Με μια ιδιαίτερα συγκινητική ομιλία, η Γεωργία Ξανθοπούλου μοιράστηκε την δεκαετή της περιπέτεια με την οξεία λευχαιμία και αποκάλυψε την ιστορία πίσω από ένα γράμμα που έστειλε στον πρωθυπουργό το 2019, όταν αναγκάστηκε να περιμένει στο αυτοκίνητό της λόγω έλλειψης διαθέσιμων καθισμάτων στο νοσοκομείο.
Η ασθενής μίλησε κατά τη διάρκεια των εγκαινίων της νέας πτέρυγας κυτταρικών και γονιδιακών θεραπειών του νοσοκομείου «Γ. Παπανικολάου», παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη. Με αυτή τη νέα υποδομή, η Θεσσαλονίκη αποκτά ένα από τα πιο σύγχρονα Αιματολογικά Κέντρα στα Βαλκάνια, όπου θα είναι δυνατή η εφαρμογή θεραπειών που μέχρι τώρα δεν ήταν εφικτές λόγω των περιορισμένων χώρων.
«Η δική μου πορεία με τη Στοργή ξεκίνησε το 2015, όταν όλα άλλαξαν ξαφνικά. Διαγνώστηκα με οξεία λευχαιμία και από εκείνη τη στιγμή άρχισε ένας μεγάλος και δύσκολος αγώνας», δήλωσε αρχικά η Γεωργία Ξανθοπούλου.
► Μητσοτάκης στα εγκαίνια στο «Παπανικολάου»: Η Θεσσαλονίκη αποκτά το πιο σύγχρονο Αιματολογικό Κέντρο στα Βαλκάνια
Οι παρατεταμένες νοσηλείες μεταμόρφωσαν τη «Στοργή» σε δεύτερο σπίτι της και τους ανθρώπους εκεί σε οικογένεια για αυτήν. Ωστόσο, παράλληλα είχε την ευκαιρία να διαπιστώσει τις αδυναμίες του συστήματος: τις ελλείψεις πόρων, την ανεπάρκεια χώρων και την πίεση που προκαλούσε η έλλειψη προσωπικού. «Έβλεπες ανθρώπους να προσπαθούν καθημερινά να κάνουν το καλύτερο δυνατό κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες»,ανέφερε.
Το γράμμα μέσα από το αυτοκίνητο
Η στιγμή που την ώθησε να απευθυνθεί στον πρωθυπουργό συνέβη το 2019. Η Γεωργία Ξανθοπούλου επισκέφθηκε το νοσοκομείο για εξετάσεις αλλά βρέθηκε αντιμέτωπη με μια γεμάτη αίθουσα αναμονής χωρίς καρέκλες διαθέσιμες.
«Πήγα και κάθισα στο αυτοκίνητό μου. Μόνη μου, κουρασμένη κι απογοητευμένη. Πήρα το κινητό μου και άρχισα να γράφω ένα γράμμα προς τον πρωθυπουργό»,διηγήθηκε. Όπως εξήγησε, δεν ήξερε αν θα φτάσει ποτέ στον προορισμό του μήνυμα της αλλά ένιωθε ότι έπρεπε να εκφράσει όχι μόνο τη δική της κατάσταση αλλά κι εκείνη κάθε ασθενούς που αντιμετώπιζε παρόμοιες δυσκολίες καθώς επίσης τους γιατρούς και τους νοσηλευτές που εργάζονταν υπό αντίξοες συνθήκες.
«Έστειλα αυτό το γράμμα με μία μόνο ελπίδα: να ακουστούμε», τόνισε. Λίγο αργότερα χτύπησε το τηλέφωνό της κι στην άλλη άκρη βρισκόταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
“Θυμάμαι ακόμα πόσο εκπλήστικα τότε. Περισσότερο όμως θυμάμαι την ανθρώπινη συζήτησή μας”, είπε χαρακτηριστικά.
“Με άκουσε πραγματικά κι υποσχέθηκε ότι θα κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί”.
“Σήμερα βλέπω ζωή”
Kαθώς εγκαινιάστηκε η νέα πτέρυγα, η Γεωργία Ξανθοπούλου επέστρεψε στη μνήμη στην γεμάτη αίθουσα αναμονής καθώς επίσης στην ”φοβισμένη ασθενή” που ήταν τότε.
Διευκρίνισε πως ένα τόσο σημαντικό έργο δεν μπορεί να είναι αποτέλεσμα μόνο ενός ατόμου ή ενός γραπτού μηνύματος.
Χρειάζονται αποφάσεις, σχεδιασμός χρηματοδότηση επιμονή δουλειά καθώς επίσης θέληση πολλών ανθρώπων.
“Κοιτώντας αυτό κτίριο βλέπω κάτι πολύ μεγαλύτερο από απλούς χώρους”, σημείωσε.
“Βλέπω καλύτερες συνθήκες περίθαλψης αξιοπρέπεια για τον ασθενή καθώς επίσης δυνατότητα εφαρμογής θεραπειών οι οποίες μέχρι χτες δεν μπορούσαν κανείς ν’ απολαύσουν”.
“Πάνω απ’ όλα όμως βλέπω ζωή”, πρόσθεσε emphatically.
Aναφέρθηκε πως υγεία είναι ο πολυτιμότερος θησαυρός αν κι οι περισσότεροι άνθρωποι κατανοούν αξίας μόνον όταν κινδυνεύουν ν’ απολέσουν αυτήν.
“Ένα έργο υγείας δεν είναι απλά άλλο ένα έργο· πρόκειται για επένδυση στη ζωή”, τόνισε.
“Με το γράμμα μου έβαλα ένα μικρό πετραδάκι”
Kλείνοντας την ομιλία της συνέδεσε εκείνη τη δύσκολη ημέρα του 2019 με σήμερα μπροστά στη νέα πτέρυγα:
“Κάποτε έγραψα στον πρωθυπουργό μέσα από αυτοκίνητο επειδή δεν υπήρχε ούτε μία καρέκλα διαθέσιμη.” Σήμερα στέκομαι μπροστά σας στα εγκαίνια ενός ολοκαίνουργιου κτιρίου”, είπε.
<
p>Αισθάνομαι ότι μέσω αυτού του γραφήματος έχω συμβάλει σε αυτό τον σκοπό,” πρόσθεσε.” Ένα πετραδάκι μπορεί φαινομενικά ν’ αποτελεί κάτι μικρό όταν κρατείται μόνο στο χέρι σου· ωστόσο ενσωματωμένο μαζί άλλων πετρών μπορεί ν’ αποτελέσει θεμέλιο πάνω στο οποίο μπορούν ν’ οικοδομηθούν πράγματα πολύ μεγαλύτερης σημασίας όπως ελπίδα”. <
p>“Σας ευχαριστώ κύριε Πρωθυπουργέ γιατί τότε ακούσατε φωνές μιας ασθενούς,” κατέληξε.” Εκ μέρους όλων όσων έχουν ανάγκη αυτής βοήθειας σας ευχαριστώ θερμά.”
Δείτε εδώ: