Αναφορά για τους Πυραύλους Tomahawk και την Κατάσταση στο Ιράν
Ο στρατός των Ηνωμένων Πολιτειών έχει εκτοξεύσει πάνω από 850 πυραύλους Tomahawk κατά τη διάρκεια τεσσάρων εβδομάδων συγκρούσεων με το Ιράν, γεγονός που έχει προκαλέσει ανησυχία στο Πεντάγωνο λόγω της ταχύτητας με την οποία εξαντλούνται τα αποθέματα.Αυτή η κατάσταση έχει ήδη πυροδοτήσει συζητήσεις σχετικά με την ανάγκη άμεσης αναπλήρωσης και αύξησης της παραγωγής.
Σύμφωνα με πληροφορίες από ιρανικές πηγές, ένας από τους πυραύλους έπληξε περιοχή κοντά σε σχολείο στην πόλη Μινάμπ τις πρώτες ημέρες της σύγκρουσης, προκαλώντας τον θάνατο περισσότερων από 150 παιδιών. Ωστόσο, αυτές οι πληροφορίες δεν έχουν επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα.
Η εφημερίδα The Washington Post αναφέρει ότι οι αμερικανικές δυνάμεις χρησιμοποιούν τους Tomahawk από τον Πόλεμο του Κόλπου το 1991. Οι πύραυλοι αυτοί εκτοξεύονται τόσο από πλοία επιφανείας όσο και από υποβρύχια και έχουν τη δυνατότητα να πλήττουν στόχους σε αποστάσεις μεγαλύτερες των 1.500 χιλιομέτρων χωρίς να διακινδυνεύουν οι πιλότοι σε εχθρικά αντιαεροπορικά συστήματα. Το πρόβλημα είναι ότι κάθε χρόνο κατασκευάζονται μόνο λίγες εκατοντάδες τέτοιων πυραύλων (κυρίως για τις ΗΠΑ),ενώ ο αριθμός που παραγγέλλεται από συμμάχους είναι περιορισμένος,γεγονός που καθιστά τη διαθέσιμη παγκόσμια προσφορά περιορισμένη.
Εκτίμηση Αναλυτών για τους Πυραύλους Tomahawk του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ
Πριν ξεκινήσει η επιχείρηση κατά του Ιράν, αναλυτές εκτιμούσαν ότι το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ διέθετε μεταξύ 4.000 και 4.500 πυραύλων Tomahawk. Ωστόσο, άλλοι υποστηρίζουν ότι αυτός ο αριθμός μπορεί να είναι σημαντικά χαμηλότερος, ίσως γύρω στους 3.000 μετά τη μεγάλη χρήση τους σε πρόσφατες επιχειρήσεις όπως αυτές στο Ιράν (καλοκαίρι του περυσινού έτους), στην Υεμένη και στη Νιγηρία.
Η έντονη εξάρτηση στους Tomahawk στον πόλεμο με το Ιράν θα απαιτήσει συζητήσεις σχετικά με πιθανές μεταφορές κάποιων πυρών από άλλες περιοχές του κόσμου καθώς επίσης μια συντονισμένη μακροπρόθεσμη προσπάθεια αύξησης της παραγωγής.
Οι σύγχρονοι τύποι των Tomahawk βρίσκονται σε υπηρεσία από το 2004 και παρέχουν στις αμερικανικές δυνάμεις τη δυνατότητα επικοινωνίας μέσω δορυφόρου με τον πύραυλο αυτόν. Έχουν τη δυνατότητα να πλήττουν προγραμματισμένους στόχους ή να εντοπίζουν νέους εν πτήσει ενώ μπορούν επίσης να κινούνται πάνω από το πεδίο μάχης διαθέτοντας κάμερες που μεταδίδουν πληροφορίες σχετικά με τις ζημιές.
Οι πιο πρόσφατες εκδόσεις αυτών των πυρών κοστίζουν έως και 3,6 εκατομμύρια δολάρια ανά μονάδα ενώ η διαδικασία κατασκευής μπορεί να διαρκέσει μέχρι δύο χρόνια σύμφωνα με έγγραφα του Πολεμικού Ναυτικού. Τα τελευταία χρόνια οι παραγγελίες γίνονται σε μικρές παρτίδες: μόλις 57 συμπεριλήφθηκαν στον αμυντικό προϋπολογισμό της προηγούμενης χρονιάς.