Η φετινή επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου συμπίπτει με την κυκλοφορία ενός σημαντικού εργαλείου ιστορικής τεκμηρίωσης από τη συνδικαλιστική ομάδα Εναλλακτική Παρέμβαση Δικηγόρων Αθήνας.
Για πρώτη φορά, οι νεκροί και οι τραυματίες του Πολυτεχνείου αποτυπώνονται σε ψηφιακούς διαδραστικούς χάρτες, καθώς και όλα τα σημεία στην Αθήνα όπου συνέβησαν θάνατοι και τραυματισμοί κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων.
Επιπλέον, δημοσιεύεται ένας ξεχωριστός χάρτης που απεικονίζει αναλυτικά τα νοσοκομεία και τις κλινικές της Αθήνας όπου μεταφέρθηκαν οι τραυματίες.
Κάνοντας κλικ σε κάθε σημείο που αντιστοιχεί σε νεκρό ή τραυματία, εμφανίζονται περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την ταυτότητα του θύματος, την ώρα του συμβάντος καθώς και τον τρόπο που υπέστη τον τραυματισμό ή έχασε τη ζωή του.
►ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΟΥΣ ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΟΥΣ ΧΑΡΤΕΣ
Pολλές έρευνες και άρθρα επιβεβαιώνουν ότι υπήρξαν θύματα κατά την καταστολή της εξέγερσης το Νοέμβριο του 1973.
Έχουν καταγραφεί 24 αναγνωρισμένοι νεκροί, αμφισβητώντας τις αφηγήσεις που υποστηρίζουν ότι «δεν υπήρχαν νεκροί στο Πολυτεχνείο».
Οι ψηφιακοί αυτοί χάρτες προέρχονται από μια μακρά ιστορική έρευνα. Βασική πηγή αποτελεί το βιβλίο του Ιερώνυμου Λύκαρη «Το αίμα το αδικαίωτο ποτέ δεν ησυχάζει», εκδόσεις Καστανιώτη, αφιερωμένο στην εξέγερση του Πολυτεχνείου.
Χρησιμοποιείται συγκεκριμένα πίνακας με τα θύματα που περιλαμβάνεται στο βιβλίο αυτό και δημοσιεύεται μαζί με τους ψηφιακούς χάρτες.
Όπως αναφέρει η Εναλλακτική Παρέμβαση Δικηγόρων Αθήνας:
«Ο χάρτης καταγράφει τους νεκρούς της εξέγερσης στο Πολυτεχνείο καθώς επίσης τους τραυματίες που κατέθεσαν ως μάρτυρες στη δίκη μετά την πτώση της Χούντας. Η πηγή μας είναι ο πίνακας από το βιβλίο του Ιερώνυμου Λύκαρη,«Το αίμα το αδικαίωτο ποτέ δεν ησυχάζει»,Μέρος Ι,σ. 346–361, εκδόσεις Καστανιώτη.Ο πίνακάς μας για τους νεκρούς βασίζεται στην ιστορική έρευνα του Διευθυντή Ερευνών στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών (ΕΙΕ) Λεωνίδα Καλλιβρετάκη με τίτλο «Τεκμηριώνοντας τα γεγονότα του Νοεμβρίου 1973». Για τους τραυματίες χρησιμοποιούμε πρακτικά των δικών σε πρώτο και δεύτερο βαθμό.»
«Αξιοσημείωτο είναι ότι παρά τον ακροδεξιό μύθο περί ‘μη ύπαρξης θυμάτων στο Πολυτεχνείο’, ακόμη κι η Χούντα παραδέχθηκε αρχικά πως υπήρχαν 12 νεκροί από πυρά όπλων. Αυτό αποδεικύεται τόσο από έγγραφα ασφαλείας όσο κι από δημοσιεύματα στον Τύπο τις επόμενες ημέρες μετά την καταστολή.»
«Για τον αριθμό των τραυματιών σημειώνουμε ότι στον χάρτη αποτυπώνονται μόνο οι 133 εκείνοι που κατέθεσαν στις δίκες.»
«Στα νοσοκομεία και κλινικές της πρωτεύουσας προσήλθαν ή διακομίσθηκαν συνολικά 320 άτομα σύμφωνα με επίσημα αρχεία. Ωστόσο αυτός ο αριθμός δεν είναι πλήρης. Από τις λίστες ασφαλείας προκύπτουν ονομαστικά 510 τραυματίες κυρίως λόγω πυρών όπλων αλλά κι άλλων αιτιών όπως γκλομπς ή δαχρυγόνα.Ο εισαγγελέας Τσεβάς κατέγραψε κατά τη διάρκεια προανάκρισης συνολικά 1.103 περιστατικά με ‘πλήρη στοιχεία’. Πολλοί ήταν αυτοί οι οποίοι παρέμειναν ανώνυμοι λόγω φόβου όταν ζήτησαν ιδιωτικές πρώτες βοήθειες.»
Pώς να εξετάσετε τον διαδραστικό χάρτη
The map illustrates where each individual recorded in the table was injured or killed. Each red dot represents a case with a corresponding code next to it: “T” for the injured and “N” for the deceased (the latter having an additional dark outline). In instances where multiple events occurred at the same intersection, points are spread around it and connected by thin lines to indicate precise locations. The buttons above the map allow you to select a day (All days or specific dates like November 16th-19th), changing numbers below the title accordingly; on the right side of the screen you can choose areas: “Polytechnic” for nearby incidents or “Omonoia-Alexandras” for a broader view; selecting “All” displays the entire map with highlighted active selections in bold font style; use + and – buttons to zoom in and out while dragging moves your view across it; clicking on any red point opens up details about that person’s identity—note that positions are approximate with six cases outside central areas and two without specified locations only listed in tables.
A geographical portrayal of these data reveals both how widespread this uprising was and also how severe its violent suppression became following november’s sixteenth evening when repression escalated into bloodshed involving gunfire from rooftops such as those belonging to ministry of Public Order at intersections like G’ September Street merging Marnis Street & Averof Street—culminating ultimately through tank invasions into Polytechnic grounds yet continuing throughout surrounding neighborhoods extending from Kypseli all way down towards Syntagma during seventeenth-eighteenth days concluding finally via mass arrests occurring Monday nineteenth against builders’ strike announcements made earlier on thier behalf!
