Τα τελευταία τριάντα χρόνια, οι συζητήσεις γύρω από τις «Ειδικές Οικονομικές Ζώνες» επανέρχονται συνεχώς στο προσκήνιο. Αυτές οι ζώνες προτείνονται ως μέσο ανάπτυξης, με την υπόσχεση ότι θα μειωθούν οι μισθοί και τα δικαιώματα των εργαζομένων για να ενισχυθεί οικονομικά μια συγκεκριμένη περιοχή.
Μείωση μισθών κατά 25%
Αυτή η πολιτική εφαρμόστηκε ευρέως στη χώρα μας μετά την οικονομική κρίση του 2009 και την πτώχευση: οι μισθοί υποχώρησαν κατά 25%, ενώ οι συντάξεις μειώθηκαν έως και 40%. Από το ΑΕΠ, χάθηκε το ένα τέταρτο της αξίας του.
Μετά την έξοδο από τα μνημόνια,η Ελλάδα έχει χωριστεί σε δύο μέρη: η Αθήνα,η Θεσσαλονίκη και ορισμένες παράκτιες περιοχές απολαμβάνουν υψηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ,ενώ η υπόλοιπη Περιφέρεια έχει μετατραπεί σε Ειδική Ζώνη… εγκατάλειψης.
Το κόστος ζωής παραμένει σταθερό παντού καθώς διαμορφώνεται από τα ολιγοπώλια. Πολλοί κάτοικοι των χωριών έχουν εγκαταλείψει τη συνήθεια της καλλιέργειας μικρών κήπων. Όσον αφορά το ηλεκτρικό ρεύμα και το πετρέλαιο θέρμανσης, είναι πιθανό ότι στη Βόρεια Ελλάδα αυτά είναι πιο ακριβά…
Στην αποβιομηχάνιση προστέθηκε επίσης το αυξανόμενο κόστος αγροτικής παραγωγής (λιπάσματα, καύσιμα κ.α.) μαζί με τις χαμηλές τιμές που λαμβάνουν οι παραγωγοί. Οι καλλιεργητές καλαμποκιού αντιμετωπίζουν ζημίες, ενώ το παραδοσιακό βαμβάκι πωλείται κάτω από 33 λεπτά (100 δραχμές) ανά κιλό όταν πριν τριάντα χρόνια είχε τιμή παρέμβασης στα 185 δραχμές με πολύ χαμηλότερα κόστη παραγωγής.Τα σιτηρά έχουν σχεδόν εγκαταλειφθεί και τα φρούτα περιθωριοποιούνται λόγω του εμπάργκο στη Ρωσία αλλά και των υπερβολικών τιμών στα σούπερ μάρκετ που συχνά είναι δέκα φορές υψηλότερες από αυτές που πληρώνονται στους παραγωγούς…
Η κατάσταση στην Περιφέρεια επιδεινώθηκε περαιτέρω λόγω της ευλογιάς των προβάτων. Πολλές ντόπιες φυλές κινδυνεύουν να εξαφανιστούν (Καλαρρύτικο, Καραμάνικο κ.α.), ενώ λείπει γάλα από ντόπιες ποικιλίες που είναι απαραίτητο για παραδοσιακά προϊόντα όπως η φέτα. Το κόστος παραγωγής αυξάνει συνεχώς καθώς ανταγωνιστές επιδιώκουν να αποχαρακτηρίσουν αυτό το παραδοσιακό ΠΟΠ προϊόν εξαιτίας των μεγάλων εκτροφείων που διαθέτουν χιλιάδες ξένες φυλές προβάτων…
Η αύξηση του κόστους οδηγεί σε υπερβολικές τιμές για τη φέτα ενώ παράλληλα υποβαθμίζεται η ποιότητα αυτού του παραδοσιακού προϊόντος.
Φοιτητές
Η έλλειψη φοιτητικών εστιών και το υψηλό κόστος στέγης καθιστούν δύσκολη την εγγραφή στις πανεπιστημιακές σχολές της περιφέρειας κι έτσι πολλά νέα παιδιά καταλήγουν να μένουν στην πρωτεύουσα ή να επιλέγουν ιδιωτικά κολλέγια/ΑΕΙ.
Aυτή η κατάσταση σε συνδυασμό με τις ανεπάρκειες υποδομών στην επαρχία έχει οδηγήσει σε ερήμωση της ελληνικής Περιφέρειας όπου τα δημογραφικά προβλήματα έχουν εξελιχθεί σε σοβαρά ζητήματα κοινωνικής συνοχής μεταξύ νέων ανθρώπων…
Με αυτά τα δεδομένα, πάνω από το 25% του ΑΕΠ στις πιο φτωχές περιοχές εξαρτάται από τους συνταξιούχους (Ήπειρος, Δυτική Μακεδονία κ.α.).
Eπιπλέον, οι μισθοί στην ελληνική περιφέρεια κυμαίνονται στο 60% ή ακόμα και στο 70% εκείνων της πρωτεύουσας.Στις επαρχιακές πόλεις πολλοί άνεργοι αναζητούν εργασία στον δευτερογενή ή τριτογενή τομέα όπως εργοστάσια ή ξενοδοχεία – όχι στον αγροτικό sector τον οποίο σχεδόν όλοι απεχθάνονται – ενώ στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη υπάρχει έλλειψη διαθέσιμων εργατικών χεριών.
Aυτός είναι ο λόγος που συνεχίζεται η μετακίνηση νέων ανθρώπων προς την Αθήνα αλλά κι άλλους βόρειους ευρωπαϊκούς προορισμούς…
Kai o πρόεδρος του S.E.V., Σπύρος Θεοδωρόπουλος, αναγνωρίζει ότι επισκέπτεται περιοχές όπως Θήβα ή Άρta γιατί εκεί λαμβάνει διπλάσιους βιογραφικούς σημειώματα συγκριτικά με τις θέσεις εργασίας που υπάρχουν διαθέσιμες…
Aυτή η αντίθεση έγινε εμφανής μέσα από τις έντονες αγροτικές κινητοποιήσεις στις αρχές του χρόνου προκαλώντας πιθανές κοινωνικές εκρήξεις καθώς θα αντικατοπτριστεί επίσης εκλογικά στις κάλπες. Είναι τόσο κραυγαλέα όλα αυτά ώστε μόνο όσοι βρίσκονται μακριά δεν μπορούν να αντιληφθούν…