Γιορτή σήμερα, Τετάρτη 1/10 – Ποιοι γιορτάζουν σύμφωνα με το εορτολόγιο του Οκτωβρίου
Σήμερα, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Ανανία, επισκόπου Δαμασκού, καθώς και του Οσίου Ρωμανού του Μελωδού. Σύμφωνα με το εορτολόγιο της ημέρας, οι παρακάτω ονομασίες γιορτάζουν:
- Ανανίας
- Νίνος
- Θηρέσιος
- Θηρεσία
- Ρωμανός
- Ρωμάνα
- Ρωμανή
* Υπάρχουν και άλλες ημερομηνίες που γιορτάζει αυτό το όνομα.
Eπιπλέον, η 1η Οκτωβρίου έχει καθοριστεί ως η Παγκόσμια Ημέρα Κατοικίας, η Παγκόσμια Ημέρα Αρχιτεκτονικής, η Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων και η Παγκόσμια Ημέρα Χορτοφαγίας.
Γιορτή 1/10 – Άγιος Ανανίας
Ο Άγιος Ανανίας γεννήθηκε στις αρχές του 18ου αιώνα σε μια οικογένεια ευγενών και πλούσιων. Ο πατέρας του Θεοφίλης ήταν συνδεδεμένος με την ισχυρή οικογένεια των Λαμπαρδαίων ενώ η μητέρα του προερχόταν από το Βυζίκιο Γορτυνίας. Σπούδασε στη διάσημη σχολή της Δημητσάνας όπου αναπτύχθηκε πνευματικά και θρησκευτικά.
Tο 1750 εξελέγη Μητροπολίτης Λακεδαιμονίας και πέντε χρόνια αργότερα συνέγραψε μια πραγματεία για τη Σπάρτη καθώς και τους Μητροπολίτες της περιοχής. Ήταν γνωστός για την εκπαίδευση που είχε λάβει αλλά και για την ανθρωπιστική δράση του. Οι Έλληνες τον σέβονταν ενώ οι Οθωμανοί τον φοβούνταν. Δεν είναι τυχαίο ότι ανέλαβε τη θέση προεδρίας των προεστών στο Μοριά δίπλα σε ιστορικές προσωπικότητες όπως ο Ζαΐμης και ο Μπενάκης.
Σύμφωνα με το saint.gr ,ο Άγιος δεν περιορίστηκε μόνο στα εκκλησιαστικά καθήκοντα αλλά ανέλαβε πρωτοβουλίες όπως την κατασκευή υδραγωγείου στη Δημητσάνα καθώς επίσης υποστήριξε οικονομικά τη σχολή της Μονής Φιλοσόφου κι ανοικοδόμησε τη Μητρόπολη στον Μυστρά. Επίσης διατηρούσε στενές σχέσεις με τα Πατριαρχία Αλεξανδρείας και Ιεροσολύμων.
Mάλιστα όταν εξορίστηκε ο Πατριάρχης Κύριλλος Ε’,βρέθηκε κοντά στον Άγιο στην Δημητσάνα ζητώντας απελευθέρωση για τον ελληνικό λαό. Το 1762 ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη όπου παρουσίασε τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν οι Χριστιανοί στην Πελοπόννησο στον μέγα βεζίρη εξασφαλίζοντας προσωρινά προστασία.
Kαι λίγα χρόνια αργότερα όταν ήλθε στη Μάνη απεσταλμένος της Μεγάλης Αικατερίνης για να οργανώσει εξέγερση, κλήθηκε να συμμετάσχει στις διαβουλεύσεις στην Καλαμάτα. Με δική του ευλογία υπογράφηκε το «συνυποσχετικόν» των Πελοποννησίων ενώ χρηματοδότησε πυριτιδόμυλους στη Δημητσάνα.
Aλλά οι πράξεις αυτές δεν πέρασαν απα noticed: κατηγορήθηκε από τις οθωμανικές αρχές ότι συνεργάζεται με τη Ρωσία κι αντί να καλέσει σε ένοπλη αντίσταση αποφάσισε να θυσιαστεί ώστε να μην κινδυνεύσει το κίνημα.
Συνελήφθη λοιπόν κι εκτελέστηκε στον Μυστρά αφού πρώτα κοινώνησε.
Το αίμα του σφράγιζε την είσοδο της Μητρόπολης.
Aφότου οι Οθωμανοί άφησαν άταφο το σώμα του στους δρόμους επί τρεις ημέρες,τελικά οι Χριστιανοί κατάφεραν να το περισυνέλθουν κι ενταφιάσουν με μεγαλοπρέπεια.
Ο θάνατός του ενέπνευσε δημοτικό τραγούδι ενώ καταγράφηκε στη συλλογική μνήμη ως μία μεγάλη απώλεια αλλά ταυτόχρονα ως πηγή έμπνευσης για τους υπόδουλους Έλληνες.