Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
Η μνήμη του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτη εορτάζεται στις 12 Ιουλίου, ημερομηνία που συμπίπτει με την κοίμησή του το 1994. Γεννημένος στις 25 Ιουλίου 1924 στην Καππαδοκία από τους ευσεβείς γονείς Πρόδρομο και Ευλαμπία Εζνεπίδη, ο μικρός Αρσένιος βρέθηκε σε μια εποχή που οι Φαρασιώτες ετοιμάζονταν να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους για την Ελλάδα. Στη βάπτισή του, τον ονόμασε Αρσένιο ο Όσιος Αρσένιος ο Καππαδόκης (10 Νοεμβρίου), με σκοπό να τον καθοδηγήσει στη μοναχική ζωή.
Μετά τη μετακόμισή τους στην Κόνιτσα της Ηπείρου, η οικογένεια του Αρσενίου έζησε δύσκολες στιγμές. Από πολύ νωρίς εκδήλωσε την επιθυμία να γίνει μοναχός και από τα πέντε του χρόνια εξέφραζε αυτήν τη σκέψη! Μετά τις εγκύκλιες σπουδές του αποφάσισε να ακολουθήσει το δρόμο της πίστης και έγινε ξυλουργός,ασχολούμενος με αυτό το επάγγελμα με μεγάλη αφοσίωση.
Στην ηλικία των 15 ετών είχε μια θεϊκή εμπειρία όταν κατάφερε να αποτρέψει έναν πειρασμό απιστίας μέσω ενός καλού λογισμού. Αυτή η στιγμή ενίσχυσε ακόμα περισσότερο την αγάπη του για τον Θεό και τη λαχτάρα για τη μοναχική ζωή.Οι ταραχώδεις εποχές που ακολούθησαν λόγω της κατοχής και των εμφυλίων συγκρούσεων δεν τον απέτρεψαν από το να δείξει θάρρος ως πολίτης αλλά και ως στρατιώτης κατά τη διάρκεια της θητείας του (1945 – 1949). Ήταν πάντα πρόθυμος να προσφέρει βοήθεια στους άλλους ακόμη κι αν αυτό απαιτούσε θυσίες.
Καθώς υπηρέτησε ως ασυρματιστής στον στρατό, πολλοί αναφέρονται σε αυτόν ως «Ασύρμαστο Θεού». Ο ίδιος χρησιμοποίησε αυτήν την αναλογία για να εξηγήσει ότι οι μοναχοί είναι «ασυρματιστές» που προσεύχονται θερμά για όλη την ανθρωπότητα.
Μετά τις περιπέτειές του στο στρατό, αποφάσισε τελικά να αφιερωθεί στη μοναχική ζωή στο Άγιο Όρος. Ωστόσο, αρχικά δεν μπόρεσε άμεσα να εκπληρώσει αυτήν την επιθυμία καθώς η οικογένειά του χρειαζόταν βοήθεια λόγω οικονομικών δυσκολιών. Έτσι επέστρεψε στην Κόνιτσα όπου εργάστηκε ξανά ως μαραγκός μέχρι το 1953 όταν αποφάσισε ότι ήταν έτοιμος πλέον για τη μονή ζωή.
Αφού πέρασε χρόνο σε διάφορες σκήτες και καλύβες στο Άγιο Όρος, εν τέλει εισήλθε στην Ιερά Μονή Εσφιγμένου όπου ζήτησαν αυστηρή υπακοή και άσκηση. Εκεί εκάρη μοναχός στις 27 Μαρτίου 1954 με νέο όνομα: Αβέρκιος. Ωστόσο η επιθυμία για ήρεμη ζωή τον ώθησε τελικά στη Μονή Φιλοθέου υπό τη καθοδήγηση ενός σοφού γέροντα.
Tο καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς πήγε στην κατεστραμμένη Ιερά Μονής Παναγίας Στομίου κοντά στην Κόνιτσα όπου παρέμεινε τέσσαρες χρόνια ανακαινίζοντας το χώρο ενώ παράλληλα βοηθούσε τους ανθρώπους γύρω του αντιμετωπίζοντας προτεστάντες διδασκαλίες που κυκλοφορούσαν εκείνη την περίοδο.
Tο 1962 ολοκληρώθηκε η ανακαίνιση της μονής κι έτσι δέχεται πρόσκληση από έναν διακόνο ώστε να μεταβεί στο Όρος Σινά όπου πραγματοποίησαν μαζί ένα ταξίδι προς Θεό μέσα από πολλές δοκιμασίες αλλά γεμάτο πνευματική ανάπτυξη.
Mε επιστροφή στο Άγιο Όρος το 1964 συνέχιζε τις ασκητικές πρακτικές παρά τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε λόγω κλιματολογικών συνθηκών ενώ συμμετείχε ενεργά στα θεία μυστήρια αποκτώντας εμπειρίες θεϊκής παρουσίας όπως συνομιλίες με αγίους ή όνειρες φωτός.
Το Νοέμβριο όμως παρουσίαξε σοβαρή ασθένεια οδηγώντας σε εγχείρηση στους πνεύμονες.
Παρόλες τις δυσκολίες συνέχιζε καθημερινώς προκειμένου ν’ ανταποκριθεί στα καθήκοντα των επισκεπτών χωρίς ποτέ ν’ απογοητευτεί ή ν’ αρνηθεί βοήθεια.
Δυστυχώς οι τελευταίες μέρες ήταν γεμάτες πόνο αλλά παρέμενε ψυχικά ισχυρός μέχρι τέλος.
Κοιμήθηκε στις 12 Ιουλίου1994 αφήνοντας πίσω ένα σημαντικό έργο αγιαγής ζωής!
Η Αγιοκατάταξή Του
Tην ημερομηνία της συνεδρίασης στις13 Ιανουαρίου2015 , η Ιερά Σύνοδος ανακοίνωσε επίσημα ότι καταχωρήθηκε στον κατάλογο των αγίων της Ορθόδοξης Εκκλησίας o όσιος Παΐσος .