Συντάξεις Ιδιωτικού Τομέα: 40% Μικρότερες από αυτές του Δημοσίου

Οι συντάξεις που προέρχονται από τον ιδιωτικό τομέα είναι κατά 40% χαμηλότερες σε σύγκριση με αυτές του δημόσιου τομέα. Οι λόγοι πίσω από αυτή τη διαφορά περιλαμβάνουν τις χαμηλότερες αποδοχές, τις εκτεταμένες περιόδους ανεργίας, τα «χαμένα» ένσημα και την έξοδο με μειωμένη σύνταξη ή μερική απασχόληση.

Επιπλέον,ένα σημαντικό εμπόδιο είναι το υψηλό κόστος αναγνώρισης των πλασματικών ετών για την ολοκλήρωση της 40ετίας ασφάλισης. Αυτή η κατάσταση μπορεί να αποθαρρύνει τους ασφαλισμένους και σε συνδυασμό με την έλλειψη ενημέρωσης οδηγεί σε λανθασμένες αποφάσεις. Στον δημόσιο τομέα, οι αιτήσεις αναγνώρισης πλασματικών ετών που υποβλήθηκαν μέχρι το 2016 έχουν κόστος που περιορίζεται στο ένα τρίτο σε σχέση με τον ιδιωτικό τομέα.

Ως αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης, πολλοί ασφαλισμένοι στον ιδιωτικό τομέα επιλέγουν τη «εύκολη» λύση των δωρεάν πλασματικών ετών (π.χ., λόγω ανεργίας ή ασθένειας για πάνω από 300 ημέρες). Ωστόσο, αυτή η επιλογή μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες στις τελικές αποδοχές τους.

Αν και η χρήση δωρεάν πλασματικών ετών διευκολύνει τη συμπλήρωση των απαιτούμενων προϋποθέσεων για συνταξιοδότηση (π.χ., θεμελίωση δικαιώματος μετά από 40 χρόνια), δεν υπολογίζονται όταν έρθει η ώρα υπολογισμού της ανταποδοτικής σύνταξης. Για παράδειγμα, αν κάποιος έχει δύο δωρεάν χρόνια (λόγω ανεργίας ή ασθένειας), μπορεί να πληροί τις προϋποθέσεις για συνταξιοδότηση στα 62 του χρόνια αλλά η ανταποδοτική σύνταξη θα είναι μόλις στο 44,91% αντί του αναμενόμενου ποσοστού των 50,01%, όπως θα ίσχυε αν είχε εξαγοράσει τα πλασματικά έτη.

Απώλειες στην Σύνταξη

Στην περίπτωση ενός μέσου μισθού ύψους 2.000 ευρώ (λαμβάνοντας υπόψη τον ενδιάμεσο πληθωρισμό από το 2002),οι απώλειες λόγω των δύο δωρεάν πλασματικών ετών μπορούν να ξεπεράσουν τα 100 ευρώ μηνιαίως στη σύνταξη!

Προϋποθέσεις Βελτίωσης της Σύνταξης

• Plethos: Έξοδος χωρίς ποινές πρόωρης συνταξιοδότησης.
• Mison: Υψηλές μέσες αποδοχές από το 2002 έως την ημερομηνία αίτησης συνταξιοδότησης.
• Aspis: Συμπλήρωση συνολικά τεσσάρων δεκαετιών ασφάλισης είτε μέσω πραγματικής εργασίας είτε μέσω εξαγοράς πλασματικών χρόνων.
• Apofigi: Αποφυγή χρήσης δωρεάν πλασματικών ετών καθώς αυτά μειώνουν τη βάση υπολογισμού της ανταποδοτικής σύνταξης.