Η οικονομία της Γαλλίας βρίσκεται σε δύσκολη θέση, καθώς το δημόσιο χρέος της χώρας έχει φτάσει το εντυπωσιακό ποσό των 3,596 τρισεκατομμυρίων ευρώ μέχρι το τέλος Ιουνίου.Σύμφωνα με τα δεδομένα που δημοσίευσε η εθνική στατιστική υπηρεσία Insee,ο δείκτης χρέους ανήλθε στο 119% του ΑΕΠ,σημειώνοντας τη χειρότερη επίδοση από το 1946. Αυτή η κατάσταση προκαλεί σοβαρή ανησυχία στο Ελιζέ, καθώς το Παρίσι παρακολουθεί την επιδείνωση των δημόσιων οικονομικών του να πλησιάζει τα επίπεδα χωρών όπως η Ιταλία, σύμφωνα με την Le Monde.
Ταυτόχρονα, ενδιαφέρον προκαλεί η σύγκριση με την Ελλάδα.Ενώ η Αθήνα καταγράφει συνεχώς δημοσιονομικά πλεονάσματα και γρηγορότερη αποκλιμάκωση του χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ, η Γαλλία ακολουθεί αντίθετη κατεύθυνση με αυξανόμενα ελλείμματα.Οι αναλυτές στις διεθνείς αγορές παρακολουθούν με αυξανόμενη ανησυχία την οικονομική κρίση στη Γαλλία τη στιγμή που οι ρυθμοί ανάπτυξης παραμένουν χαμηλοί και οι δανειακές υποχρεώσεις πιέζουν ασφυκτικά τον κρατικό προϋπολογισμό.
Γαλλία: Ο επερχόμενος προϋπολογισμός και οι σημαντικές εκλογές
Kέντρο της πολιτικής αναταραχής είναι ο προϋπολογισμός για το 2027 που πρόκειται να παρουσιάσει ο πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί. Το σχέδιο περιλαμβάνει σφοδρές περικοπές δαπανών ύψους 54 δισεκατομμυρίων ευρώ για να περιοριστεί το έλλειμμα στο 5% του ΑΕΠ.
Ωστόσο, η κυβέρνηση μειοψηφίας κινείται σε επικίνδυνο έδαφος καθώς δεν υπάρχει βεβαιότητα σχετικά με τη κοινοβουλευτική στήριξη.Επιπλέον, οι προβλέψεις για το έλλειμμα του 2026 φτάνουν στο 5,4%, ενώ εκτιμάται ότι το χρέος θα σπάσει νέο αρνητικό ιστορικό φτάνοντας στο 121,7% μέχρι το 2027.
Aυτή η δημοσιονομική κρίση ξεσπά σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη περίοδο καθώς ο επόμενος προϋπολογισμός είναι ο τελευταίος πριν από τις καθοριστικές προεδρικές εκλογές. Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί θεωρούν ήδη ανέφικτη τη δυνατότητα μείωσης του ελλείμματος κάτω από το όριο του 3% έως το 2029 ενώ παράλληλα η Αριστερά καταγγέλλει τα μέτρα λιτότητας και η ακροδεξιά Εθνική Συσπείρωση υπό την Μαρίν Λεπέν εντείνει τις πιέσεις.
Tο Παρίσι καλείται τώρα να βρει ισορροπίες ανάμεσα στις απαιτήσεις των ευρωπαϊκών κανόνων και στην απειλή μιας γενικευμένης πολιτικής αποσταθεροποίησης.