Αντίκτυποι της Απόφασης του ΣτΕ για τους Δημόσιους Υπαλλήλους

Με αφορμή «την απαράδεκτη απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, η οποία απορρίπτει το δίκαιο αίτημα των δημοσίων υπαλλήλων για την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού», ο ευρωβουλευτής Λευτέρης Νικολάου-Αλαβάνος κατέθεσε ερώτηση εκ μέρους της Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ. Η ερώτηση αναδεικνύει ότι «η επιβολή και διατήρηση των περικοπών που επιβλήθηκαν από τη σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ κι όλες τις κυβερνήσεις από το 2013 μέχρι σήμερα, πραγματοποιείται στο έδαφος της υλοποίησης των στρατηγικών κατευθύνσεων της ΕΕ, της ευρωενωσιακής νομοθεσίας και νομολογίας, όπως και στο όνομα των δημοσιονομικών αντοχών και των ματωμένων πλεονασμάτων, που αποτελούν τους μόνιμους “κόφτες” του εργατικού – λαϊκού εισοδήματος».

Συγκεκριμένα η ΕΟ του ΚΚΕ τονίζει: «Το γεγονός ότι η απόφαση του ΣτΕ επικαλείται και βασίζεται στο ευρωπαϊκό δίκαιο και την αντεργατική νομοθεσία της ΕΕ επιβεβαιώνει πως το λεγόμενο “κράτος δικαίου” και τα “θεμελιώδη δικαιώματα”της ΕE είναι στην ουσία το “φύλλο συκής”της ολομέτωπης επίθεσης στα εργατικά – λαϊκά δικαιώματα.

Η εν λόγω απόφαση επικυρώνει τη ζωή με τα απολύτως απαραίτητα για τον πληθυσμό, προκειμένου να διασφαλιστεί η κερδοφορία στον καπιταλιστικό τομέα, συμπληρώνοντας έτσι το θεσμικό πλαίσιο που έχει θέσει η ΕΕ. Είναι χαρακτηριστικό ότι σύμφωνα με την Οδηγία 2022/2041, το ΣτE αποφάσισε πως η μη επαναφορά των 13ου και 14ου μισθών δεν θίγει την έννοια μιας «αξιοπρεπούς διαβίωσης», ενώ οι πραγματικές αγοραστικές δυνατότητες ενός νεοπροσληφθέντος υπαλλήλου είναι χαμηλότερες σε σύγκριση με αυτές πριν από μια δεκαετία.

Σε μια περίοδο όπου οι εργασιακές συνθήκες των δημόσιων υπαλλήλων πλήττονται περαιτέρω μέσω πιθανής αναθεώρησης του Συντάγματος —ιδιαίτερα όσον αφορά την κατάργηση μονιμότητας— καθώς επίσης μέσω άρθρων που εισάγουν μόνιμους περιορισμούς σε μισθούς, συντάξεις και κοινωνικές παροχές, φαίνεται καθαρά ο ρόλος που διαδραματίζει η αστική δικαιοσύνη ως εργαλείο εφαρμογής πολιτικών εις βάρος των λαϊκών συμφερόντων προς όφελος μιας μικρής μειονότητας.

Με βάση αυτά τα δεδομένα ο ευρωβουλευτής προχώρησε στην υποβολή συγκεκριμένων ερωτήσεων:

• Πώς αξιολογεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τη θέση ότι: –η Οδηγία “για τους επαρκείς κατώτατους μισθούς” τελικά καθορίζει την έννοια της “επάρκειας” βάσει κριτηρίων κερδοφορίας;
• -το λεγόμενο “κράτος δικαίου” στην ΕΕ λειτουργεί αποκλειστικά προς όφελος μεγάλων επιχειρήσεων; Απορρίπτει τις διεκδικήσεις εργαζομένων για αυξήσεις στους μισθούς;
• -οι δημοσιονομικές αντοχές που επικαλείται η κυβέρνηση προσδιορίζονται σύμφωνα με τις οδηγίες του Ευρωπαϊκού εξαμήνου; Πώς αυτό μεταφράζεται σε περιορισμούς στις κοινωνικές ανάγκες;