Η Σουρεαλιστική Νύχτα του Λευκού Οίκου

Το βράδυ της 14ης Ιουνίου, ο Νότιος Κήπος του Λευκού Οίκου είχε την αίσθηση μιας αρένας παρά ενός κέντρου πολιτικής εξουσίας. Κάτω από τη μεταλλική κατασκευή που οι διοργανωτές του UFC είχαν ονομάσει «The Claw», ο Τζάστιν Γκέιτζι ολοκλήρωσε τον θρίαμβό του με μια εντυπωσιακή κυβίστηση έξω από το οκτάγωνο, κερδίζοντας το χειροκρότημα χιλιάδων θεατών. Στις πρώτες σειρές καθόταν ο Ντόναλντ Τραμπ. Μερικές ώρες νωρίτερα, είχε αναγγείλει ότι η σύγκρουση με το Ιράν πλησίαζε στο τέλος της και ότι τα Στενά του Ορμούζ, η πιο κρίσιμη ενεργειακή διαδρομή παγκοσμίως, άνοιγαν ξανά για τη διεθνή ναυσιπλοΐα.

Η σκηνή ήταν σχεδόν σουρεαλιστική: ενώ ένας μαχητής γιόρταζε τη νίκη του στο κλουβί, ο Αμερικανός πρόεδρος προσπαθούσε να παρουσιάσει ως προσωπικό επίτευγμα την ολοκλήρωση μιας από τις πιο επικίνδυνες κρίσεις στη Μέση Ανατολή των τελευταίων ετών.

Νωρίτερα εκείνη την ημέρα, καθώς προετοιμαζόταν να γιορτάσει τα 80ά γενέθλιά του με τους δικούς του στον Λευκό Οίκο, ο Τραμπ αιφνιδίασε συμμάχους και αντιπάλους μέσω μιας ανάρτησης στο Truth Social. «Η συμφωνία με την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν έχει ολοκληρωθεί. Συγχαρητήρια σε όλους», έγραψε και ανακοίνωσε επίσης την επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ καλώντας τα δεξαμενόπλοια παγκοσμίως να επιστρέψουν στις θαλάσσιες διαδρομές της περιοχής.

Ωστόσο, όπως συνέβαινε πολλές φορές κατά τη διάρκεια αυτής της κρίσης, οι δηλώσεις του προεδρεύοντος προηγήθηκαν των γεγονότων. Το πλήρες κείμενο της συμφωνίας δεν είχε δημοσιοποιηθεί ακόμα και η επίσημη υπογραφή απέχει ημέρες· επιπλέον τα πιο δύσκολα ζητήματα —το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν,οι κυρώσεις και η επιρροή της Τεχεράνης στον Λίβανο— παρέμεναν χωρίς λύση.

Αξιοσημείωτο είναι ότι μόλις λίγες ώρες πριν από αυτές τις ανακοινώσεις όλη η διαδικασία βρισκόταν στα πρόθυρα κατάρρευσης. Πριν από τις επτά το πρωί ώρα Ουάσιγκτον ισραηλινά αεροσκάφη έπληξαν στόχους στη νότια Βηρυτό —μια κόκκινη γραμμή που οι Ιρανοί διαπραγματευτές είχαν προειδοποιήσει ότι δεν έπρεπε να παραβιαστεί.

Συμφωνία Τραμπ & Ιράν: Η στάση των ισχυρών παικτών

Το Ισραήλ υποστήριξε ότι οι βομβαρδισμοί ήταν απάντηση σε επιθέσεις της Χεζμπολάχ. Ωστόσο σε πολλές δυτικές και αραβικές πρωτεύουσες υπήρχαν διαφορετικές εκτιμήσεις: διπλωμάτες και αναλυτές είδαν στην ενέργεια αυτή μια τελευταία προσπάθεια εκ μέρους Μπέντζαμιν Νετανιάχου να αποτρέψει μια συμφωνία στην οποία δεν συμμετείχε ουσιαστικά το Ισrael.

Η αντίδραση από πλευράς Τεχεράνης ήταν άμεση· οι επαφές σταμάτησαν κι έτσι οι διαβουλεύσεις εισήλθαν σε τροχιά κρίσης. Μετά τέσσερις ώρες περίπου ο ίδιος ο Τραμπ χρειάστηκε να παρέμβει δημόσια δηλώνοντας πως η ισραηλινή επίθεση «δεν θα έπρεπε ποτέ να συμβεί». Η δυσαρέσκεια προς τον μέχρι πρότινος στενό περιφερειακό σύμμαχο εξελίχθηκε σε ανοικτή σύγκρουση.

Σύμφωνα με πληροφορίες μετά από τηλεφωνική επικοινωνία εξέφρασε έντονα την αγανάκτησή του προς τον Νετανιάχου θεωρώντας πως οι βομβαρδισμοί απειλούσαν μήνες μυστικής διπλωματίας που είχαν προηγηθεί.

P πίσω από αυτή τη συμφωνία υπήρχε ένα περίπλοκο δίκτυο διαμεσολαβήσεις που εξελισσσόταν μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας; Το Κατάρ ανέλαβε τελικά έναν σημαντικό ρόλο καθώς υπό πίεση τόσο των ΗΠΑ όσο και της Τεχεράνης εγκατέλειψε τη διακριτική στάθμη συμμετοχής για να εμπλακεί ενεργότερος στις συνομιλίες.

M

Οι Καταριανοί αξιωματούχοι ταξίδεψαν μυστικά στην ιρανική πρωτεύουσα μέσω Τουρκίας για να καταλάβουν ποιες ήταν πραγματικά οι διαθέσεις των ιρανών αξιωματούχων αλλά κι αν υπήρχαν περιθώρια συμβιβασμού.
Οι συναντήσεις πραγματοποιούνταν ενώ παράλληλα o T τραμπ έκανε δημόσιες δηλώσεις σχετικά με στρατιωτικές δράσεις λέγοντάς τους πως «ο χρόνος τελειώνει για το ΙΡΑΝ»
Μια μέρας μετά όμως αποκάλυψε πως ανέβαλε στρατηγικά σχέδια στρατιωτικών επιχειρήσεων λόγω πιέσεων τόσο απο Κατάρ όσο κι απο άλλους συμμάχους όπως είναι η Σαουδα Αραβία ή τα Ενωμένα ΑΡΑΒΙΚΑ Εμιράτα.
Ο ίδιος παραδέχεται τότε πως βρίσκονται πλέον σε μία ελπιδοφόρο φάση.