Παιδική Κακοποίηση: Μια Σοβαρή Κοινωνική Πρόκληση

«Βοήθεια.Βοηθήστε μας!». Το βράδυ της ημέρας των Φώτων, στις 9.30, ένα 9χρονο κορίτσι επικοινώνησε με την Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή για τα Παιδιά SOS 1056. Οι φωνές που ακούγονταν στο σπίτι της προκαλούσαν τρόμο και πόνο. Ωστόσο, το κορίτσι, με θάρρος που ξεπερνούσε την ηλικία της, ήθελε να προστατεύσει τον 4χρονο αδελφό της από τις σφοδρές σκηνές που εκτυλίσσονταν γύρω τους. Αφού προσπάθησε να καλέσει την Άμεση Δράση και η κλήση της ήταν σε αναμονή,θυμήθηκε ότι στο σχολείο είχε διδαχθεί να καλέσει το 1056 αν βρεθεί σε κίνδυνο. Έτσι κι έκανε.

Οι αρχές ενημερώθηκαν άμεσα και έσπευσαν στον τόπο του συμβάντος. Οι εκπρόσωποι του «Χαμόγελου του Παιδιού» υποστήριξαν τα δύο παιδιά και τα μετέφεραν σε ασφαλές περιβάλλον με εξειδικευμένο προσωπικό.

Αυτή είναι μία από τις πολλές περιπτώσεις που το «Χαμόγελο» καλείται καθημερινά να διαχειριστεί. Όπως δήλωσε ο πρόεδρος του ΔΣ του οργανισμού Κώστας Γιαννόπουλος στο iEidiseis.gr, η παιδική κακοποίηση «είναι ένα φαινόμενο χωρίς τέλος». «Είναι σαν μια χιονοστιβάδα που συνεχώς μεγαλώνει», πρόσθεσε.

«Το 45% των κλήσεων προέρχεται από παιδιά»

Ο κ. Γιαννόπουλος ανέφερε ότι διαθέτουν σημαντικά εργαλεία ώστε πλέον τα ίδια τα παιδιά να μπορούν να επικοινωνούν μαζί τους για βοήθεια: «Περίπου το 45% των τηλεφωνικών κλήσεων προέρχεται από παιδιά»,σημείωσε χαρακτηριστικά.

Μόλις στο πρώτο δεκάμηνο του 2025, οι Γραμμές Βοήθειας και Υποστήριξης δέχθηκαν συνολικά 139.757 τηλεφωνικές κλήσεις – αριθμός που αντιστοιχεί σε περίπου 460 ημερησίως.

Aύξηση αναφορών για κακοποίηση

Eπιπλέον καταγράφηκε αύξηση κατά 65% στις επώνυμες και ανώνυμες αναφορές για παιδικές κακοποιήσεις μέσω της διαδικτυακής πλατφόρμας Cyber Tipline Hellas.

“Κάθε δεύτερη ημέρα έχουμε αυτοκτονικό ιδεασμό”

Ο ίδιος τόνισε πως πολλά παιδιά εμπιστεύονται τον οργανισμό ακόμα και όταν βρίσκονται σε απελπιστική κατάσταση: «Μας καλούν λέγοντας “είμαι στην ταράτσα θέλω να αυτοκτονήσω γιατί δεν αντέχω άλλο”. Άλλες φορές ζητούν βοήθεια επειδή υφίστανται μπούλινγκ ή έχουν υποστεί άλλες μορφές κακοποίησης». Σύμφωνα με τον ίδιο κάθε δεύτερη μέρα υπάρχει περίπτωση αυτοκτονικού ιδεασμού μεταξύ εφήβων – γεγονός που δείχνει τη σοβαρότητα της ψυχικής κατάστασης πολλών παιδιών σήμερα.

“Ήθελε να πέσει από την ταράτσα”

Aναφερόμενος στα περιστατικά αυτά ο πρόεδρος σημείωσε πως υπάρχουν ακόμη πιο μικρής ηλικίας παιδιά όπως πχ ένα αγόρι μόλις δέκα ετών επιχείρησε αυτοκτονία λόγω μπούλινγκ αλλά ευτυχώς αποτράπηκε χάρη στη παρέμβαση ενός συμμαθητή του.

“Τον έπιασαν επ’ αυτοφώρω”

Mάλιστα ανέφερε χαρακτηριστικές περιπτώσεις όπου οι γονείς δεν είναι πάντα εκείνοι στους οποίους μπορεί κανείς εύκολα να στραφεί για βοήθεια: “Ένας ηλικιωμένος συνελήφθη επ’ αυτοφώρω καθώς υπήρχαν καταγγελίες ότι παρενοχλούσε μικρούς μαθητές”.

“Έτρωγα ξύλο αλλά εγώ έφταιγα”

Pολυάριθμα είναι επίσης εκείνα τα περιστατικά όπου οι ίδιοι οι γονείς προσπαθούν συχνά να δικαιολογούν τη συμπεριφορά τους απέναντι στα παιδιά τους λέγοντας “έκανα λάθος” ή “το αξίζω” ενώ στην πραγματικότητα βιώνουν σωματική ή ψυχική βία μέσα στην οικογένεια τους .

“Δεν υπάρχει το κατάλληλο προσωπικό”

Tέλος ο κύριος Γιαννόπουλος επισήμανε πως η κατάσταση αυτή επιδεινώνεται λόγω έλλειψης εξειδικευμένου προσωπικού στις κοινωνικές υπηρεσίες κάτι που καθιστά δύσκολη τη σωστή παρακολούθηση αυτών των οικογενειακών κρίσεων.