Αντιδράσεις για την Απόφαση του Αρείου Πάγου
Η απόφαση του Αρείου Πάγου να αναιρέσει εν μέρει την εφετειακή απόφαση που είχε απορρίψει το ελαφρυντικό του πρότερου σύννομου βίου για τρεις αξιωματούχους έχει προκαλέσει νέο κύμα αντιδράσεων στους συγγενείς των θυμάτων της φονικής πυρκαγιάς στο Μάτι. Οι καταδικασθέντες περιλαμβάνουν τον πρώην αρχηγό της Πυροσβεστικής, Σωτήρη Τερζούδη, τον υπαρχηγό Βασίλη Ματθαιόπουλο και τον Ιωάννη Καπάκη, πρώην γενικό γραμματέα Πολιτικής Προστασίας. Αν και το ανώτατο δικαστήριο δεν αμφισβητεί τις ευθύνες τους σχετικά με την τραγωδία αυτή, ανοίγει ξανά τη συζήτηση γύρω από τις ποινές τους μέσω της εξέτασης αυτού του συγκεκριμένου ελαφρυντικού.
Στην ανακοίνωσή τους οι συγγενείς των θυμάτων επισημαίνουν ότι η έννοια ενός έντιμου βίου δεν περιορίζεται μόνο στην απουσία ποινικού παρελθόντος αλλά συνδέεται άμεσα με την ευθύνη που έχουν οι δημόσιοι λειτουργοί απέναντι στην ανθρώπινη ζωή. Εκφράζουν επίσης τη δυσαρέσκειά τους για τις εξελίξεις στη δικαστική διαδικασία, υπογραμμίζοντας ότι οκτώ χρόνια μετά την εθνική τραγωδία συνεχίζουν να αναζητούν πλήρη δικαίωση για τους 104 νεκρούς και τους δεκάδες εγκαυματίες. «Το βασικό ερώτημα παραμένει ανοιχτό σαν πληγή οκτώ χρόνια μετά: Πού είναι η δική μας Δικαιοσύνη;», αναφέρουν χαρακτηριστικά στο τέλος της ανακοίνωσης.
Ο Άρειος Πάγος αποφάσισε να στείλει σε νέα δίκη τρεις από τους τέσσερις καταδικασθέντες σχετικά με τη φονική πυρκαγιά της 23ης Ιουλίου 2018 στην Ανατολική Αττική. Στην απόφασή του αναγνωρίζει τις πράξεις και παραλείψεις των κατηγορουμένων καθώς και τις ευθύνες τους για 102 (αναγνωρισμένους στο βούλευμα) από 120 θανάτους και 32 (βάσει βουλεύματος) από τα συνολικά 57 θύματα εγκαυμάτων.
Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι η ενοχή των κατηγορουμένων δεν αμφισβητείται ούτε οι πράξεις που διαπράχθηκαν, ο Άρειος Πάγος έκρινε πως πρέπει να επανεξεταστεί το ενδεχόμενο εφαρμογής ελάφρυνσης λόγω «πρότερου σύννομου βίου». Τι σημαίνει όμως πραγματικά αυτός ο όρος; Η απλή απουσία ποινικών καταδικών δεν επαρκεί ώστε να αποδειχθεί ότι κάποιος έχει ζήσει σύμφωνα με το νόμο ή με ήθος—ιδιαίτερα όταν πρόκειται για άτομα σε θέσεις υψηλής ευθύνης όπου οι αποφάσεις ή οι παραλείψεις μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρές συνέπειες.
Ο έντιμος βίος θα πρέπει να αξιολογείται όχι μόνο βάσει ενός καθαρού ποινικού μητρώου αλλά κυρίως μέσω της ουσιαστικής ευθύνης απέναντι στις ανθρώπινες ζωές. Ενώ οι καταδικασμένοι ζητούν μειώσεις στις ποινές τους, τα θύματα δεν μπορούν να επιστρέψουν πίσω στη ζωή ούτε οι οικογένειές τους μπορούν να ξεπεράσουν τον πόνο που βιώνουν καθημερινά.
Επιπλέον εκκρεμεί άλλη δίκη εις βάρος αυτών καθώς και άλλων κατηγορουμένων σχετικών με πρόσθετα θύματα αυτών των εγκλημάτων. Είναι λοιπόν σαφές πως η διάσπαση της υπόθεσης σε πολλές δίκες μπορεί τελικά να δημιουργεί σύγχυση γύρω από τα πραγματικά γεγονότα αλλά και γύρω από εκείνους που έχουν κριθεί ένοχοι ή όχι.
Tο αίτημα του Κωνσταντίνου Αγγελόπουλου—του ανθρώπου στον οποίο αποδίδεται η έναρξη της φωτιάς—έχει απορριφθεί ωστόσο το θεμελιώδες ζήτημα παραμένει: «Πού είναι η δική μας Δικαιοσύνη;»