Η «ιταλοποίηση» της ΕΕ: Η εντυπωσιακή άνοδος της ακροδεξιάς από το περιθώριο στην εξουσία

Η Ιταλία έχει αναδειχθεί σε πολιτικό πειραματόζωο για την Ευρώπη, καθώς η συνεργασία της παραδοσιακής δεξιάς με την ακροδεξιά άνοιξε τον δρόμο για την είσοδο δυνάμεων με νεοφασιστικές ρίζες στην εξουσία. Τρεις δεκαετίες αργότερα, το μοντέλο του Μπερλουσκόνι και η πολιτική κανονικοποίηση της Μελόνι επηρεάζουν τις εξελίξεις σε ολόκληρη την ήπειρο.

Η πολιτική σκηνή στην Ευρώπη αποκτά ολοένα και περισσότερα χαρακτηριστικά του ιταλικού προτύπου: εύθραυστες κυβερνητικές συμμαχίες, απογοητευμένοι ψηφοφόροι που αναζητούν νέες πολιτικές διεξόδους και κυρίως, σταδιακή ενσωμάτωση της ακροδεξιάς στο κυρίαρχο πολιτικό σύστημα. Σύμφωνα με ανάλυση των new York Times, αυτή η μετατόπιση περιγράφεται ως «ιταλοποίηση» της Ευρώπης, ξεκινώντας από τη στρατηγική του Σίλβιο Μπερλουσκόνι τη δεκαετία του ’90.

Η καθοριστική αλλαγή συνέβη το 1994, όταν ο Μπερλουσκόνι, επιχειρηματίας και μεγιστάνας των μέσων ενημέρωσης, ενσωμάτωσε στην κυβερνητική συμμαχία του δυνάμεις της άκρας δεξιάς που αποκαλούσε «φασίστες». Αυτή η επιλογή είχε κυρίως εκλογικά κίνητρα: χρειαζόταν τις ψήφους τους για να σχηματίσει κυβέρνηση. Ωστόσο, έτσι έσπασε ένα μεταπολεμικό ταμπού, καθώς μέχρι τότε τα κόμματα που προέρχονταν από την παράδοση του Μπενίτο Μουσολίνι είχαν αποκλειστεί από την κυβερνητική εξουσία.

The στρατηγική του Μπερλουσκόνι βασίστηκε στη θεωρία ότι η συμμετοχή στην κυβέρνηση θα περιορίσει τις πιο ακραίες θέσεις αυτών των κομμάτων και θα τα εντάξει σε ένα σύστημα συμβιβασμών. Η ιταλική πολιτική κουλτούρα χαρακτηριζόταν από συνεχείς διαπραγματεύσεις και ευέλικτες συμμαχίες που λειτουργούσαν ως μηχανισμός αποτροπής εντάσεων. Παράλληλα, οι θεσμικές δικλείδες ασφαλείας που θεμελιώθηκαν μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο καθώς και οι περιορισμοί που σχετίζονται με την ΕΕ περιόριζαν τις δυνατότητες ριζικών αλλαγών.

Aπό τον Μπερλουσκονισμό στη Μελόνι

Aυτή η διαδικασία δεν εμπόδισε τη δυναμική ανάπτυξη της ακροδεξιάς. Αντιθέτως,οι dυνάμεις με νεοφασιστικές καταβολές,σταδιακά απομακρύνονται από το περιθώριο αναθεωρώντας μέρος της δημόσιας ρητορικής τους ώστε να διεκδικήσουν ευρύτερη πολιτική νομιμοποίηση. ΗTζόρτζια Μελόνι , προερχόμενη από τον χώρο της μεταφασιστικής δεξιάς , ανέδειξε μια νέα εποχή όταν ανέλαβε πρωθυπουργός το 2022 επικεφαλής ενός κόμματος που πλέον αυτοπαρουσιάζεται ως δύναμη παραδοσιακής συντηρητικής παράταξης.

Aπό τότε μέχρι σήμερα , η διακυβέρνησή της δεν έχει δείξει σημάδια μιας σφοδρή αντίθεσης προς το ευρωπαϊκό πλαίσιο . Οι δημοσιονομικές κι εξωτερικές πολιτικές κινείται γενικά μέσα στα όρια μιας συντηρητικής προσέγγισης ενώ διατηρεί τη στήριξη προς την Ουκρανία . Η προσπάθεια να λειτουργήσει ως γέφυρα μεταξύ Ευρώπης κι Ντόναλντ Τραμπ απέτυχε , ενώ η εξάρτηση χώρας απ’την ευρωπαϊκή χρηματοδότηση αύξησε τη σημασία συνεργασίας με τις Βρυξέλλες . Ταυτόχρονα , πλέον αντιμετωπίζεται ως συνομιλήτρια απ’την ΕΕ έχοντας πλησιάσει κάποιες θέσεις στομεταναστευτικό ζήτημα .

Tζόρτζια Μελόνι: Από Ακροδεξιά στο κέντρο ευρωπαϊκής εξουσίας

Aυτή η κανονικοποίηση έχει σημαντικές συνέπειες . H παραμονή Meλώνης στην εξουσία κι acceptance απ’τους ευρωπαϊκού θεσμούς προσφέρει ένα προηγούμενο σε ακροδεξιά κόμματα άλλων χωρών . HMαρίν Λεπέν στη Γαλλία ,hΆλις Βάιντελ στη Γερμανία κι oSαντιάγο Αμπασκάλ στην Ισπανία βλέπουν αυτή εμπειρία σαν μοντέλο διεύθυνσης : πορεία απ’την περιθωριοποίηση προς συμμετοχή στις κυβερνήσεις μέσω σταδιακής απομάκρυσης θέσεων δυσκολιών συνεργατών παραδοσιακών συντηρητικών δυνάμεων.

Tο Ιταλικό παράδειγμα εξαπλώνεται

Aυτό φάνηκε επίσης στηνΙΣΠΑΝΙΑ. Σύμφωνα μ’ έρευνες κοινής γνώμης,Vox, ένα ακροδεξίο κόμμα αντλεί υποστήριξη μέσω αντίθεσης στη μετανάστευση & ισλάμ μπορεί να συμμετάχει σε νέα κυβέρνηση μαζί μ’ κύριο συντηρητικό κόμμα.Πρωθυπουργός Σάντσες προσπαθεί κινητοποιήσει υποστηρίζοντας πως Vox εκπροσωπά επικίνδυνο πρότυπο.Στελέχη επικαλούνται ακόμα περίοδο Φρανθίσκο Φράνκο.< / span >

I ισπανική ακροδεξιά βλέπει Μελώνη σαν πρότυπο μίμηση εστιάζοντας εθνικής ταυτότητας & περιορισμού μεταναστεύσεων.Στελέχη Vox πιστεύουν πως ανάληψη κυβέρνησης μπορεί γίνει σταδιακά εφαρμόζουν αρχικά μέρος προγράμμτος τους ζητώντας ισχυρότερης λαϊκής εντολής υπόλοιπων αλλαγών.< / span >

< p >< b >< i >< Το μεταναστευτικό ζήτημα είναι πλέον θέμα γλώσσας Ακροδεξιών< / i >< / b >< / p >

< P >< B >< I >< Το ΙΤΑΛΙΚΟ μοντέλο ωστόσο δεν αντιγράφεται αυτούσιο κάθε χώρα< / I >< / B >< P >
< P >
Aυτό γιατί διαθέτει θεσμό & μηχανισμό ιστορίας έχουν περιορίσει ξαφνικές αλλαγές ενώ αστάθεια κυβέρνησης εναλλαγές συμμαχιών εκτονώνει πιέσεις.
Σε άλλες χώρες όπου δικλείδες είναι διαφορετικοί είσοδο ακροδεξιών μπορεί φέρει διαφορετικά αποτελέσματα.
ΒΑΣΙΚΟ μήνυμα είναι ότι δυνάμεις κάποτε θεωρούνται αποκλειμένες μπορούν τώρα εισχωρήσουν κέντρο ζωής επηρεάζοντας όχι μόνο κυβερνήσεις αλλά όρια δημόσιου διαλόγου.

Κύλιση στην κορυφή