Δημήτρης Κουφοντίνας: Μια Εξομολόγηση από τη Φυλακή

Ο Δημήτρης Κουφοντίνας μοιράζεται για πρώτη φορά τις σκέψεις του από το κελί του σχετικά με την ένταξή του στη «17 Νοέμβρη» και τις δολοφονίες που συνδέονται με αυτήν. Σε μια συνέντευξη που παραχώρησε στον ΣΚΑΪ και τον Αλέξη Παπαχελά, αναφέρει:

«Άκουσα πρώτη φορά το όνομα της οργάνωσης το 1976.Ήμουνα στο καπνοχώρι το πατρικό».

Στη συνέχεια, προσθέτει: «Ο Τσε Γκεβάρα έλεγε να αφήσουμε τις επευφημίες στις εξέδρες και να μπούμε εμείς οι ίδιοι στην αρένα, να μοιραστούμε τη μοίρα των μονομάχων». Η συνέπεια μεταξύ θεωρίας και πράξης ήταν αυτό που τον ενθουσίαζε περισσότερο. Ο δρόμος για έναν νέο να περάσει από το Πολυτεχνείο στην ένταξη στη 17 Νοέμβρη είναι μακρύς.

Για έναν 16χρονο τότε, η πολιτική σκηνή του ΠΑΣΟΚ το 1974 φαινόταν ελκυστική καθώς προωθούσε ιδέες όπως η αυτοδιαχείριση και ο σοσιαλισμός. Υποστήριζε την απομάκρυνση των βάσεων και την αντίθεση στην ΕΟΚ των μονοπωλίων. Αυτή η επιλογή φάνταζε λογική ως αρχή της πορείας τους.

«Άλλωστε», σημειώνει ο Δημήτρης Κουφοντίνας, «και ιστορικά υπήρχαν παραδείγματα όπως ο Ραούλ Σέντικ των Τουπαμάρος ή ο Χρήστος Κασσίμης του ΕΛΑ». Παρόλο που αυτή η αρχική επιλογή είχε λογική βάση, σύντομα απομακρύνθηκαν για να ακολουθήσουν άλλους δρόμους στους αγώνες της μεταπολίτευσης.

«Δικά μας παιδιά είναι»

“Άκουσα πρώτη φορά το όνομα της οργάνωσης το 1976”, θυμάται ξανά ο Δημήτρης Κουφοντίνας αναφερόμενος σε εκείνη την εποχή στο καπνοχώρι του πατέρα του στις Σέρρες. Θυμάται ότι άκουσαν μέσω ραδιοφώνου για τη δολοφονία ενός βασανιστή κι ότι τα μάτια του κομμουνιστή παππού φωτίστηκαν όταν είπε: “δικά μας παιδιά είναι”. Αυτή ήταν η πρώτη εικόνα που σχημάτισε από τον κομμουνιστικό κόσμο.

Στο τέλος της δεκαετίας ’80, η Ελλάδα βρισκόταν σε μια περίοδο πολιτικής έντασης με μεγάλες αντιπαραθέσεις. Το σκάνδαλο Κοσκωτά είχε δηλητηριάσει την πολιτική ζωή ενώ οι εκλογές ανέδειξαν τη Νέα Δημοκρατία χωρίς όμως αυτοδυναμία σύμφωνα με ντοκιμαντέρ που προβλήθηκε στον ΣΚΑΪ.

Tο Δεκέμβριο του ’89, ένας δημοσιογράφος από τη Λάρισα, Αλέξης Καλέσης, έλαβε πληροφορίες για ένα θέμα που αρχικά φαινόταν απλό αλλά εξελίχθηκε σε κάτι πιο σημαντικό.

Pάνω από δέκα χρόνια είχαν περάσει μετά τη δολοφονία του Ρίτσαρντ Γουέλς ενώ οι επιθέσεις της 17Ν είχαν επικεντρωθεί κυρίως σε ελληνικούς στόχους μέχρι τότε.Ωστόσο τα πράγματα άλλαξαν δραματικά γύρω στο ’88 σύμφωνα με τον πρέσβη Τόμας Μίλερ εκείνης της εποχής στην Ουάσιγκτον.