Αποχαιρετούμε τον ‘Πατριάρχη Κιέβου’ Φιλάρετο: Μια Εμβληματική Στρατηγική Φωνή της Ορθοδοξίας

Εκοιμήθη ο “Πατριάρχης Κιέβου” Φιλάρετος

Απώλεια του Πατριάρχη Κιέβου Φιλάρετου

Ο “Πατριάρχης Κιέβου” Φιλάρετος (Ντενισένκο) έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 98 ετών. Η είδηση της εκδημίας του ανακοινώθηκε μέσω ανάρτησης από τον Μητροπολίτη Κιέβου και πάσης Ουκρανίας κ.κ.Επιφάνιο, σύμφωνα με πληροφορίες από το orthodoxianewsagency.gr. “Σήμερα νιώθω μια βαθιά θλίψη στην καρδιά μου, όπως και πολλοί άλλοι Ουκρανοί, καθώς η επίγεια πορεία του Αγίου Πατριάρχη Φιλαρέτου έχει φτάσει στο τέλος της”, αναφέρεται στην ανάρτηση.“Θα κρατήσουμε πάντα στη μνήμη μας τις διδασκαλίες του Πατριάρχη σχετικά με τη σημασία της διατήρησης της ενότητας της Ουκρανικής Εκκλησίας γύρω από τον Θρόνο του Κιέβου”,προστίθεται και εύχεται ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή του.

Η Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας, από την οποία αποχώρησε το 2019, τον τιμά ως επίτιμο Πατριάρχη, ενώ το Οικουμενικό Πατριαρχείο τον αναγνωρίζει ως πρώην Μητροπολίτη Κιέβου.

Βιογραφικά Στοιχεία

Ο Μιχάιλ Αντόνοβιτς Ντενισένκο γεννήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 1929 στο χωριό Μπλαγκοντάτνογε στην Επαρχία Αμβροσιέβο στο Νομό Ντονέτσκ της Σοβιετικής Ένωσης.

Το 1950 έγινε μοναχός στη Λαύρα Τρόϊτσας-Σέργκιεβα και στις 15 Ιανουαρίου χειροτονήθηκε διάκονος από τον Πατριάρχη Ρωσίας Αλέξιο Α΄. Στις 18 Ιουνίου 1951 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και το επόμενο έτος αποφοίτησε από τη Θεολογική Ακαδημία Μόσχας. Υπηρέτησε ως διευθυντής στα Θεολογικά Σεμινάρια Σαρατώβου και Κιέβου (1958-1960). Το καλοκαίρι του 1958 προήχθη σε αρχιερέα.

Στις αρχές Φεβρουαρίου 1962 εξελέγη επίσκοπος Λούγκας και ανέλαβε καθήκοντα βικαρίου στην Επισκοπή Λένινγκραδ και Λαδόγκας καθώς επίσης ήταν τοποτηρητής στην Επισκοπή Ρίγας μέχρι τα μέσα Ιουνίου εκείνης της χρονιάς.

Μετά την εκλογή του ως επίσκοπος Βιέννης και Αυστρίας το Νοέμβριο του ίδιου έτους, διορίστηκε επίσκοπος Δημητρικού το Δεκέμβριο του ’64 κι αργότερα προήχθη σε αρχιεπίσκοπο στις αρχές Μαΐου ’66 με τίτλο αρχιεπίσκοπου Κιέβου και Γαλικίας.

Διαδρομή στον Θρόνο

Tον Φεβρουάριο του ’68 έγινε μητροπολίτης κι ο τίτλος μεταμορφώθηκε σε μητροπολίτης Κίεβα & πάσης Ουκρανίας σύμφωνα με αποφάσεις που ελήφθησαν κατά τη διάρκεια των Συνόδων των επόμενων χρόνων.

Tην άνοιξη των ’90s υπηρέτησε για λίγο χρόνο πριν παραιτηθεί απ’ τη θέση αυτή λόγω πολιτικών εξελίξεων που σχετίζονται με την ανεξαρτησία της χώρας.
Η παραίτηση αυτή συνοδεύεται απ’ την καθαίρεσή τους λίγες εβδομάδες αργότερα κι έτσι ιδρύει μαζί με άλλους κληρικούς ένα νέο «Πατριαρχείο» που θα ακολουθήσει αυτόνομη πορεία μακριά απ’ τη Ρωσία.
Η Αγία Σύνοδος αποδέχεται τελικά τις αποφάσεις αυτές παρά τις αντιδράσεις που υπήρξαν τότε.

Eπανένωση & Αυτοκεφαλία

Tον Δεκέμβριο τoυ ’18 η ουκρανική εκκλησία ενώνεται υπό μία νέα δομή μετά την αυτοκεφαλία που χορηγήθηκε στους πιστούς αυτής.
Ωστόσο ορισμένοι ακόλουθοι παρέμειναν πιστοί στον παλιό θεσμό μέχρι πρόσφατα όταν οι τελευταίες εξελίξεις τους ώθησαν να επιστρέψουν στη νέα δομή υπό διαφορετική ηγεσία αλλά διατήρηση κάποιων παραδόσεων τους.

Κύλιση στην κορυφή