Με αφορμή την επιστροφή της Ταπισερί της Μπαγιέ στη Βρετανία, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης επαναφέρει στο άρθρο του στον Guardian το αίτημα για μόνιμη επανένωση των Γλυπτών του Παρθενώνα στην Αθήνα, υπογραμμίζοντας ότι, σε αντίθεση με την Ταπισερί που παραμένει ενιαία, τα Γλυπτά αποτελούν τμήματα ενός μνημείου που διαμελίστηκε. Απορρίπτει την ιδέα ενός απλού «δανεισμού» και ζητά πολιτική βούληση για μια συμφωνία που θα μπορούσε, όπως τονίζει, να ανοίξει τον δρόμο για μια νέα, ευρύτερη πολιτιστική συνεργασία Ελλάδας και Βρετανίας.
«Η Ταπισερί της Μπαγιέ βρίσκεται ξανά στη Βρετανία μετά από σχεδόν 1.000 χρόνια. Η άφιξή της είναι ένα σημαντικό πολιτιστικό γεγονός και μας υπενθυμίζει ότι τα ιστορικά αντικείμενα συνεχίζουν να μαγεύουν το κοινό σε μια εποχή όπου οι ψηφιακές οθόνες κυριαρχούν», αναφέρει ο πρωθυπουργός στο άρθρο του με τίτλο «Η Βρετανία δεν θα διαμέλιζε την Ταπισερί της Μπαγιέ. Ας αξιοποιήσουμε αυτή τη στιγμή και ας επανενώσουμε τα Γλυπτά του Παρθενώνα στην Ελλάδα».
«Το Βρετανικό Μουσείο χαρακτηρίζει την Ταπισερί ως ένα από τα “θαύματα του μεσαιωνικού κόσμου”. Ωστόσο, το μουσείο φιλοξενεί ήδη πολλά εξαιρετικά έργα τέχνης, συμπεριλαμβανομένων των Γλυπτών του Παρθενώνα που αποσπάστηκαν παράνομα από την Αθήνα πριν από περισσότερους από δύο αιώνες από τον Λόρδο Έλγιν.
Υπάρχουν σημαντικές ομοιότητες ανάμεσα στα δύο έργα. Και οι δύο δημιουργήθηκαν ως ενιαίες συνθέσεις ώστε να γίνονται κατανοητές ως σύνολα. Στην περίπτωση των Γλυπτών του Παρθενώνα αυτή η σχέση είναι επίσης αρχιτεκτονική: σμιλεύτηκαν ως αναπόσπαστα μέρη του ίδιου μνημείου.Κανείς δεν θα σκεφτόταν σοβαρά να κόψει τη σωζόμενη πλευρά της Ταπισερί και να εκθέσει το ήμισυ στο Λονδίνο ενώ το άλλο μισό στη Μπαγιέ ισχυριζόμενος ότι αυτός είναι ένας κατάλληλος τρόπος κατανόησης αυτού του έργου. Ωστόσο αυτό ακριβώς συνέβη με τα Γλυπτά του Παρθενώνα: ένα ενιαίο αριστούργημα διαμελίστηκε και τώρα τα σωζόμενα τμήματά τους βρίσκονται χωρισμένα κυρίως στο Λονδίνο και στην Αθήνα», σημειώνει ο πρωθυπουργός.
«Τα Γλυπτά αφηγούνται μια ιστορία μοναδικής σημασίας όχι μόνο για θεούς και ήρωες αλλά επίσης για τις καθημερινές ζωές των πολιτών στην αρχαία Αθήνα. Αντικατοπτρίζουν τη θρησκευτική, αστική και πολιτική ταυτότητα της πόλης κατά τον 5ο αιώνα π.Χ., προσφέροντας μια ζωντανή εικόνα αυτής της περιόδου μέσω των μαρμάρων τους. Ιδιαίτερα η ζωφόρος του Παρθενώνα παραμένει μία από τις πιο συναρπαστικές απεικονίσεις παγκοσμίως σχετικά με τη συλλογική ζωή μιας πόλης όπου γεννήθηκε η δημοκρατία.
Σε αντίθεση με αυτά τα γλυπτώδη έργα τέχνης, η Ταπισερί της Μπαγιέ έχει διασωθεί ως ένα ενιαίο κομμάτι μήκους σχεδόν 70 μέτρων κι αφηγείται μια ιστορία που ξεκινά πριν τη νορμανδική κατάκτηση μέχρι τη μάχη στο Χέιστινγκς καθώς επίσης περιγράφει τον θάνατο του Χάρολντ. Η αξία αυτού του έργου έγκειται όχι μόνο στις επιμέρους σκηνές αλλά στον τρόπο που βιώνεται συνολικά.
Η υπόθεση περί επανένωσης δεν προϋποθέτει ότι πρέπει να αδειάσουν όλα τα μουσεία παγκοσμίως· αφορά ειδικά τον Παρθenωνα σαν μία εξαιρετική περίπτωση. Το ζήτημα δεν περιορίζεται απλά σε θέματα κατοχής ή νόμιμου τίτλου αλλά αφορά την αποκατάσταση τόσο φυσικής όσο κι αισθητικής ολοκληρωμένης μορφής ενός μνημείου διεθνούς αξίας που έχει υποστεί διάσπαση.
Τα σωζόμενα γλυπτώδη στοιχεία πρέπει να εκτίθενται μαζί ώστε οι επισκέπτες να έχουν άμεση ορατότητα προς το μνημείο για το οποίο δημιουργήθηκαν αυτά τα έργα τέχνης; Το νέο μουσείο στην Ακρόπολη έχει σχεδιαστεί ειδικά ώστε αυτό να καταστεί εφικτό.
Η Ελλάδα δεν μπορεί ούτε πρόκειται ποτέ να αποδεχτεί οποιοδήποτε σχέδιο θα απαιτούσε αναγνώριση κυριότητας εκ μέρουςτου Βρετανικού Μουσείου επί αυτών των γλυπτώδων στοιχείων ούτε κάποιο σχέδιο δανειοδότησης τμημάτων ενός δικού μας εθνικού κληροδοτήματος . Επίσης , όλο περισσότεροι πολίτες στη Μεγάλη Βρετανία τάσσονται υπέρ αυτής μας προσπάθειας . Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπησή , πλειοψηφικό ποσοστό υποστηρίζει επιστροφή τους πίσω στην Ελλάδα . Εντυπωσιακό είναι πως ποσοστό 72% πιστεύουν πως καλύτερα κατανοούνται όταν βρίσκονται μαζί στον ίδιο χώρο όπως ήταν αρχικά
Εδώ κι αρκετές δεκαετίες ,η Ελλάδα συμμετέχει σε διάλογο σχετικά με αυτόν τον στόχο .Την τελευταία περίοδο ,η κυβέρνηση μου είχε λεπτομερείς συζητήσεις σχετικά με τρόπους επίτευξης συμφωνίας γύρω από αυτήν την επαναφορά. Για αυτό εξέφρασα έκπληξη απέναντι στις τελευταίες προτάσεις εκ μέρουςτου μουσείου περί δανείωσηςτης Τapisserie de Bayeux σαν πρότυπο συμφωνίας γύρω στα γλύψτατουΠαθερνώνας.. Δεν θεωρώ πως κάτι τέτοιο μπορεί ν’ αποτελέσει λύση
Γνωρίζουμε πως ηΓαλλία παρέχειτην Tapisserie σαν ενιαίο κομματιακι ενώ εμείς έχουμε χάσει αναπόσταστα κομματια απο εναν μοναδικο χώρο.. Σκοπεύουμε λοιπόν ν’ επιτύχουμε μονιμηεπικοινωνιά τους.. Η Διακυβερνητικη Επιτροπήτης UNESCO καλεί εδώκαι χρόνιατην ΜεγάληΒρεταμία ν’ ανοίξει έναν καλό διάλογο πάνω σ’ αυτο θέμα
Αυτή η επικοινωνιά μπορεί ν’ αποτελέσει θεμέλιο μιας ευρύτατης συνεργασίας μεταξύτων δυο χωρών μας ανοίγοντας νέους δρόμους προςεκθέσεις , έρευνες συντήρησηέργων τεχνών καθώςκαι ανταλλαγές μεταξύ ελληνικών βρετσανικών μουσείων .. Μαζί μπορούμε ν’ οικοδομήσουμεένα νέο μοντέλο συνεργασίας ανάμεσα σε δυο κράτηπου έχουν κοινές αξίεςκαι ιδανικά .. Αυτό επιδιώκουμε
Πριν γίνει Πρωθυπουργός φέτος , o Andy Burnham είχε ζητήσειεπιστροφήτωνΓλύπωνχωρίς όρους λέγοντας : «Ας χρησιμοποιήσουμετον Πολιτισμό ωστε ν’ αλλοιωθεί εικόναςτηςΒρέτας παγκόσμια».Συμφώνω πλήρως
< P > Σε εποχέςπου δοκιμάζεται δημοκρατία παντούστο κόσμο , αν μπορέσουμενά φέρουμε ξανά κονταένα τόσο σημαντικόΜνημείο στενά συνδεδεμένομεγεννήσιμότης Δημοκρατίαςθα στείλει ισχυρό μήνυμα … ΗΕλλάδα παραμένειανοιχτή … Αυτόπου χρείαζεται τώρα είαι βούλησηκαι τόλμηστο αποφασιστικόβήμα : ΕπανένωσητωνΓλύπων μετατρέπονταςμια μακριά αντιδικίασεμία πράξη Πολιτιστικής Φιλίας », καταλήγειστο άρθροτου ΚυριάκοςΜητσοτάκη