Financial Times: Επείγουσα ανάγκη για διάλογο με τον Πούτιν πριν είναι αργά για την Ευρώπη

Οι Financial Times,σε μια ανάλυση με τίτλο «Europe needs to talk to Russia»,τονίζουν την ανάγκη για την Ε.Ε. να επαναφέρει τους διαύλους επικοινωνίας με τη Ρωσία, χωρίς ωστόσο να παραμελήσει τη στρατιωτική της ενίσχυση ή την υποστήριξή της προς την Ουκρανία. Το κύριο επιχείρημα είναι ότι η αυξανόμενη ένταση μεταξύ Μόσχας και ευρωπαϊκών πρωτευουσών, σε συνδυασμό με τη συρρίκνωση των μηχανισμών ελέγχου των όπλων, δημιουργεί τις συνθήκες για μια επικίνδυνη στρατιωτική κλιμάκωση, ακόμα και χωρίς πρόθεση έναρξης πολέμου.

Η πιθανότητα μιας λανθασμένης εκτίμησης ή ενός στρατιωτικού ατυχήματος αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε αυτήν την περίοδο όπου οι σχέσεις Ρωσίας-Δύσης βρίσκονται σε αδιέξοδο. Στην ανάλυση των financial Times αναφέρεται ότι η Ευρώπη ορθώς προσπαθεί να ενισχύσει τις αμυντικές της ικανότητες και να αυξήσει τις στρατιωτικές δαπάνες προκειμένου να προστατευτεί από τις υβριδικές απειλές που προέρχονται από τη Ρωσία. Ωστόσο, η αποτροπή δεν εξαρτάται μόνο από τον αριθμό των στρατευμάτων ή τα νέα οπλικά συστήματα.

Είναι εξίσου σημαντικό οι πλευρές να κατανοούν τις προθέσεις η μία της άλλης και ποιες ενέργειες θα μπορούσαν να προκαλέσουν ανεξέλεγκτες αντιδράσεις. Ένα μέτρο που θεωρείται αμυντικό από μία πλευρά μπορεί εύκολα να εκληφθεί ως επιθετική πρόθεση από την άλλη. Η αύξηση των στρατιωτικών δυνάμεων ή οι ασκήσεις κοντά σε περιοχές υψηλής έντασης μπορούν έτσι να οδηγήσουν σε έναν φαύλο κύκλο καχυποψίας.

Οι Financial Times ανατρέχουν στο 1983, μια από τις πιο κρίσιμες περιόδους του Ψυχρού Πολέμου όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Σοβιετική Ένωση αντιμετώπισαν σοβαρούς κινδύνους πυρηνικής κλιμάκωσης. Τότε, οι στρατιωτικές κινήσεις μπορούσαν εύκολα να παρερμηνευθούν ως προετοιμασίες για πραγματική επίθεση λόγω της υψηλής έντασης ανάμεσα στις δύο υπερδυνάμεις. Αυτή η ιστορική αναφορά είναι σημαντική καθώς πολλά συμφωνηθέντα μέτρα περιορισμού πυρηνικών κινδύνων έχουν αποδυναμώσει ή σταματήσει πλέον τη λειτουργία τους.

Ταυτόχρονα,οι επαφές μεταξύ Ρώσων και Ευρωπαίων έχουν μειωθεί δραστικά,γεγονός που καθιστά δύσκολη την άμεση επικοινωνία κατά τη διάρκεια κρίσεων. Η έλλειψη αποτελεσματικών διαύλων επικοινωνίας σημαίνει όχι μόνο δυσκολίες στη διαπραγμάτευση αλλά επίσης καθιστά πιο περίπλοκη την αποτροπή μιας ανεπιθύμητης σύγκρουσης.

Γιατί είναι απαραίτητο για την Ευρώπη να συνομιλήσει με τη Μόσχα

Ωστόσο το άρθρο δεν υποστηρίζει ότι πρέπει η Ε.Ε. να μειώσει τη στήριξή της προς το Κίεβο ούτε ότι θα πρέπει ν’ αποδεχτεί ρωσικές απαιτήσεις σχετικά με ζητήματα ευρωπαϊκής ασφάλειας. Αντίθετα, παρουσιάζει τον διπλωματικό διάλογο ως απαραίτητο συμπλήρωμα μιας αξιόπιστης πολιτικής αποτροπής.

Σύμφωνα με αυτήν την προσέγγιση, είναι σημαντικό για τους Ευρωπαίους ν’ εξηγήσουν στη Ρωσία πώς αντιλαμβάνονται τα θέματα ασφαλείας τους καθώς επίσης ποιες είναι οι προθέσεις τους και πώς ερμηνεύουν τις ρωσικές στρατηγικές κινήσεις. Ακόμη κι αν τέτοιες συνομιλίες δεν φέρουν άμεσα αποτελέσματα ή συμφωνίες μπορούν πάντως ν’ αποτελέσουν εργαλείο περιορισμού παρανοήσεων.

Η ανάλυση του Financial Times αναγνωρίζει πως ο διάλογος με τη Μόσχα έχει πολλές φορές αποδειχθεί μη παραγωγικός ενώ ο Βλαντίμιρ Πούτιν συνεχίζει ν’ αρθρώνει ιστορικά επιχειρήματα που δυσχεραίνουν οποιαδήποτε κοινή βάση συνεργασίας μπορεί ν’ υπάρξει μεταξύ των δύο πλευρών . Παρόλα αυτά αυτό δεν αφαιρεί το γεγονός πως υπάρχει ανάγκη επικοινωνίας ειδικά όσον αφορά ζητήματα που σχετίζονται μ’ έναν πιθανό πόλεμο μεγαλύτερης κλίμακας . Ένα άλλο ζήτημα που θίγεται αφορά στην ανάγκη ύπαρξης σαφών εκπροσώπων στην ευρωπαϊκή πλευρά . Οι διαφορετικές θέσεις κρατών στην Ε.E., καθώς κι η έλλειψη κοινής πολιτικής δυσχεραίνουν το έργο μετάδοσης ξεκάθαρων μηνυμάτων προς τη Μόσχα .

Έτσι λοιπόν , καλείται τώρα η Ευρώπη ν’ αποφασίσει ποιοι θα μπορούσαν ν’ αναλάβουν συγκεκριμένες διπλωματικές πρωτοβουλίες , χωρίς αυτό όμως ν’ υπονομεύει ούτε ενότητα ούτε στήριξη προς το Κίεβο . Αυτό σχετίζεται επίσης μ’ ένα πλαίσιο αβεβαιότητας γύρω απ’την πολιτική των ΗΠΑ , αφού τα μηνύματα απ’την Ουάσιγκτον δεν είναι πάντα συνεπή , κάτι που καθιστά ακόμη πιο επιτακτική ανάγκη ύπαρξης μιας συγκροτημένης ευρωπαϊκής πολιτικής απέναντι στην αποτροπή αλλά κι στη διαχείριση πιθανών κρίσεων

Η ανάλυση κάνει λόγο επίσης για πρωτοβουλία της Μάργκαρετ Θάτσερ το 1983 σχετικά με οργανώσεις συζητήσεων γύρω απ΄τη Σοβιετική Ένωση κατά μια περίοδο μεγάλης έντασης Ανατολής-Δύσης . Εκείνη τότε προσπάθησε ώστε μέσω καλύτερης κατανόησης του σοβιετικού καθεστώτος αλλά κι αντίληψης του τρόπου σκέψης του , παράλληλα μ΄ένα σκληρό τρόπο στάσεως απέναντί του , ώστε τελικά αυτό το παράδειγμα χρησιμοποιείται σήμερα ώστε n γίνει κατανοητό πόσο σημαντικός είναι ο διάλογος ακόμα κι όταν υπάρχουν μεγάλες διαφοροποιήσεις στις θέσεις < br >
< br >
Το συμπέρασμα λοιπόν σύμφωνα μ΄την ανάλυση αυτή δείχνει πως δύναμη στον στρατό , πολιτικός συντονισμός αλλά κι διπλωματία δε συγκρούονται μεταξύ τους αλλα αντίθετα αποτελούν στοιχεία ενός κοινού στόχου . Σε εποχές όπου υπάρχει βαθιά αντιπαράθεση ανάμεσα στη Δύση & Ρωσία , ίσως τελικά χρειάζεται όσο ποτέ άλλοτε n δυνατότητα πρόληψης πολέμου λόγω λανθασμένων υπολογισμών .

Κύλιση στην κορυφή