Υπεραπόδοση ή Φορολογική Αποστράγγιση;
Είναι η οικονομία ένα ουδέτερο μέγεθος που δεν επηρεάζεται από τις ανθρώπινες ενέργειες; Και τελικά, η ευρωστία της οικονομίας αποδεικνύεται μέσω των φόρων ή από την παραγωγικότητα και τον πλούτο που παράγεται; Για τουλάχιστον δύο χρόνια (2024-2025, καθώς και φέτος παρατηρούμε τα ίδια στοιχεία), έχουμε δει μια σημαντική αύξηση στα φορολογικά έσοδα. Αντί για το αναμενόμενο πλεόνασμα περίπου 5,5 δισ.ευρώ ετησίως, μια υποχρέωση (2,1% του ΑΕΠ) που προκύπτει από τις δεσμεύσεις για τη μείωση του χρέους έχει μετατραπεί σε υπερπλεόνασμα 12 δισ. ευρώ κάθε χρόνο.
Συνολικά,κατά την περίοδο 2014-2025 αντλήθηκαν περισσότερα χρήματα από την αγορά ύψους 13 δισ. ευρώ.
Ο Πολλαπλασιαστής
Αν ο πολλαπλασιαστής «1,8» είναι σωστός σύμφωνα με μελέτη του ΔΝΤ που εξέτασε το πρόγραμμα προσαρμογής στην Ελλάδα (2010-2018), τότε μπορεί να υποστηριχθεί ότι για κάθε 100 δισ. ευρώ που αφαιρούνταν από τους πολίτες μέσω των «προγραμμάτων προσαρμογής», έλειπαν από την αγορά επιπλέον 180 δισ. ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι το ΑΕΠ σήμερα θα μπορούσε να είναι περίπου 24 δισ. μεγαλύτερο.
Αυτό δεν θα σήμαινε ισομερής κατανομή στους 10,5 εκατομμύρια Έλληνες αλλά σίγουρα θα οδηγούσε σε υψηλότερη συνολική παραγωγή.
Μια τέτοια κατάσταση θα είχε ως αποτέλεσμα υγιή φορολογικά έσοδα (επί μεγαλύτερης παραγωγής), περισσότερες επενδύσεις και νέες θέσεις εργασίας καθώς και αυξημένα ασφαλιστικά έσοδα κτλ.
Ωστόσο, η κυβέρνηση επέλεξε να αποσπάσει υπερέσοδα από την αγορά αντί να ενθαρρύνει τη βιώσιμη ανάπτυξη (η ιδέα ότι τα αυξανόμενα φορολογικά έσοδα προέρχονται αποκλειστικά από τη μάχη κατά της φοροδιαφυγής δεν ευσταθεί).
Η Κατάσταση της Φορολόγησης
- a/ Κανένα κράτος δεν έχει ποσοστό άμεσων φόρων στο ΑΕΠ όπως η Ελλάδα (18%).
- b/ Οι χώρες που έχουν περιορίσει τη φοροδιαφυγή κάτω του 10% δεν παρουσιάζουν τέτοιου είδους υπερβολικά πλεονάσματα.
Aυτό καθιστά αφύσικο έως καταστροφικό το γεγονός μιας χώρας να διατηρεί πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 5% επί μακρόν… Τι συμβαίνει όμως με τα επιπλέον χρήματα; Μαζί με τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων κατευθύνονται στην πρόωρη αποπληρωμή κρατικού χρέους.
Η Στρατηγική Εξυπηρέτησης Χρέους
Kάποιος μπορεί εύκολα να αναρωτηθεί: Είναι κακό να ξεχρεώνεις;
- – Ναι αν αυτό σημαίνει ότι θυσιάζεις την αγελάδα που σου παρέχει γάλα…
The σύγχρονες κυβερνήσεις εξυπηρετούν μόνο το χρέος τους χωρίς πραγματική πληρωμή αυτού. Γι’ αυτό υπάρχει ο ευρωπαϊκός κανόνας για πρωτογενές έλλειμμα έως τρία ποσοστά του ΑΕΠ – δηλαδή οι ετήσιες δημόσιες δαπάνες πρέπει λογικά να αυξάνονται χωρίς απαραίτητα ισορρόπιση στον προϋπολογισμό.
Οι Επιπτώσεις στην Οικονομία
Mε πληθωρισμό στο επίπεδο του 2% και αντίστοιχη ανάπτυξη της οικονομίας στο επίπεδο του 4%, το χρέος μειώνεται σταδιακά…
“Όμως υπάρχουν πολλαπλασιαστικές συνέπειες: αφήνοντας χρήματα στην αγορά…”
Tα Υπερβάλλοντα Έσοδα & Η Ανάπτυξη
Ο επικεφαλής της αριστερής παράταξης δήλωσε πρόσφατα πως “δεν απαιτούνται νέοι φόροι” ενώ μπορεί αυτά τα υπερβάλλοντα ποσά να χρηματοδοτήσουν κοινωνικές παρεμβάσεις… Ωστόσο αν συνεχίσουμε αυτήν την πολιτική υπερφορόλησης κινδυνεύουμε σοβαρά τις αναπτυξιακές μας δυνατότητες.
Kοντολογίς:
Ο Μητσοτάκης εφαρμόζει πολιτική επιβάρυνσης στη βάση κατανάλωσης μέσω άμεσων φόρων ενώ ο Τσίπρας προσπαθεί επίσης μέσα απ’ αυτά τα αιματοβαμμένα κέρδη να προσφέρει περαιτέρω επιδόματα…
Tέλος:
Μια μόνο μορφή φορολόγησης είναι πραγματικά αναπτυξιακή: αυτή της μικρής αύξησης στον ήδη χαμηλό φόρου επί των μερισμάτων… Το σημερινό ποσοστό μόλις στο %5 δημιουργεί αδικίες στη διανομή κερδών.
Aυτό αποτελεί βασικό λόγο πίσω απ’ τη χαμηλή παραγωγικότητα της ελληνικής οικονομίας…
Με τέτοιου είδους αποτελέσματα δύσκολα μπορούμε ν’ αναμένουμε πρόοδο.
