Η Πολιτική Δυναμική των Πρώην Πρωθυπουργών
Η πιθανότητα δημιουργίας ενός πολιτικού μετώπου από τους πρώην πρωθυπουργούς απασχολεί έντονα το Μαξίμου. Όχι επειδή πιστεύουν ότι οι εσωκομματικές ισορροπίες μπορούν να αλλάξουν άμεσα, αλλά διότι η κοινή παρουσία του Κώστα Καραμανλή και του Αντώνη Σαμαρά θα μπορούσε να προσφέρει σημαντική πολιτική ώθηση στο νέο κόμμα που διαμορφώνει ο δεύτερος.
Διαφορετική Προσέγγιση
Για αυτόν τον λόγο, η κυβέρνηση έχει υιοθετήσει μια στρατηγική που διαχωρίζει τις δύο περιπτώσεις. Ειδικότερα, απέναντι στον Αντώνη Σαμαρά συνεχίζει την ανοιχτή αντιπαράθεση (καθώς είναι διαγραμμένος), απαντώντας στις δημόσιες παρεμβάσεις του και αυξάνοντας τους τόνους κάθε φορά που αμφισβητεί κυβερνητικές αποφάσεις. Από την άλλη πλευρά, προς τον Κώστα Καραμανλή στέλνει συνεχώς μηνύματα εκτίμησης και σεβασμού.Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η πρόσφατη δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου, ο οποίος τον αποκάλεσε «μία από τις πιο εμβληματικές μορφές της παράταξης» και υπογράμμισε ότι «όλοι τον θέλουμε στην πρώτη γραμμή», εκφράζοντας έτσι τη θέση και του πρωθυπουργού.
Αυτή η διαφοροποίηση δεν είναι τυχαία. Στο Μαξίμου γνωρίζουν ότι οι σχέσεις των δύο πρώην πρωθυπουργών είναι στενές και έχουν δοκιμαστεί μέσα στα χρόνια. Ο Κώστας Καραμανλής ήταν εκείνος που επανέφερε τον Αντώνη Σαμαρά στην κεντρική πολιτική σκηνή μετά την περίοδο της ΠΟΛΑΝ, ενώ οι δύο πολιτικοί συμφωνούν σε πολλές κρίσιμες πτυχές της εξωτερικής πολιτικής. Επιπλέον, μοιράζονται ανησυχίες για τη φυσιογνωμία της ΝΔ υπό τη σημερινή διοίκηση, θεωρώντας ότι το κόμμα έχει απομακρυνθεί από τις αρχές που καθόρισαν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής.
Ο Βασικός Στόχος
Γι’ αυτό το κυβερνητικό επιτελείο δεν προσβλέπει σε ρήξη μεταξύ των δύο πρώην πρωθυπουργών.Ο πραγματικός στόχος είναι διαφορετικός: επιδιώκουν να παραμείνει ο Κώστας Καραμανλής ουδέτερος δημόσια όπως όλα αυτά τα χρόνια μετά την αποχώρησή του από την προεδρία της ΝΔ και να μην παρέχει ανοιχτή στήριξη στο νέο εγχείρημα του Α. Σαμαρά.
Αυτός ο στόχος θεωρείται εφικτός καθώς ο πρώην πρωθυπουργός έχει αποφύγει κινήσεις που θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως ευθεία υπονόμευση της παράταξης ακόμα κι όταν είχε διαφορετικές απόψεις. Το Μαξίμου πιστεύει πως μια δημόσια στήριξη από τον Κώστα Καραμανλή θα άλλαζε τα δεδομένα: θα ενίσχυε το νέο κόμμα με μεγαλύτερη βαρύτητα στους παραδοσιακούς ψηφοφόρους της ΝΔ και θα έστελνε ένα σαφές μήνυμα προς τα στελέχη και τους ψηφοφόρους του καραμανλικού χώρου.
Φυσικά, το αν τελικά σχηματιστεί ένα κοινό πολιτικό μέτωπο δεν εξαρτάται μόνο από τις δημόσιες δηλώσεις των δύο πρώην πρωθυπουργών αλλά επίσης από τη συμμετοχή στελεχών της καραμανλικής πτέρυγας στα ψηφοδέλτια του υπό ίδρυση κόμματος. Εκεί θα φανεί αν η σχέση μεταξύ Καραμανλή-Σαμαρά παραμένει απλά μία σύμπτωση ή αποκτά χαρακτηριστικά οργανωμένης συνεργασίας στην πολιτική σκηνή.