Θλίψη για την απώλεια της Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ

Η είδηση του θανάτου της σπουδαίας ακαδημαϊκού Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ, η οποία έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 99 ετών, προκάλεσε βαθιά θλίψη σε όλη την Ελλάδα. Η διακεκριμένη βυζαντινολόγος και ιστορικός με διεθνή αναγνώριση υπηρέτησε ως η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Τμήματος Ιστορίας το 1967 και έγινε η πρώτη γυναίκα πρύτανης στην ιστορία των 700 ετών του Πανεπιστημίου Σορβόννης το 1976, αφήνοντας ένα ανεξίτηλο αποτύπωμα στην παγκόσμια ακαδημαϊκή κοινότητα.

Γεννημένη στην Αθήνα στις 29 Αυγούστου 1926 από γονείς που κατάγονταν από τη Μικρά Ασία, οι καταβολές αυτές δεν ήταν απλά μια σημείωση στη βιογραφία της. Αντίθετα, αποτελούσαν μια «εσωτερική γεωγραφία» που σχετίζεται με την απώλεια και την επιβίωση. Αυτή η εμπειρία συνέβαλε στο να κατανοήσει γιατί τα κράτη αντέχουν, οι κοινωνίες μεταμορφώνονται και οι θεσμοί διασφαλίζουν τη συνοχή μιας κοινότητας.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ / EUROKINISSI

«Είμαι γεννημένη στο 21 της οδού Κολοκοτρώνη. Τότε λεγόταν οδός Κοινωνίας των Εθνών, ύστερα Ιωάννου Μεταξά και μετά έγινε πάλι Κολοκοτρώνη. Αυτό για μένα είναι η σύμπτυξη της ιστορικής μοίρας των λαών που αλλάζουν καθεστώτα.»

Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ συμμετείχε ενεργά στην Αντίσταση κατά τη διάρκεια της Κατοχής από πολύ νεαρή ηλικία. Το 1945 εισήχθη στη Φιλοσοφική Σχολή του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών στο τμήμα Αρχαιολογίας και το 1953 μετακόμισε στο Παρίσι για να συνεχίσει τις σπουδές της εκεί. Εκεί αφιερώθηκε στη μελέτη του χριστιανικού κόσμου ανατολικά εστιάζοντας ιδιαίτερα στον κρατικό μηχανισμό και την κοινωνία του Βυζαντίου.

«Όλα όσα είμαι τα οφείλω στην Κατοχή και στην Αντίσταση.»

Sτην Γαλλία γνώρισε τον σύζυγό της Jacques Ahrweiler,τον οποίο θεωρούσε τον πιο σημαντικό άνθρωπο στη ζωή της. Ταυτόχρονα ήρθε σε επαφή με εξέχουσες προσωπικότητες όπως ο Pablo Picasso, ο Jean-Paul Sartre καθώς επίσης η Simone de Beauvoir και ο Louis Aragon. Το 1964 ολοκλήρωσε τη διδακτορική διατριβή με θέμα «Το Βυζάντιο και η θάλασσα».

Το έτος 1967 ανέλαβε ως πρόεδρος του Τμήματος Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Σορβόννης κάνοντάς την έτσι την πρώτη γυναίκα που κατέχει αυτή τη θέση στα χρονικά αυτού του ιδρύματος ενώ το 1976 εξελέγη πρύτανης — γεγονός πρωτόγνωρο για τα δεδομένα εκείνων των χρόνων.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ / EUROKINISSI

Aνάμεσα στις πολλές θέσεις ευθύνης που κατείχε περιλαμβάνονται αυτές ως πρύτανη Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου καθώς επίσης πρόεδρος πανεπιστήμιων όπως αυτός του Παρισιού ή ακόμα κι ενός κέντρου πολιτισμού όπως το Ζορζ Πομπιντού.

Tο συγγραφικό έργο περιλαμβάνει σημαντικές μελέτες όπως: «Έρευνες για τη διοίκηση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας», «Μελέτες σχετικά με τις κοινωνικές δομές», «Βυζάντιο: χώρα κι εδάφη», μεταξύ άλλων τίτλων που αναδεικνύουν τις γνώσεις γύρω από τον βυζαντινό κόσμο.

Aξιοσημείωτος ήταν επίσης ότι υπηρέτησε ως αντεπιστέλλον μέλος στην Ακαδημία Αθηνών ενώ είχε τιμηθεί ως επίτιμη πρόεδρος στο Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών καθώς επίσης είχε λάβει τίτλους διδάκτωρα από πολλά πανεπιστήμια ανά τον κόσμο συμπεριλαμβανομένων αυτών των Χάρβαρντ κι Λονδίνου.

“Πρέπει να έχουν τα πόδια τους γερά στη γη αλλά τα μάτια τους στραμμένα στον ουρανό.”

Aξιώματα & Διακρίσεις

• Eπίτιμη Διδάκτωρ πολλών πανεπιστημίων συμπεριλαμβανομένου αυτού των Παρισίων (1989) καθώς κι άλλων διεθνούς φήμης ιδρυμάτων.
• Mέλος πολλών ακαδημιών ανά τον κόσμο συμπεριλαμβανομένων αυτών των Βερολίνου κι Αγγλία καθώς επίσης συνεργασία με βασιλικές ακαδημίες επιστήμης κλπ..

.

• Tιμές όπως Ταξιάρχης Λεγεώνας Τιμών (Γαλλία), Υψηλότατος Ταξιάρχης (Μεξικό) κ.a..

.

• Eπιπλέον έχει λάβει πολλές τιμές τόσο εντός όσο εκτός Ελλάδας δείχνοντας έτσι το κύρος αλλά κυρίως τις συνεισφορές στον πολιτισμό μας!

.