Για ποιο λόγο διατηρούμε παλιά ρούχα, σχολικά τετράδια και αντικείμενα που δεν έχουμε χρησιμοποιήσει εδώ και χρόνια; Η απάντηση δεν βρίσκεται πάντα στη συναισθηματική τους αξία, αλλά στον τρόπο λειτουργίας του εγκεφάλου μας. Η Νευροεπιστήμη προσφέρει εξηγήσεις για την δυσκολία του αποχωρισμού και προτείνει πρακτικές που μπορούν να διευκολύνουν τη διαδικασία καθαρισμού.
Ένα παλιό σχολικό τετράδιο, ένα ρούχο που πλέον δεν μας ταιριάζει ή ένα αντικείμενο ξεχασμένο σε μια ντουλάπα μπορεί να φαίνεται εντελώς άχρηστο και απλώς να καταλαμβάνει χώρο, ωστόσο η απομάκρυνσή του μπορεί να είναι εξαιρετικά δύσκολη. Ακόμα κι αν γνωρίζουμε ότι δεν πρόκειται ποτέ ξανά να το χρησιμοποιήσουμε, η απόφαση να το πετάξουμε προκαλεί αμφιβολίες. Αυτό που φαίνεται ως μια απλή διαδικασία οργάνωσης μπορεί στην πραγματικότητα να σχετίζεται με πιο βαθιές λειτουργίες του εγκεφάλου.
Η δυσκολία αυτή δεν υποδηλώνει απαραίτητα παράλογη συμπεριφορά. Όπως αναλύει η Νευροεπιστήμη, τα εγκεφαλικά συστήματα που εμπλέκονται στην εκτίμηση της αξίας ενός αντικειμένου επικαλύπτονται με εκείνα που επεξεργάζονται την ταυτότητα μας. Έτσι, κάτι που ανήκει σε εμάς αποκτά μεγαλύτερη σημασία απλώς επειδή αποτελεί κομμάτι της προσωπικής μας ιστορίας. Δεν κρατάμε μόνο ένα παλιό τετράδιο ή ένα ξεπερασμένο αντικείμενο· ίσως διατηρούμε επίσης μια σύνδεση με το παρελθόν μας.
This phenomenon has been documented in experimental studies. When participants were asked to place items into a basket designated for themselves or one belonging to someone else, placing items in their own basket activated more areas of the brain associated with personal relevance. Later on, participants remembered and preferred the items they had linked to themselves more strongly. This helps explain why an object that objectively lacks important utility can carry disproportionate emotional weight.
Μια απώλεια μεγαλύτερη από την πραγματικότητα
Ένας άλλος μηχανισμός που καθιστά δύσκολο τον αποχωρισμό είναι η φοβία της απώλειας. Συχνά, η δυσφορία όταν χάνουμε κάτι είναι πιο έντονη από τη χαρά που θα νιώθαμε αν αποκτούσαμε κάτι αντίστοιχο. Αυτή η ψυχολογική τάση μπορεί να μας οδηγήσει στο να κρατάμε οικογενειακά κειμήλια ή δεκάδες κούπες στα ντουλάπια ακόμα κι όταν αυτές δεν καλύπτουν καμία ανάγκη.
Eρευνητικές εργασίες σχετικά με τις αποφάσεις αγοράς και πώλησης έχουν δείξει ότι όσοι αντιμετωπίζουν μεγαλύτερες δυσκολίες στο αποχωρισμό των αντικειμένων τους παρουσιάζουν αυξημένη δραστηριότητα σε εγκεφαλικά τμήματα, τα οποία σχετίζονται με τον πόνο και την προσοχή στον κίνδυνο. Έτσι λοιπόν, η επιλογή για την απόρριψη ενός αντικειμένου δεν θεωρείται πάντα ως μια ουδέτερη πράξη· μπορεί επίσης να ενεργοποιεί μηχανισμούς συνδεδεμένους με την aπειλή μιας απώλειας, ακόμη κι αν αυτό το οποίο χάνεται έχει ελάχιστη πρακτική αξία.
Aντίστοιχα, τα αντικείμενα συχνά λειτουργούν ως ερεθίσματα για αναμνήσεις. Ένα καπέλο από το παρελθόν ή ένα παιχνίδι μπορεί εύκολα να μας μεταφέρει νοητικά σε διαφορετικές περιόδους της ζωής μας. Μελέτες εικόνας του εγκεφάλου δείχνουν ότι οι προηγούμενες εκδοχές του εαυτού μας ενδέχεται να αναπαρίστανται στη μνήμη σαν συμπιεσμένες εικόνες οι οποίες χάνουν λεπτομέρειες όσο περνά ο χρόνος μακριά τους. Ένα γνώριμο αντικείμενο έχει τη δυνατότητα να επαναφέρει αυτή τη σύνδεση γεφυρώνοντας τις διαφορές ανάμεσα στο ποιοι ήμασταν τότε και ποιοι είμαστε τώρα.
Aλλαγή στην προσέγγιση για ευκολότερο αποχωρισμό
The understanding of these mechanisms can assist in making the decluttering process less painful. One suggested practice is to change the framework through which we evaluate an item; instead of asking ourselves “Do I want to keep this?”,we could pose a different question: “Would I buy this today?” strong>. The difference may seem minor but it shifts the basis of decision-making significantly; in the first case our focus is on something that already belongs to us and which we feel at risk of losing while in the second case it’s treated as a new option that we can accept or reject based on our current needs.
Mια άλλη στρατηγική είναι η εξέταση των αντικειμένων μέσα από την προοπτική ενός τρίτου ατόμου.
Η προσπάθεια φαντασίας σχετικά με τις αντιδράσεις άλλων ανθρώπων μπορεί κάποιες φορές βοηθήσει στη συμπεριφορά σας καθώς σας επιτρέπει προσωρινά μία αποστασιοποίηση από τη συναισθηματική φόρτιση της ιδιοκτησίας.
Ένας φίλος ή ένας συνεργάτης ίσως δουν κάποιο παλιό κομμάτι σαν μία σωρό χαρτιά ενώ εμείς βλέπουμε κομμάτι της προσωπικής ιστορίας.
Αυτή η διαφορετική οπτική γωνία δε μειώνει τα συναισθήματα αλλά επιτρέπει μία πιο καθαρή αξιολόγηση τι αξίζει πραγματικά κράτησης.
The memories don’t have to take up space
Mια άλλη χρήσιμη λύση είναι η φωτογράφηση των αντικειμένων πριν τον αποχωρισμό τους.
Σε έρευνα μεταξύ φοιτητών στις εστίες παρατηρήθηκε πως αφίσες ενθάρρυναν τους φοιτητές δωρίσουν όσα δε χρειάζονταν μαζί με πρόταση φωτογράφησης πρώτα των συγκεκριμένων ειδών.
Στους χώρους όπου υπήρχε αυτή η προτροπή καταγράφηκαν 15% περισσότερες δωρεές!
The photograph preserves memory without requiring physical presence of objects thus allowing choices not framed as dilemmas between keeping an item and losing what it symbolizes but rather retaining image or story while freeing up space in daily life! p>
< p > Σημαντικός παράγοντας αποτελεί επίσης και ο ρόλος της κοινωνικής υποστήριξης!< br/> Η επικοινωνία μεταξύ φίλων ανταλλαγής εμπειριών θετικής ανατροφοδότησης μπορούν ενισχύσουν κίνητρα κάνοντάς διαδικασία λιγότερο αγχώδη!< br/> Όταν κάποιος μοιράζεται πρόοδο λαμβάνει θετικό feedback περιβάλλοντος προσπάθεια αποκτά πρόσθετο θετικό στοιχείο!< br/> Αντίστοιχα βοηθώντας κάποιον άλλο αποφασίσει τι θα κρατήσει τι θα αφήσει υπενθυμίζει κριτήρια δύσκολο εφαρμόσουμε στις δικές αποφάσεις! p >
< p >< strong > Πάντως , ούτε «φταίω» μόνο τρόπος λειτουργεί εγκέφαλος ! strong >< / p >
< p > Διαρκής έκθεση στοχευμένες διαφημίσεις εύκολες διαδικασίες ηλεκτρονικών αγορών μαζική παραγωγή φθηνών προϊόντων ευνοούν συσσώρευση περισσότερων πραγμάτων χρειάζεται . Επομένως , αντιμετώπιση ακαταστασία απαιτεί όχι μόνο πετούν πράγματα αλλά περιορίσουν συνθήκες ωθούν συνεχώς νέα πράγματα ! p >
< p > Στόχος χρειάζεται σπίτι χωρίς προσωπικά στοιχεία ούτε πρέπει απαλλάξουμε κάθε σχέση προηγούμενων . Το σημαντικότερο καταλάβετε γιατί επιλέγουμε κρατήσει κάτι κάνετε επιλογές πιο συνείδητες ! p >
