Σημαντική ανακάλυψη σκελετικών καταλοίπων πρώιμων ανθρώπινων τροφοσυλλεκτών στην Ινδονησία

Μια πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Science Advances αποκαλύπτει ότι ερευνητές εντόπισαν σπάνια σκελετικά κατάλοιπα δύο πρώιμων ανθρώπινων τροφοσυλλεκτών από το νησί Σουλαουέσι της Ινδονησίας. Ο ένας χρονολογείται μεταξύ 25.000 και 16.000 ετών, ενώ ο άλλος προέρχεται από την περίοδο των 7.600 έως 6.300 ετών.

Επιπλέον, νέα έρευνα υποδεικνύει ότι οι άνθρωποι μπορεί να χρησιμοποιούσαν ψυχοδραστικές ουσίες πολύ νωρίτερα απ’ ό,τι είχε προηγουμένως θεωρηθεί από τους επιστήμονες. Τα ευρήματα δείχνουν ότι οι καρποί betel χρησιμοποιούνταν ως ναρκωτικά σε ορισμένες κοινότητες της Ινδονησίας ήδη πριν από 25.000 χρόνια.

Η αρχαία χρήση ναρκωτικών: Νέα στοιχεία για την Ινδονησία

Ερευνητές του Πανεπιστημίου Griffith στην Αυστραλία ανακάλυψαν ασυνήθιστα μοτίβα στα σκελετικά κατάλοιπα αυτών των πρώιμων τροφοσυλλεκτών,τα οποία συνδέθηκαν με τη συνήθεια του πιπίλισματος καρπών betel. Ο καθηγητής Adam Brumm, επικεφαλής της έρευνας, δήλωσε ότι αυτό θα μπορούσε να είναι το «παλαιότερο στοιχείο για τη χρήση ναρκωτικών παγκοσμίως».

Και οι δύο κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες παρουσίαζαν ένα ιδιαίτερο μοτίβο φθοράς στα δόντια τους με βαθιές και στρογγυλές αυλακώσεις που προήλθαν από το πιπίλισμα ολόκληρων καρπών betel. Αυτοί οι καρποί – γνωστοί και ως σπόροι του φοίνικα betel ή Areca catechu – προκαλούν αίσθηση ήπιας ευφορίας και αυξημένη εγρήγορση όταν καταναλώνονται. Ο Brumm σημείωσε: «Ανεξάρτητα από την περιορισμένη γνώση τους στις δυτικές κοινωνίες, είναι η τέταρτη πιο διαδεδομένη ψυχοδραστική ουσία στον κόσμο μετά το αλκοόλ, τον καφέ και τη νικοτίνη».

Προγενέστερες αντιλήψεις σχετικά με τη χρήση ναρκωτικών

Παλαιότερα πιστευόταν ότι η κατανάλωση ναρκωτικών ξεκίνησε μόνο μετά την ανάπτυξη της γεωργίας,αρχίζοντας με ζύμωση αλκοολούχων ποτών περίπου πριν από 13 χιλιάδες χρόνια. Ωστόσο, αυτή η θεωρία δεν λαμβάνει υπόψη την πιθανότητα ύπαρξης πολύ παλιότερης χρήσης ψυχαγωγικών ουσιών στις παραδόσεις μας», σύμφωνα με τον brumm.

«Η ανακάλυψη της αρχαίας πρακτικής πίσω από το μασούλημα του καρπού betel όπως γνωρίζουμε σήμερα υποδηλώνει ότι πολλές σύγχρονες συμπεριφορές σχετικές με τα ναρκωτικά έχουν βαθιά ιστορικές ρίζες στους πολιτισμούς των τροφοσυλλεκτών».

Σύγχρονες πρακτικές και πειράματα των επιστημόνων

Σήμερα η συγκεκριμένη ουσία καταναλώνεται μέσω ενός μίγματος επεξεργασμένου σπόρου του καρπού betel μαζί με ασβέστη και άλλα συστατικά για τη δημιουργία μιας «μπουκιάς» (quid), που μασάται ευρέως στη Νότια και Νοτιοανατολική Ασία – περίπου το ένα δέκατο του παγκόσμιου πληθυσμού συμμετέχει σε αυτή τη συνήθεια.

Οι ερευνητές πραγματοποίησαν πειράματα όπου μουλιάστηκαν οι καρποί betel σε τεχνητό σάλιο κι έτσι διαπιστώθηκε πως μόνο το πιπίλισμα άθικτων καρπών απελευθερώνει αρκετές ψυχαγωγικές ενώσεις ώστε να επηρεάσει τις λειτουργίες του εγκεφάλου.
Οι επιπτώσεις αυτού του πιπιλίματος μπορεί να ήταν λιγότερο έντονες συγκριτικά με τις σύγχρονες πρακτικές μασήματος αλλά ήταν αρκετά σημαντικές ώστε να προκαλέσουν σοβαρές περιοδοντικές παθήσεις.