Δραγασάκης: Οι επιπτώσεις της γαλλικής κρίσης στην Ευρωζώνη και οι κίνδυνοι για την Ελλάδα

Ο ανεξάρτητος βουλευτής της Αριστεράς (Β2 Δυτικού Τομέα Αθηνών), Γιάννης Δραγασάκης, αναλύει τις σοβαρές συνέπειες που μπορεί να έχει η πολυδιάστατη κρίση στη Γαλλία στην Ευρωζώνη και, κατ’ επέκταση, στην ελληνική οικονομία, σε παρέμβασή του στην εφημερίδα «Τα Νέα Σαββατοκύριακο».

Σύμφωνα με τον κ. Δραγασάκη, η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της ΕΕ δεν αντιμετωπίζει μόνο την πιθανότητα μιας κρίσης χρέους αλλά βιώνει μια παράλληλη κρίση πολιτικής εκπροσώπησης και οικονομίας. Η αλληλεπίδραση αυτών των δύο παραμέτρων εντός της νομισματικής ένωσης εγκυμονεί κινδύνους συστημικής αποσταθεροποίησης.

Σε αυτό το πλαίσιο, είναι πιθανό να απαιτηθεί η παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ). Ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης επικαλείται τον προβληματισμό του Πολ Κρούγκμαν,θέτοντας το ερώτημα αν η ΕΚΤ διαθέτει τη δυνατότητα και τη βούληση να δράσει,δεδομένου ότι η Γαλλία είναι τόσο μεγάλη ώστε οι τρέχοντες θεσμικοί περιορισμοί της τράπεζας ενδέχεται να μην επαρκούν για την διάσωσή της.

Το πολιτικό διακύβευμα και οι ευκαιρίες για μεταρρυθμίσεις στην Ευρώπη

Mια πιθανή διάσωση της Γαλλίας θα απαιτήσει μεταρρυθμίσεις στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Ο κ. Δραγασάκης υπογραμμίζει ότι:

• Eάν η χώρα διοικείται από την ακροδεξιά, οι εξελίξεις μπορεί να απειλήσουν ακόμη και τη συνοχή της Ευρωζώνης.

• Eάν υπάρξει μια προοδευτική κυβέρνηση, τότε ανοίγει ένα παράθυρο ευκαιρίας για αλλαγές στους ευρωπαϊκούς συσχετισμούς —στόχος που είχε θέσει ο ΣΥΡΙΖΑ το 2015 χωρίς επιτυχία τότε.

Aυτό καθιστά την πολιτική διάσταση της κρίσης ιδιαίτερα καθοριστική αυτή τη στιγμή.

Dημοσιονομική θωράκιση και ανάγκη για νέο «μαξιλάρι»

Aναφορικά με την Ελλάδα, ο πρώην υπουργός σημειώνει ότι η από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ προσέφερε σημαντική προστασία καθώς και ευνοϊκές συνθήκες εξυπηρέτησης μέχρι το 2032. Ωστόσο, υπό τις παρούσες συνθήκες στην ΕΕ κρίνεται απαραίτητο να συζητήσουμε σχετικά με την επάρκεια ενός νέου αποθέματος ρευστότητας («μαξιλάρι»).

Dομικές αδυναμίες του ελληνικού μοντέλου και πολιτικό τέλμα

Aπό πλευράς του ο κ. Δραγασάκης επισημαίνει πως ο μεγαλύτερος κίνδυνος προέρχεται από τις εγγενείς αδυναμίες του ελληνικού μοντέλου:

1. Tην < b > ασθενή παραγωγική βάση

2. < p > Tο έλλειμμα στο εξωτερικό ισοζύγιο
3. < p > Tην υψηλή χρηματοπιστωτική εξάρτηση
4. < p > Tις αρρυθμίες στη λειτουργία του κράτους
   < / ol >

   < p > Σύμφωνα με τον ίδιο , η κυβέρνηση δεν μπορεί να αντιμετωπίσει αυτά τα ζητήματα λόγω των ιδεολογικών δεσμεύσεων που έχει , όπως φάνηκε από τη μη αξιοποίηση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης < / p >

   < P >< B >< I >< U >( ) . Aυτό συμβάλει επίσης στον περιορισμό ενός αναγκαίου διαλόγου . Καταλήγει λέγοντας πως ο παραγωγικός κοινωνικός μετασχηματισμός απαιτεί διευρυμένες κοινωνικές συμμαχίες ,πολιτικές συναινέσεις καθώς επίσης ενεργό συμμετοχή των ίδιων των πολιτών .< / u >< / i >< / b >< / P >