Συνταξιοδοτικά Δικαιώματα: Παγίδες και Ευκαιρίες με Πλασματικό Χρόνο

Η απόκτηση συνταξιοδοτικού δικαιώματος μέσω δωρεάν πλασματικών ετών ή με 35 χρόνια ασφάλισης μπορεί να διευκολύνει τη διαδικασία συνταξιοδότησης, ωστόσο κρύβει αρκετές παγίδες. Για παράδειγμα, αν κάποιος επιλέξει την 35ετία και αποσυρθεί στα 62 του χρόνια, το ποσοστό της ανταποδοτικής σύνταξης περιορίζεται στο 37,31%, σε σύγκριση με το 50,01% που ισχύει για την 40ετία. Επιπλέον, η αναγνώριση ενός έτους πλασματικού χρόνου (όπως ανεργία ή ασθένεια) συνεπάγεται απώλεια στην ανταποδοτική σύνταξη κατά 2,55%.

Αυτά τα ποσοστά σημαίνουν ότι για κάθε μηνιαίο μισθό των 1.000 ευρώ ο ασφαλισμένος χάνει περίπου 127 ευρώ τον μήνα στην περίπτωση της 35ετίας ή περίπου 25,5 ευρώ ανά μήνα όταν αναγνωρίζεται δωρεάν χρόνος επιδότησης ανεργίας. Αν ο συντάξιμος μισθός είναι γύρω στα 3.000 ευρώ (μεικτός μέσος όρος από το 2002 μέχρι τη στιγμή της συνταξιοδότησης), οι μηνιαίες απώλειες φτάνουν τα 381 και τα 76,5 ευρώ αντίστοιχα για ένα δωρεάν πλασματικό έτος.

Όταν πρόκειται για συνταξιοδότηση με βάση την πεντηκοντούτη (25ετία), οι απώλειες μπορεί να είναι ακόμη πιο σοβαρές καθώς ενδέχεται να φτάσουν σχεδόν στη μισή σύνταξη αν δεν συμπληρωθούν τουλάχιστον τα απαιτούμενα χρόνια ασφάλισης.Ακόμη κι αν κάποιος συνεχίσει να εργάζεται ως συνταξιούχος μετά από λιγότερα από σαράντα χρόνια ασφάλισης με μειωμένες απολαβές, η προσαύξηση που θα λάβει δεν θα μπορέσει ποτέ να καλύψει τις αρχικές απώλειες στην ανταποδοτική σύνθεση.

Πλασματικά – Παράδειγμα Α

Οι παλαιοί ασφαλισμένοι των Ειδικών Ταμείων όπως ΔΕΚΟ και τράπεζες που είχαν θεμελιώσει δικαίωμα εξόδου το διάστημα μεταξύ του 2010-2012 και στη συνέχεια αποχώρησαν μέσω εθελούσιας εξόδου (πχ τράπεζες) αντιμετωπίζουν σημαντικές συνέπειες σήμερα αν αποφασίσουν να βγουν στη σύνταξη στα εξήντα δύο τους χρόνια με βάση την επιλογή της πεντηκοντούτης. Σε αυτή την περίπτωση μπορεί να χάσουν έως και €381 τον μήνα λόγω μη συμπλήρωσης σαραντάχρονης θητείας.

Για τη συγκεκριμένη κατηγορία ασφαλισμένων η αναλογία αναπλήρωσης στις περιπτώσεις των σινάξεων είναι μόλις στο ποσοστό του 37,31%, ενώ για εκείνους που έχουν συμπληρώσει σαράντα έτη φτάνει στο 50,01%. Είναι σημαντικό οι ασφαλισμένοι σε κάθε περίπτωση να προσπαθούν να συγκεντρώνουν όσο περισσότερα έτη ασφάλισης μπορούν ώστε έτσι ν’ αυξανόμενη η πιθανότητα καλύτερης ανταπόκρισης στις ανάγκες τους.

Πλασματικά – Παράδειγμα Β

Aν κάποιος έχει μεικτό μισθό ως εν ενεργεία εργαζόμενος €3.000 τότε η αναγνώριση πέντε πλασματικών ετών κοστίζει συνολικά €36.000 – ένα ποσό αρκετά υψηλό ώστε πολλοί άνθρωποι ν’ αποφεύγουν αυτή τη διαδικασία.

Aλλά υπάρχει μια λύση: Αν κάποιος εργαστεί έστω κι έναν μόνο μήνα σε θέση όπου ο μισθός είναι κατά το ήμισυ χαμηλότερος (δηλαδή €1.500), τότε το κόστος αγοράς των πλασματικών ετών μειώνεται κατά πολύ – σχεδόν στο μισό! Η διαδικασία αυτή γίνεται υπολογίζοντας τις αμοιβές του προηγούμενου μήνα αίτησής τους.

Aνεπιφύλακτο γεγονός παραμένει ότι αυτά τα πέντε πλασματικά έτη επηρεάζουν αρνητικά τον μέσο όρο των αποδοχών αλλά τελικά αυτό που έχει σημασία είναι πάντα το κλάσμα…

Sτρατιωτική Θητεία: Μια Στρατηγική Επιλογή

Mέσα σε αυτές τις στρατηγικές επιλογές ξεχωρίζει η δυνατότητα αναγνώρισης χρόνου στρατιωτικής θητείας ως μία έξυπνη κίνηση προς όφελος όσων θέλουν ν’ αποκτήσουν περισσότερα πλασματακά έτη χωρίς υπερβολικό κόστος: Αναγνωρίζοντας είκοσι μήνες στρατιωτικής υπηρεσίας μπορεί κανείς εύκολα ν’ αποκτήσει δύο πλήρη πλασματακά έτη καθώς υπολογίζεται πως κάθε μήνας υπηρεσίας αντιστοιχεί σε τριάνταση ημέρες!