Μειωμένη, ολόκληρη ή πλήρης σύνταξη;

Η επιλογή ανάμεσα σε τρεις διαφορετικές μορφές συνταξιοδοτικής παροχής εξαρτάται από τα έτη ασφάλισης, την ηλικία του ασφαλισμένου και την εμπειρία του στην εργασία. Αυτές οι παράμετροι είναι καθοριστικές για τον προσδιορισμό της κατάλληλης στρατηγικής «έξοδος» από την ενεργό απασχόληση.

Αξιοσημείωτο είναι ότι η «έξοδος» με 35 χρόνια υπηρεσίας, που ίσχυε μέχρι το 2016 και παραμένει σε ισχύ σε ορισμένες περιπτώσεις, δεν εγγυάται τη μέγιστη σύνταξη. Ο υπολογισμός της (ανταποδοτικής) σύνταξης γίνεται σύμφωνα με τους νόμους 4387/16 (Κατρούγκαλου) και 4670/20 (Βρούτση). Για να μπορέσει κάποιος να λάβει τη μεγαλύτερη ανταποδοτική σύνταξη – εκτός από την Εθνική που ανέρχεται σήμερα στα 446 ευρώ με τουλάχιστον 20 χρόνια ασφάλισης – απαιτείται η συμπλήρωση 40 ετών ασφάλισης. Έτσι, αν κάποιος αποχωρήσει με 35ετία δεν θα έχει μειωμένη σύνταξη (σ.σ. πέναλτι ύψους 6% επί της εθνικής σύνταξης για κάθε χρόνο πρόωρης εξόδου),αλλά ούτε θα δικαιούται το υψηλότερο ποσοστό ανταποδοτικής παροχής.

Επιπλέον, όσοι επιθυμούν να αυξήσουν το ποσοστό της ανταποδοτικής τους σύνταξης πρέπει είτε να παραμείνουν στην εργασία μέχρι τα 40 χρόνια ασφάλισης είτε να αναγνωρίσουν πλασματικά έτη εργασίας. Ωστόσο, αυτή η διαδικασία έχει κόστος, αν και υπάρχει δυνατότητα φοροαπαλλαγής για το ποσό αυτό.

Απώλειες στη Σύνταξη

Kάθε χρόνος πρόωρης συνταξιοδότησης πριν από τη συμπλήρωση των 40 ετών συνεπάγεται απώλεια περίπου €127 ανά χιλιάδα συντάσιμου μισθού. Για παράδειγμα, ένας μέσος μισθός των €2.000 μπορεί να οδηγήσει σε μηνιαίες απώλειες ύψους €255 καθ’ όλη τη διάρκεια ζωής ενός ασφαλισμένου.

Mάλιστα, όταν κάποιος βγει στη σύνταξη έχοντας λιγότερα από τα απαιτούμενα χρόνια ασφάλισης με μειωμένες απολαβές μπορεί ενδεχομένως να κερδίσει μια μικρή προσαύξηση ως συντάκτης αργότερα αλλά αυτό δεν θα διορθώσει τις αρχικές απώλειες στην ανταποδοτική του παροχή.

Παράδειγμα Α

Οι παλιοί ασφαλισμένοι των Ειδικών Ταμείων όπως ΔΕΚΟ ή τράπεζες που είχαν θεμελιώσει δικαίωμα εξόδου με βάση τα δεδομένα του 2010-12 και αποφάσισαν αργότερα να αποχωρήσουν μέσω εθελούσιας εξόδου αντιμετωπίζουν σημαντικές συνέπειες σήμερα αν επιλέξουν συντάξεις στα 62 τους χρόνια έχοντας μόνο μια θητεία των 35 χρόνων: μπορούν να χάσουν έως €381 μηνιαίως (σε περίπτωση μέσου μισθού €3.000). Αυτό συμβαίνει διότι δεν έχουν συμπληρώσει τα απαραίτητα τέσσερα δεκαετίες εργασίας.

Παράδειγμα Β

Mια έξυπνη στρατηγική για αύξηση των χρόνων ασφάλισης είναι η αναγνώριση πλασματικών ετών λόγω στρατιωτικής θητείας: αναγνωρίζοντας πχ., είκοσι μήνες στρατού μπορεί κανείς εύκολα να προσθέσει δύο πλασματικά έτη καθώς υπολογίζεται ότι κάθε μήνας υπηρεσίας αντιστοιχεί σε τριάντα ημέρες αντί για είκοσι πέντε που απαιτεί ο ΕΦΚΑ για έναν κανονικό μήνα.