναν πόλεμο πολύ μεγαλύτερης κλίμακας».

Η Σημασία του Αφαλατωμένου Νερού

Σε μια περιοχή όπου η έλλειψη βροχής είναι έντονη και η διαθεσιμότητα νερού είναι δέκα φορές χαμηλότερη από τον παγκόσμιο μέσο όρο σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, τα εργοστάσια αφαλάτωσης αποτελούν θεμέλιο για την οικονομία και την κατανάλωση πόσιμου νερού εκατομμυρίων κατοίκων. Περίπου το 42% της παγκόσμιας υποδομής αφαλάτωσης βρίσκεται στη Μέση Ανατολή σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα δημοσιευμένη στην Nature. Το ποσοστό αυτό φτάνει το 42% στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και αγγίζει το 90% στο Κουβέιτ.

“Χωρίς αφαλατωμένο νερό εκεί δεν υπάρχει τίποτα”, αναφέρει η Esther Crauser-Delbourg. Αυτή η διαδικασία έχει στρατηγική σημασία για μεγάλες μητροπόλεις όπως το Ντουμπάι και το Ριάντ. Ήδη από το 2010 μια έκθεση της CIA προειδοποιούσε ότι “η διακοπή λειτουργίας των μονάδων αφαλάτωσης στις περισσότερες χώρες της περιοχής θα μπορούσε να έχει σοβαρές συνέπειες”.

Aπειλές στους Σταθμούς Αφαλάτωσης

Eκτός από τις στρατιωτικές επιθέσεις, οι σταθμοί αυτοί αντιμετωπίζουν κινδύνους λόγω διακοπών ηλεκτροδότησης ή μόλυνση του θαλασσίου ύδατος κυρίως λόγω πετρελαιοκηλίδων.

“Έχουμε ενισχύσει τα μέτρα ασφαλείας γύρω από τους σταθμούς”, δηλώνει ο Φιλίπ Μπουρντό της Veolia που παρέχει υπηρεσίες σε περιοχές όπως ο Ομάν και η Σαουδική Αραβία. “Τα πρόσφατα γεγονότα μας αναγκάζουν να είμαστε πιο προσεκτικοί”. Σε κάποιες χώρες έχουν αναπτυχθεί συστοιχίες πυραύλων γύρω από τα μεγαλύτερα εργοστάσια για προστασία απέναντι στις απειλές drone.

Iστορικό Επιθέσεων

Tα τελευταία χρόνια έχουν σημειωθεί αρκετές επιθέσεις κατά εργοστασίων αφαλάτωσης: μεταξύ Υεμένης και Σαουδικής Αραβίας καθώς επίσης ισραηλινοί βομβαρδισμοί στη Γάζα σύμφωνα με στοιχεία του Pacific Institute στην Καλιφόρνια σχετικά με πολέμους σχετικούς με τους υδάτινους πόρους.

Eπιπτώσεις Επιχειρήσεων

Aυτές οι στρατηγικές υποδομές μπορούν να προκαλέσουν σημαντικές συνέπειες αν δε λειτουργούν σωστά: μπορεί να οδηγήσουν σε μαζική έξοδο πληθυσμού ή ακόμα και σε περιορισμούς κατανάλωσης ύδατος.” Η esther Crauser-Delbourg τονίζει ότι τέτοιες καταστάσεις μπορούν να δημιουργήσουν προβλήματα στον τουρισμό ή τη βιομηχανία δεδομένων λόγω υψηλής κατανάλωσης ύδατος για ψύξη.”

“Ωστόσο υπάρχουν ασφαλιστικές δικλείδες,” προσφέρει ο Φιλπό Μπουρντό: “Τα εργοστάσια συνδέονται μεταξύ τους ώστε μια πιθανή αποτυχία μιας μονάδας να μην έχει δραματικές συνέπειες.” Προσδιορίζει επίσης ότι υπάρχουν αποθήκες αντίστοιχης ποσότητας κατανάλωσης δύο έως επτά ημερών ώστε ν’ αποφευχθούν ελλείψεις υπό τον όρο ότι οι ζημιές δεν θα παρατείνονται.”

Scroll to Top