Ο θάνατος των δύο πυροσβεστών, ηλικίας 23 και 44 ετών, προήλθε από εισπνοή καπνού κατά τη διάρκεια επιχείρησης κατάσβεσης φωτιάς σε ένα εγκαταλελειμμένο κτίριο στο Ζεφύρι, όπως αποκαλύπτουν τα αποτελέσματα της ιατροδικαστικής εξέτασης.
Παράλληλα, νέα στοιχεία σχετικά με τις δραματικές στιγμές που εκτυλίχθηκαν στο υπόγειο του κτιρίου έρχονται στην επιφάνεια μέσω της κατάθεσης ενός δόκιμου πυροσβέστη. Αυτός συμμετείχε στην επιχείρηση διάσωσης και μαζί με τους συναδέλφους του κατάφεραν να ανασύρουν έναν τρίτο πυροσβέστη, ο οποίος παραμένει νοσηλευόμενος.
Η συγκλονιστική μαρτυρία: «Φωνάζαμε αλλά δεν μας άκουγαν»
Στην κατάθεσή του, την οποία παρουσίασε το MEGA, ο δόκιμος πυροσβέστης περιγράφει λεπτομερώς την επιχείρηση και τις προκλήσεις που αντιμετώπισαν οι συνάδελφοί του μέσα στο υπόγειο γεμάτο καπνούς και καμένα αντικείμενα.
► Ζεφύρι: Οι δύο πυροσβέστες πέθαναν από ασφυξία – Τα πρώτα ευρήματα της ιατροδικαστικής εξέτασης
Όπως ανέφερε,ο 44χρονος συνάδελφος αποφάσισε να επιστρέψει στο εσωτερικό του κτιρίου μαζί με τον νεότερο για να φτάσουν μέχρι το υπόγειο χρησιμοποιώντας σωλήνα υψηλής πίεσης. Και οι δύο φορούσαν αναπνευστικές συσκευές.
«Εγώ ήμουν στην πρώτη μέρα πρακτικής εκπαίδευσης», σημείωσε ο ίδιος. Λίγα λεπτά αργότερα,ένας τρίτος πυροσβέστης βγήκε από το κτίριο για να ζητήσει πρόσθετη εγκατάσταση νερού χαμηλής πίεσης πριν επιστρέψει ξανά στο υπόγειο.
Kαθώς περνούσε λίγος χρόνος όμως άρχισε να φωνάζει ότι είχε χάσει επαφή με τους άλλους δύο συναδέλφους του. Ο δόκιμος και ο οδηγός του πυροσβεστικού φορώντας αναπνευστικές συσκευές μπήκαν ξανά μέσα κρατώντας φακό και σχοινί για να τους εντοπίσουν.
“Τα σκαλοπάτια ήταν γεμάτα καμένα σκουπίδια κι ήταν πολύ γλιστερά”, ανέφερε εξηγώντας ότι στη στροφή της σκάλας βρήκαν τον τρίτο πυροσβέστη πεσμένο χωρίς δυνατότητα ανόρθωσης. Ο άνδρας διατηρούσε τις αισθήσεις του ενώ η αναπνευστική συσκευή εκπέμπε ήχο προειδοποίησης καθώς η παροχή αέρα πλησίαζε στο τέλος της. Με τη βοήθεια ενός ακόμη συναδέλφου μπόρεσαν τελικά να τον βγάλουν έξω.
“Ένιωσα το κράνος του συναδέλφου μου με το πόδι μου”
Η προσπάθεια διάσωσης δεν σταμάτησε εκεί. Όταν ο τραυματισμένος ενημέρωσε ότι είχε χάσει επαφή με τους άλλους δύο,οι δόκιμοι επέστρεψαν πάλι κάτω.
Οι συνθήκες ήταν εξαιρετικά δύσκολες καθώς η ορατότητα ήταν σχεδόν μηδενική κι οι σωροί σκουπιδιών καθιστούσαν επικίνδυνη κάθε κίνηση.
Ο δόκιμος περιγράφοντας την κατάσταση είπε πως κάποια στιγμή παραπάτησε και έπεσε από ύψος περίπου ενάμισι μέτρου στον πάτωμα του υπογείου αλλά μπόρεσε γρήγορα να σηκωθεί και συνέχισε την αναζήτησή ακολουθώντας το σχοινί που είχαν αφήσει πίσω τους.
Kινώντας περίπου δυο μέτρα μέσα στον χώρο ένιωσε κάτω από το πόδι του το κράνος ενός εκ των αγνοούμενων συναδέλφων.
Ο συγκεκριμένος άνδρας βρισκόταν πεσμένος ανάσκελα φορώντας την προσωπίδα και τη συσκευή αναπνοής.
Ο δόκιμος ειδοποίησε άμεσα τον οδηγό κι οι δυο προσπάθησαν ανεπιτυχώς πολλές φορές να τον τραβήξουν χωρίς αποτέλεσμα λόγω των δυσκολιών μετακίνησής τους πάνω σε αυτόν τον επικίνδυνο χώρο.
Την ίδια στιγμή η παροχή αέρα στις συσκευές τους μειωνόταν συνεχώς γεγονός που τους ανάγκαζε τελικά σε υποχώρηση προς τα έξω.
Κατά την επιστροφή μάλιστα ο οδηγός έπεσε επίσης στη θέση όπου είχε προηγουμένως παραπατήσει ο δόκιμος. Όπως δήλωσε όταν τελικά μπόρεσαν όλοι μαζί ν’ απομακρυνθούν διαπίστωσαν πως είχαν σχεδόν εξαντληθεί τα αποθέματα αέρα στις αναπνευστικές τους συσκευές.
