Το πετρέλαιο μπορεί να αναφλεγεί σε διάφορες θερμοκρασίες, ανάλογα με τις περιβαλλοντικές συνθήκες και την παρουσία σπινθήρων. Είναι γνωστό ότι στους 55 βαθμούς Κελσίου παράγονται πολλοί εύφλεκτοι ατμοί. Αυτό μας οδηγεί στο ερώτημα: Ποια είναι η τιμή των καυσίμων που θα προκαλέσει την «ανάφλεξη» της κυβέρνησης, δεδομένου ότι οι κοινωνικές συνθήκες είναι ήδη εκρηκτικές και πολλά σπίρτα βρίσκονται σε «παιδικά» χέρια;
Αφορά μόνο την τιμή του πετρελαίου θέρμανσης ή επηρεάζει επίσης το ντίζελ, τη βενζίνη, το φυσικό αέριο και το ηλεκτρικό ρεύμα που επιβαρύνουν τα νοικοκυριά και τους παραγωγούς;
Η κυβέρνηση είχε επωφεληθεί από τις υπερβολικές φορολογικές εισπράξεις από τα καύσιμα, δημιουργώντας έτσι εντυπωσιακά πρωτογενή πλεονάσματα. Ωστόσο, τώρα στην παρατεταμένη προεκλογική περίοδο οι συνθήκες έχουν γίνει πολύ δύσκολες. Η κυβέρνηση φαίνεται να έχει παγιδευτεί: δεν μπορεί να μειώσει τους φόρους σημαντικά καθώς έχει συνηθίσει να υπόσχεται επιδόματα από αυτά τα πλεονάσματα,ενώ η αγορά έχει εθιστεί στις αυξήσεις τιμών και η χαμηλή παραγωγικότητα (56% του ευρωπαϊκού μέσου όρου) δεν επιτρέπει ουσιαστικές αυξήσεις για τη στήριξη των νοικοκυριών.
Επιπλέον, η συνεχής αύξηση των επιτοκίων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) απειλεί πολλές επιχειρήσεις λόγω του υψηλού κόστους εξυπηρέτησης δανείων και αυξάνει το κόστος κρατικού δανεισμού (άνω του 4% για δεκαετή ομόλογα σχεδόν σε όλες τις μεγάλες οικονομίες). Η κυβέρνηση διαψεύδει σθεναρά ότι αυτή η προβλέψιμη αύξηση των επιτοκίων συνέβη ενώ προχωρούσε στην αποπληρωμή χαμηλότοκων δανείων του πρώτου μνημονίου.
Μοίρασε την πίτα
Φυσικά, οι υψηλές τιμές στο αργό πετρέλαιο ενισχύουν τη κερδοφορία των διυλιστηρίων και εταιρειών εμπορίας πετρελαιοειδών. Για να προστατεύσει όμως αυτήν την κερδοφορία από το ακριβό υγροποιημένο φυσικό αέριο, η κυβέρνηση επέβαλε αντικίνητρα ή δημιούργησε εμπόδια. Έκλεισε βίαια λιγνιτικές μονάδες και σταμάτησε έργα αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας με μπαταρίες χρηματοδοτούμενα από το Ταμείο Ανάκαμψης.
Η κατάσταση με τις τιμές της ενέργειας έφθασε πλέον σε κρίσιμο σημείο.
Το πλαφόν και οι φόροι
Στην Θεσσαλονίκη στις αρχές αυτού του μήνα ο πρωθυπουργός απέκλειε οποιεσδήποτε παρεμβάσεις στον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης (που μαζί με τον ΦΠΑ φτάνει έως 60% στην τελική τιμή κάθε λίτρου καυσίμου).
Ούτε ο κ. Τσίπρας αναφέρθηκε στο θέμα στη ΔΕΘ πρόσφατα· μόλις χθες ζήτησε πλαφόν στις τιμές πετρελαίου κίνησης και θέρμανσης αλλά όχι στη βενζίνη…
Ο πιο θαρραλέος ίσως ήταν ο κ. Ανδρουλάκης που ζήτησε μείωση στον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης που αγγίζει τα 70 λεπτά ανά λίτρο στη βενζίνη κι 50 λεπτά στο ντίζελ. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ζητά ουσιαστικά πλαφόν στους φόρους μετά τον περιορισμό στα κέρδη των πρατηρίων καθώς επίσης έκτακτη φορολογία στα υπερκέρδη των διυλιστηρίων…
Η κυβέρνηση δεν φαίνεται να αντιδρά άμεσα πιθανώς λόγω της προσκόλλησή της στη λογική δημιουργίας μεγάλων πλεονασμάτων ώστε να υπάρχει «δημοσιονομικός χώρος» για διανομή επιδομάτων στους φτωχούς πολίτες – κάτι που φαίνεται πιο αποτελεσματικό εκλογικά…
Tώρα που η οικονομία πλήττεται σοβαρά από την ακρίβεια στην ενέργεια κι όταν οι βιομηχανίες αντέδρασαν έντονα ενώ οι τιμές στα σουπερμάρκετ άρχισαν να εκτινάσσονται προς τα πάνω – καταστρέφοντας τη συμφωνία μείωσης στις τιμές προϊόντων – όλα μεταφέρονται αποκλειστικά ως ευθύνη προς τις Βρυξέλλες.
Pαρ’ όλα αυτά, υπάρχει ένα θετικό στοιχείο σχετικά με τη φορομπηχτική πολιτική της κυβέρνησης κατά προηγούμενες χρονιές.
< p > Οι υπηρεσίες της Κομισιόν έχουν θέσει όρια στις δαπάνες προϋπολογισμού χωρίς αντίστοιχα όρια στα έσοδα (τους φόρους)…
< p > Για παράδειγμα , μπορούμε μέσω προϋπολογισμού κάθε χρόνο να ξοδεύουμε έως 3 ,7 % περισσότερα χρήματα , ποσοστό που ήδη ξεπερνάμε στην Ελλάδα λόγω εξαγγελιών κάθε Απρίλιο.
< p > Όμως εκεί όπου δεν υπάρχει έλεγχος είναι στα έσοδα. Δεν μας εμποδίζει κανείς αν μειώσουμε τους έμμεσους φόρους ώστε να αφήσουμε χρήματα στην αγορά . Να πέσουν έτσι οι ενεργειακές τιμές , ώστε τα νοικοκυριά ν’ ανακουφιστούν κι η παραγωγή (αγρότες , βιομηχανία ) ν’ αρχίζει ξανά .
< p > Αρκεί απλά η κυβέρνηση ν’ αποδεχθεί μια διαφορετική προσέγγιση μακριά απ’ τον κομματισμό κι ασκήσει μια πραγματική οικονομική/ κοινωνική πολιτική .