Η Σκιά των Προγραμμάτων Κατάρτισης για Ανέργους
Τα προγράμματα που απευθύνονται στους ανέργους φαίνεται να είναι μια καλά σχεδιασμένη παγίδα, όπου διάφοροι επιτήδειοι εκμεταλλεύονται την κατάσταση για να αποκομίσουν κέρδη.
Η ευθύνη γι’ αυτό το φαινόμενο βαραίνει κυρίως τους φορείς που διαχειρίζονται τα κονδύλια (όπως υπουργεία Εργασίας και Ανάπτυξης, ΔΥΠΑ κ.α.), καθώς και εκείνους που αναλαμβάνουν την υλοποίηση των προγραμμάτων.
Για να καταστεί η εκτέλεση αυτών των προγραμμάτων πιο επικερδής, η κυβέρνηση έχει εισαγάγει τη διαδικασία της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης. Έτσι, οι άνεργοι δεν υποχρεούνται σε φυσική παρουσία και μπορούν να συμμετέχουν όποτε επιθυμούν μέσω ασύγχρονης κατάρτισης. Ο κάθε εκπαιδευόμενος μπορεί να συμπληρώσει το ερωτηματολόγιο ανά πάσα στιγμή.
Το iEidiseis.gr έχει ήδη αναδείξει τις σοβαρές αδυναμίες της «κατάρτισης» ή της «εξειδίκευσης» σε προηγούμενα άρθρα του. Η κατάσταση αυτή δεν είναι νέα, αλλά μετά την πανδημία και την καθολική εφαρμογή της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, η κατάσταση έχει επιδεινωθεί σημαντικά.
Με αφορμή τη δικαστική έρευνα σχετικά με τα κοινοτικά προγράμματα και τις δηλώσεις της πρώην Γενικής Γραμματέα του υπουργείου Εργασίας κυρίας Άννας Στρατηνάκη,αξίζει να σημειωθεί ότι οι πραγματικοί ωφελημένοι από τη διαχείριση των κονδυλίων είναι οι κυβερνητικοί παράγοντες (υπουργοί,διοικητές ΔΥΠΑ κ.α.) παρά οι ίδιοι οι άνεργοι.
Δευτερεύοντες ωφελημένοι είναι αυτοί που αναθέτουν τα προγράμματα στους δικαιούχους φορείς από το υπουργείο Εργασίας (όπως η ΓΣΕΕ ή ο ΣΕΒ), οι οποίοι συχνά παραχωρούν τις συμβάσεις τους σε Κέντρα Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΚΕΚ). Σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα επιλέγουν ιδιωτικά Κέντρα Δια Βίου Μάθησης ώστε όχι μόνο να κατευθύνουν τους ανέργους αλλά και για πρόσθετα οικονομικά οφέλη.
Το κέρδος όσων υλοποιούν αυτά τα προγράμματα γίνεται εμφανές μέσα από τα δώρα προς τους συμμετέχοντες: ενώ παλαιότερα προσφέρονταν tablets ως κίνητρο,σήμερα δίνονται χρηματικά ποσά – σε κάποιες περιπτώσεις έως 700 ευρώ ανά καταρτιζόμενο πέρα από την κανονική αμοιβή του προγράμματος.
Aυτό το “μαύρο” χρήμα πηγάζει από τις υψηλές αποζημιώσεις που λαμβάνουν τα Κέντρα κατάρτισης ανά συμμετοχή: πρόσφατα ένα πρόγραμμα προσέφερε 5,5 ευρώ ανά ώρα αντί για 4,5 ευρώ όπως ήταν πριν. Είναι σαφές ότι υπάρχει σημαντικό οικονομικό όφελος στην εξ αποστάσεως κατάρτιση με ασύγχρονη μορφή.
Οι εκπαιδευόμενοι εισέρχονται στο σύστημα όταν μπορούν με τον κουπόνι κατάρτισής τους.Οι πλατφόρμες αυτές έγιναν γνωστές λόγω του περίφημου «σκόιλ ελικικού» κατά τη διάρκεια της πανδημία; Το αποτέλεσμα ήταν ότι πολλές πλατφόρμες είχαν μεταφράσει ξενόγλωσσα εκπαιδευτικά υλικά χρησιμοποιώντας αυτόματη μετάφραση χωρίς επαρκή ποιότητα ελέγχου.
Τα Κέντρα Δια Βίου Μάθησης υποχρεώθηκαν να χρησιμοποιούν αποκλειστικά αυτό το υλικό πληρώνοντας περίπου 150 ευρώ ανά καταrτισμένο άτομο.
Ο αγώνας για συμμετοχή στα εν λόγω προγράμματα οδηγεί σε σφοδρούς ανταγωνισμούς μεταξύ ανέργων: παραδίδοντας έγγραφα μαζί με τους κωδικούς taxisnet στα ΚΕΚ/ΚΔΒΜ ώστε η γραμματεία του κέντρου να υποβάλει αιτήσεις μόλις ανοίξει η πλατφόρμα – όμως μόνο το 20% κατορθώνει τελικά πιστοποίηση καθώς πολλές αιτήσεις έχουν ήδη συμπληρωθεί προκαταβολικά.
Αυτές συνήθως ανήκουν σε ημέτερους κοντά στους υπουργούς εργασίας ή άλλες κρατικές θέσεις.
Η κομπίνα στήνεται ως εξής: όταν ανοίγει η πλατφόρμα υποδοχής αιτήσεων στις δοκιμές προηγουμένως έχουν περάσει στοιχεία πραγματικών ενδιαφερόμενων ανέργων που στη συνέχεια διατηρούνται στο σύστημα μέχρι την επίσημη έναρξη υποβολών.
Έτσι μόλις ανοίξουν οι αιτήσεις στις συγκεκριμένες ώρες πλημμυρίζει από χιλιάδες προσυμπληρωμένες φόρες ενώ όλοι οι υπόλοιποι απλώς ματαιοπονούν…