Ανησυχητικά Στοιχεία για τις Καισαρικές στην Ελλάδα

Για άλλη μια φορά, τα στοιχεία που αφορούν τις καισαρικές τομές στη χώρα μας είναι εξαιρετικά απογοητευτικά. Σύμφωνα με δεδομένα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), όπως αναφέρει το Ινστιτούτο Δημογραφικών Ερευνών και Μελετών, σχεδόν το 66% των γεννήσεων στην Ελλάδα πραγματοποιούνται μέσω καισαρικής τομής. Αυτός ο αριθμός κατατάσσει τη χώρα μας στην κορυφή της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σε υψηλές θέσεις παγκοσμίως.

Επιπλέον, οι δαπάνες για τις καισαρικές στη χώρα μας είναι ιδιαίτερα αυξημένες, ενώ οι συστάσεις του ΠΟΥ για τον περιορισμό αυτού του φαινομένου φαίνεται να αγνοούνται από την ελληνική πλευρά.

«Ραγδαία αύξηση»

Στην έκθεση επισημαίνεται ότι τα στοιχεία του ΠΟΥ δείχνουν ότι παγκοσμίως «ο αριθμός των τοκετών με καισαρική ανά 1.000 γεννήσεις έχει υπερτριπλασιαστεί μεταξύ 1990 και 2023 (από 6,7% σε 22%), με τη μεγαλύτερη αύξηση να παρατηρείται στις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες».Όσο αφορά την Ελλάδα, σημειώνεται ότι «μέχρι το 2018 δεν είχαμε διαθέσιμα δεδομένα», γεγονός που καθιστούσε τη χώρα απούσα από τις βάσεις δεδομένων του ΠΟΥ και του ΟΟΣΑ. Ωστόσο, λόγω ισχυρών ενδείξεων σχετικά με την εκρηκτική αύξηση των καισαρικών στη χώρα μας, η ευρωπαϊκή υπηρεσία του ΠΟΥ συνεργάστηκε με το υπουργείο Υγείας από το 2016.

62,2% μέσω Καισαρών

Σύμφωνα με τα νέα στοιχεία που παρέχει ο ΠΟΥ, η Ελλάδα θα έπρεπε να δημιουργήσει ένα κανονιστικό πλαίσιο «με στόχο τον περιορισμό των περιττών καισαρικών». Αυτό θα πρέπει να βασίζεται σε τεκμηριωμένη κλινική πρακτική χρησιμοποιώντας εργαλεία που προτείνει ο ΠΟΥ για την προγεννητική φροντίδα.

Tρία χρόνια μετά τη δημοσίευση της έκθεσης αυτής από τον ΠΟΥ, η ΕΛΣΤΑΤ άρχισε να δημοσιεύει στοιχεία σχετικά με τους φυσικούς τοκετούς έναντι των κιαιαστικών. Από αυτά προκύπτει ότι οι κιαιαστικές συνεχίζουν να αυξάνονται: ενώ ήταν στο 57,8% το 2019 έχουν φτάσει στο ποσοστό του 62,2% μέχρι σήμερα.

“Οι συστάσεις δεν ελήφθησαν υπόψη”

Η έκθεση αναφέρει επίσης πως «οι συστάσεις της έκθεσης δεν ελήφθησαν υπόψη», κάτι που είχε ως αποτέλεσμα την περαιτέρω αύξηση αντί της αναμενόμενης πτώσης στα ποσοστά των κιαιαστικών κατά τη διάρκεια σύνταξης της συγκεκριμένης έκθεσης.

“Ο μεγάλος αριθμός κιαιαστικών μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες”, υπογραμμίζει η ίδια πηγή σχετικά με την ασφάλεια ασθενών καθώς επίσης επηρεάζει αρνητικά την ποιότητα φροντίδας αλλά και τους πόρους υγειονομικής περίθαλψης.

“Υπερκάλυψη άλλων χωρών”

Τα ποσοστά αυτά είναι τρεις φορές υψηλότερα συγκριτικά με χώρες όπως η Ολλανδία ή η Σουηδία όπου οι κιαιαστικές δεν ξεπερνούν τις διακόσιες ανά χίλιες γεννήσεις. Η κατάσταση γίνεται ακόμα πιο ανησυχητική όταν εξετάσουμε πως τόσο η μέση ηλικία γέννας όσο и τα ποσοστά γυναικών που αποκτούν παιδιά μέσω υποβοηθούμενης αναπαραγωγής δεν διαφέρουν σημαντικά από άλλες χώρες όπως Ισπανία ή Ιρλανδία.

Aιτίες πίσω από αυτήν την “επιδημία”

Aυτός ο “καταιγισμός” στις κιαιαστικές δε φαίνεται να δικαιολογείται μόνο από λόγους υγείας σύμφωνα πάντα με όλη αυτήν τη διαδικασία καθώς ούτε καν αποδεικνύεται πως υπάρχει διαφοροποίηση στη φυσιολογία μεταξύ Ελληνίδων γυναικών συγκριτικά μ’ αυτές άλλων ευρωπαϊκών κρατών όπως Ιταλία ή Γαλλία όπου τα αντίστοιχα ποσοστά είναι πολύ χαμηλότερα ακόμη κάτω απ’το είκοσι%. Το γεγονός αυτό συνδέεται κυρίως μ’ έλλειψη ενημέρωσης αλλά κυρίως στις πρακτικές κάποιων ειδικών στον χώρο.»

“Επιβαρύνεται οικονομικά ο κόσμος”

“Τα εξαιρετικώς υψηλά ποσοστά των κιιατρικών επιβαρύνονται οικονομικά τόσο τους πολίτες όσο όμως καί τον οργανισμό ΕΟΠΠΥ”,

, δήλωσε χαρακτηριστικώς ο διευθυντής Βύρων Κοτζαμάνης προσθέτοντας πως “το κόστος μιας γέννας μέσω κιατρικής είναι σαφώς μεγαλύτερο απ’ ενός φυσιολογικού”. Σύμφωνα μάλιστα μ’ έρευνα ανεξάρτητου οργανισμού Health Care Cost Institute , αυτό κοστολογείται κατά δύο φορές περισσότερο απ’ότι συμβαίνει σε Γερμανίες ή Ισπανίες .



“Άμεσα μέτρα απαιτούνται!”. Παράλληλα σύμφωνα πάντα στον ίδιο άνθρωπο “οι κιατρικές αποτελούν πρόβλημα δημόσιας υγείας” απαιτείται άμεση παρέμβαση ώστε ν’ αντιμετωπιστεί αυτή κατάσταση.” Το υπουργείο Υγείας δε μπορεί ν’ αγνοεί τέτοιου είδους πρακτικές.” Καταλήγει λέγοντας “χρειάζονται άμεσα μέτρα ώστε ν’ περιοριστούν δραματικώς αυτές οι μη απαραίτητες διαδικασίες”. Μερικά παραδείγματα τέτοιων μέτρων περιλαμβάνουν: “μείωση κόστους κάλυψης δύο τύπων γέννας , σαφή κλινικά πρωτόκολλα , ίδρυση περιγεννητικών κέντρων , βελτίωση εκπαίδευσης προσωπικού καθώς επίσης δημόσιες καμπάνιες ενημέρωσης.” Χωρίς συνεργασία όλων εμπλεκόμενων φορέων δύσκολα θ’ αντιμετωπισθεί αυτή κατάσταση.” ....