Εξελίξεις στη Σβέρνιτσα: Το περιουσιακό ζήτημα και οι Έλληνες ομογενείς
Η πρόσφατη αναταραχή στην περιοχή της Σβέρνιτσας στην Αλβανία επαναφέρει στο προσκήνιο την επίμονη άρνηση της αλβανικής κυβέρνησης να επιστρέψει τις περιουσίες στους νόμιμους κατόχους τους,που ανήκουν στην ελληνική εθνική μειονότητα. Παρά τις υποσχέσεις του πρωθυπουργού Ράμα, η πραγματικότητα αποδεικνύει ότι υπάρχει μια οργανωμένη προσπάθεια υφαρπαγής γης με σκοπό την οικονομική και πληθυσμιακή αποδυνάμωση των Ελλήνων της περιοχής. Με άλλα λόγια, το θέμα των περιουσιών χρησιμοποιείται ως μέσο εκδίωξης των ομογενών από τα σπίτια τους.
Ο Αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα δήλωσε το περασμένο Σαββατοκύριακο ότι «δεν υπάρχουν» Έλληνες στη Σβέρνιτσα, μια δήλωση που έρχεται σε αντίθεση με έκθεση της κυβέρνησής του από το 2016 προς το Συμβούλιο της Ευρώπης, η οποία καταγράφει 920 Έλληνες κατοίκους στη συγκεκριμένη περιοχή και 4.200 στη γειτονική Νάρτα.Αυτή η υποκρισία συνοδεύτηκε από βίαια επεισόδια κατά τη διάρκεια του τελευταίου σαββατοκύριακου, όπου ιδιωτικές εταιρείες ασφαλείας εμπόδισαν τους κατοίκους να έχουν πρόσβαση στις ιδιοκτησίες τους καθώς και στον αιγιαλό. Αυτή η διακριτική μεταχείριση έχει στόχο να αναγκάσει τους ντόπιους να εγκαταλείψουν τον τόπο τους.
Σύμφωνα με τον καθηγητή Διεθνούς Δικαίου Άγγελο Συρίγο, «η κατάσταση στις περιοχές Νάρτας και Σβέρνιτσας κοντά στον Αυλώνα είναι ενδεικτική ενός πολύ μεγαλύτερου ζητήματος που αφορά τις ελληνικές περιουσίες στην Αλβανία». Η Αλβανία παραμένει η μοναδική πρώην κομμουνιστική χώρα που δεν έχει επιστρέψει τις περιουσίες στους πολίτες της. Σε περιοχές όπου κατοικούν αλβανοί πολίτες,οι επιστροφές φτάνουν το 60%,ενώ για τις περιοχές με ελληνικούς πληθυσμούς κυμαίνεται μεταξύ 20% έως 30%. Ωστόσο σε τουριστικά ενδιαφέρουσες περιοχές όπως Χιμάρα και Νάρτα αυτό ποσοστό πέφτει κάτω από το 10%. Αυτό συνιστά διακριτική μεταχείριση εις βάρος της μειονότητας.
Ο κ. Συρίγος εξηγεί στο parapolitika.gr τη νομοθεσία γύρω από αυτές τις ιδιοκτησίες: Όταν κατέρρευσε το κομμουνιστικό καθεστώς ψηφίστηκε ο νόμος «7501 του 1991», ο οποίος παρείχε αγροτεμάχια ύψους τριών χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων σε όλους τους πολίτες ανεξαρτήτως εθνικότητας για γεωργικούς σκοπούς. Αυτές οι παραχωρήσεις θεωρούνται τίτλοι ιδιοκτησίας. Από τότε μέχρι σήμερα όμως η κυβέρνηση συνεχίζει να επικαλείται αυτό τον νόμο για να καθορίζει ποια γη είναι γεωργική ή μπορεί να οικοδομηθεί.
Η σημερινή πολιτική της αλβανικής κυβέρνησης βασίζεται στον νόμο περί «στρατηγικών επενδύσεων», επιδιώκοντας καθυστερήσεις στην εγγραφή τίτλων στο Κτηματολόγιο ώστε να διευκολύνει απαλλοτριώσεις προς όφελος μεγάλων εργολάβου ή προσώπων συνδεόμενων με οργανωμένο έγκλημα.
“Πλαστογραφίες στα δικαιώματα ιδιοκτησίας”
Ο Βαγγέλης Ντούλες, πρόεδρος της Ένωσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και βουλευτής ομογενής ανέφερε πως όλες οι πολιτικές αποφάσεις έχουν ουσιαστικά αφαιρέσει τα δικαιώματα των κατοίκων στις συγκεκριμένες περιοχές.
«Έχουν υπάρξει μηνύσεις αλλά χωρίς αποτέλεσμα», σημείωσε χαρακτηριστικά αναφερόμενος στα προβλήματα στο υποθηκοφυλακείο αυτής της περιοχής όπου έχουν αλλάξει πολλοί διευθυντές λόγω πιέσεων ή κατηγορίες διαφθοράς.
«Οι τίτλοι ιδιοκτησίας έχουν γίνει αντικείμενο πλαστογράφησης» συμπλήρωσε.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση καθώς επίσης και η Ελλάδα καλούνται τώρα να παρέμβουν δυναμικά ώστε αυτή η κατάσταση να αλλάξει άμεσα.
Ο ευρωβουλευτής Φρέντης Μπελέρης έχει ήδη θέσει αυτά τα ζητήματα ενώπιον των αρμόδιων αρχών καταγγέλλοντας την παρανομία αυτή.
Η προθεσμία ολοκλήρωσης εγγραφής όλων των περιουσιών μέχρι το 2030 φαίνεται πλέον απλησίαστη.
Aξίζει τέλος να σημειωθεί ότι λόγω αυτών των εξελίξεων υπήρξαν ανησυχίες σχετικά με την τύχη του βυζαντινού Μοναστηρίου Κοιμήσεως Θεοτόκου στη Λιμνοθάλασσα Νάρτας,
ωστόσο σύμφωνα με πληροφορίες μέρος του φράγματος γύρω από αυτό έχει αποκατασταθεί πρόσφατα επιτρέποντας ξανά την πρόσβαση στους πιστούς.