Αθήνα: Στην κορυφή των ακριβών πόλεων για ενοίκια στην Ευρώπη

Η Αθήνα κατατάσσεται ανάμεσα στις πιο δαπανηρές ευρωπαϊκές πόλεις όσον αφορά τη στέγαση, σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία που συγκρίνουν τα ενοίκια με τους μικτούς κατώτατους μισθούς. Συγκεκριμένα, απαιτείται τουλάχιστον 153% του μηνιαίου κατώτατου μισθού (ή αλλιώς ενάμισης φορές) για να καλυφθούν οι ανάγκες στέγασης στην πρωτεύουσα, συμπεριλαμβανομένων των λογαριασμών νερού και ηλεκτρικού ρεύματος καθώς και της θέρμανσης. Αυτή η αναλογία τοποθετεί την Αθήνα στην έκτη θέση μεταξύ 21 εξεταζόμενων πόλεων.

Τα δεδομένα προέρχονται από ανάλυση του Euronews Business,η οποία αξιολόγησε τους μικτούς κατώτατους μισθούς σε συνδυασμό με το μέσο κόστος ενοικίων στις χώρες της ΕΕ και τις αντίστοιχες πρωτεύουσές τους. Σε πολλές από αυτές τις πρωτεύουσες,ο μικτός κατώτατος μισθός δεν επαρκεί καν για την κάλυψη του ενοικίου. Οι δαπάνες στέγασης και οι λογαριασμοί κοινής ωφέλειας αποτελούν τη μεγαλύτερη πηγή εξόδων για τα νοικοκυριά σε όλη την Ευρώπη.

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Eurostat, το 23,6% των συνολικών δαπανών των νοικοκυριών στην ΕΕ διατίθεται στη στέγαση καθώς και στους σχετικούς λογαριασμούς. Τα ενοίκια είναι ιδιαίτερα υψηλά στις μεγάλες αστικές περιοχές.

Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι ότι το κόστος ενοικίασης αποτελεί σοβαρό βάρος για όσους εργάζονται με τον κατώτατο μισθό, καθώς σε πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ξεπερνά τις μηνιαίες αποδοχές τους. Σύμφωνα με έρευνα της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Συνδικάτων (ETUC), που βασίζεται σε δεδομένα της ΕΕ, το μέσο κόστος ενός διαμερίσματός δύο υπνοδωματίων στις περισσότερες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες υπερβαίνει τον μικτό κατώτατο μισθό.

Mόλις πέντε χώρες εντός της ΕΕ έχουν μηνιαίους δείκτες ενοικίων κάτω από τον καθορισμένο κατώτατο μισθό. Ωστόσο,επειδή τόσο η Eurostat όσο και η ETUC χρησιμοποιούν μικτούς αριθμούς ως βάση υπολογισμού,οι πραγματικές επιβαρύνσεις στους εργαζόμενους πιθανόν να είναι ακόμη μεγαλύτερες όταν εξετάσουμε τις καθαρές αποδοχές.

Πράγματι υψηλό κόστος στη Πράγα και Λισαβώνα

Οι εργαζόμενοι που αμείβονται με τον κατώτατο μισθό στην Πράγα αντιμετωπίζουν τη μεγαλύτερη πίεση οικονομικά. Το μέσο ποσό του ενοικίου φτάνει τα 1.710 ευρώ ενώ ο αντίστοιχος κατώτερος μισθός είναι μόλις 924 ευρώ – αυτό σημαίνει ότι απαιτείται ποσοστό ίσο με το 185% αυτού του εισοδήματος μόνο για να καλύψουν ένα διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων! Η Λισαβώνα έπεται κοντά στο ποσοστό αυτό φτάνοντας στο 168%. Εκεί ο αντίστοιχος μηνιαίος μικτός κατώτερος μισθός ανέρχεται στα 1.073 ευρώ ενώ επίσης χρειάζεται περίπου ίδιο ποσό όπως στην Πράγα.

Δυσκολίες σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις

The percentage of the gross minimum wage required for rent also exceeds the critical threshold of 150% in cities like Budapest (159%), Bratislava (158%), Sofia (154%), Athens (153%) and Riga (151%). This indicates that workers earning the minimum wage would need to allocate thier entire salary just for rent and still require more than half an additional salary to cover it adequately.

Bρυξέλλες & Βερολίνο: Οι καλύτερες επιλογές

Aντιθέτως οι Βρυξέλλες αναδεικνύονται ως η πιο συμφέρουσα επιλογή μέσα στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες όσον αφορά την κάλυψη κόστους κατοικίας από εργαζόμενους που πληρώνονται στον χαμηλόμίσθο επίπεδο – εκεί ο μικτός μήνας καλύπτει περίπου το 70% του κόστους ενός διαμερίσματός δύο υπnoδωματίων αξίας €1476 ενώ ο εκάστοτε χαμηλός μήνας φτάνει στα €2112!

“Το υψηλό κόστος στέγης μαζί με τους χαμηλούς μισθούς οδηγούν πολλούς ανθρώπους στη φτωχοποίηση,” δήλωσε η γενική γραμματέας της ETUC.”

Eθνικές εικόνες vs Πρωτευούσης

Sewing a comparison between national averages and capital cities reveals a more favorable picture in many countries where gross minimum wages are sufficient to cover rents; though they still consume a critically important portion of household budgets compared to the EU average of about %23.6 on housing costs alone!

Eπιχειρήματα & Προτάσεις ETUC

• Pλήρης εφαρμογή οδηγίας σχετικά στον καθορισμό χαμηλών αποδοχών ώστε όλοι οι πολίτες να λαμβάνουν δίκαιη αμοιβή;
• Aύξηση δημόσιων επενδύσεων κοινωνικής κατοίκησης μέσω κοινού χρηματοδοτικού μηχανισμό;