Η Ταινία I Is Another: Ένα Ψυχολογικό Θρίλερ για τη Μνήμη

Η ταινία I Is Another, σε σκηνοθεσία του Γερμανού δημιουργού Φέλιξ Ραντάου, συνδυάζει ιστορικά γεγονότα με στοιχεία μυθοπλασίας και κάνει την παγκόσμια πρεμιέρα της στο πρόγραμμα Piazza Grande του Φεστιβάλ Λοκάρνο.

Το σενάριο εστιάζει στον Φέλιξ Κέρστεν,τον φυσικοθεραπευτή που υπηρέτησε ως προσωπικός μασέρ του Χάινριχ Χίμλερ,αρχηγού των SS. Μετά τον πόλεμο, ο Κέρστεν ισχυρίστηκε ότι χρησιμοποίησε τους σωματικούς πόνους και την εξάρτηση του Χίμλερ από τις θεραπείες του ως μέσο διαπραγμάτευσης για να απελευθερώσει κρατούμενους. Αντί να παρουσιάσει μια ρομαντική εικόνα σωτηρίας, ο Ραντάου προσεγγίζει τον Κέρστεν ως μια περίπλοκη προσωπικότητα. Η έρευνα που πραγματοποίησε σε αρχεία και μαρτυρίες —ξεκινώντας όταν του προτάθηκε μια γαλλική μίνι σειρά που τον παρουσίαζε σαν «έναν άλλο Όσκαρ Σίντλερ»— αποκάλυψε μια πιο σύνθετη αλήθεια. Ο Κέρστεν αποδεικνύεται ένας οπορτουνιστής και νάρκισσος που πιθανώς έσωσε κάποιες ζωές αλλά υπερβάλλει σχετικά με τη συμβολή του.

Πλοκή και Αναζήτηση της Αλήθειας

Η ιστορία εκτυλίσσεται το 1952. Κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού με τη σύζυγό του Ίρμγκαρντ (Σουζάνε Βουέστ),ο Κέρστεν (Κλάες Μπανγκ) συναντά σε ένα τρένο τη δημοσιογράφο Χέντα (Βαλερί Πάχνερ). Η συνέντευξη εξελίσσεται σε ψυχολογική αναμέτρηση καθώς η δημοσιογράφος αμφισβητεί την ηρωική αφήγηση που έχει κατασκευάσει ο ίδιος, επιδιώκοντας ακόμη και υποψηφιότητα για το Νόμπελ Ειρήνης. Ο Μάρτιν Μίλερ ενσαρκώνει τον Χίμλερ στην ταινία.

Η επιθυμία του Κέρστεν για δημόσια αναγνωρισιμότητα αντικατοπτρίζει μια επικίνδυνη ανθρώπινη τάση όπου η εικόνα μπορεί να επισκιάσει την πραγματικότητα.Ο σκηνοθέτης χρησιμοποιεί στοιχεία μυθοπλασίας —όπως η συνάντηση στο τρένο— για να αναδείξει τα κενά στην ιστορία ενώ οι αναδρομές στη σχέση με τον Χίμλερ βασίζονται στην αυτοβιογραφία του ίδιου του Κέρστεν.

Ο χαρακτήρας αυτός δεν είναι απλώς ένας σωτήρας ή απατεώνας αλλά ένας άνθρωπος που προσπαθεί να πείσει ότι μέσα από φριχτές καταστάσεις μπορεί να γεννηθεί πράξη σωτηρίας. Το I Is Another λειτουργεί τελικά ως ένα ψυχολογικό θρίλερ γύρω από τη μνήμη, αποκαλύπτοντας πόσο εύκολα οι κοινωνίες υιοθετούν βολικούς μύθους γεμάτους αντιφάσεις.