Γιορτή σήμερα, Κυριακή 23 Αυγούστου – Ποιοι γιορτάζουν σύμφωνα με το εορτολόγιο του Αυγούστου

Σήμερα, η Εκκλησία τιμά την απόδοση της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Παναγίας Προυσσιώτισσας και τη μνήμη των Ιερομαρτύρων Ειρηναίου επισκόπου Σιρμίου και Ειρηναίου επισκόπου Λυώνος. Επίσης, γίνεται αναφορά στη Σύναξη της Παναγίας της Μαλαματένιας στην Τήνο. Έτσι,δεν υπάρχει κάποια ιδιαίτερη γιορτή για την Κυριακή 23 Αυγούστου.

Επιπλέον, σήμερα είναι η Παγκόσμια Ημέρα Υπενθύμισης του Δουλεμπορίου και της Κατάργησής του.

Εορτολόγιο 23 Αυγούστου – Σύναξη της Παναγιάς Προυσιώτισσας στην Ευρυτανία

Στις ψηλές βουνοκορφές με έλατα στη νοτιοδυτική Ευρυτανία βρίσκεται η ιστορική μονή του Προύσου. Το μοναστήρι αυτό είναι σταυροπηγιακό και φημίζεται για τα τριώροφα κτίριά του. Μέσα σε αυτά υπάρχει ένα σπήλαιο που φιλοξενεί τον πρώτο ναό της μονής. Στον ναό αυτό φυλάσσεται η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας που ονομάζεται Προυσιώτισσα και εορτάζει με μεγαλοπρέπεια στις 22-23 Αυγούστου.

Η εικόνα αυτή λέγεται ότι έχει ζωγραφιστεί από τον Ευαγγελιστή Λούκα και προέρχεται από την πόλη Προύσα στη Μικρά Ασία (σύμφωνα με το χειρόγραφο 3 του κώδικα της Ιεράς Μονής). Ένας ευγενής νέος τη μετέφερε κατά τη διάρκεια των εικονομαχικών διωγμών (829 μ.Χ.) επί βασιλιά Θεοφίλου αλλά την έχασε στην Καλλίπολη κατά τη διαδρομή προς την Ελλάδα. Η εικόνα αποκαλύφθηκε θαυματουργικά σε έναν τσοπανόπουλο μέσα σε μια στήλη φωτός – γι’ αυτό πήρε το όνομα «Πυρσός». Ο νέος που είχε εγκατασταθεί στην Πάτρα ήθελε να την πάρει πίσω αλλά εκείνη επέστρεψε στο άγονο μέρος των βουνών όπου αποκαλύφθηκε στους ντόπιους βοσκούς τη νύχτα μεταξύ 22 και 23 Αυγούστου.

Ο νεαρός μαζί με έναν υπηρέτη έγιναν μοναχοί υπό τα ονόματα Διονύσιος και Τιμόθεος αντίστοιχα. Η εικόνα είναι τύπου Οδηγήτριας, επιχρυσωμένη με αργυρό ένδυμα που προσέφερε ο στρατηγός Γεωργios Καραϊσκάκης κατά την περίοδο της επανάστασης το 1821 μ.Χ., κατασκευασμένο από τον χρυσοχόο Γεωργίο Καρανίκα το 1824 μ.Χ., όπως αναγράφεται πάνω στον ώμο: «Η Παντάνασσα. Δι εξόδων του γενναιοτάτου στρατηγού Γεωργίου Καραϊσκάκη, χειρί Γεωργίου Καρανίκα, 1824».

Η ιστορία αναφέρει ότι κατά τη διάρκεια των χρόνων υπό Τουρκική κατοχή το μοναστήρι υπέστη πολλές κατα destructions .Ωστόσο, η τελευταία κατασκευή έγινε το 1944 από τους Γερμανούς όταν οι δομές μετατράπηκαν σε σωρούς ερειπίων.
Ένας αξιωματικός προσπάθησε να κάψει τον ναό αλλά απέτυχε επανειλημμένα μέχρι που τιμωρήθηκε παραδειγματικά από μια αόρατη δύναμη που τον έριξε στο έδαφος.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο ναός να παραμείνει ανέπαφος μέσα στους αιώνες.

Ακολουθώντας τις περιπέτειες μετά τον εμφύλιο πόλεμο

Mέχρι τότε είχαν περάσει τέσσερα χρόνια γεμάτα συγκλονιστικές εξελίξεις καθώς οι κάτοικοι εγκατέλειπαν τα χωριά τους για ασφάλεια αλλού στην Ελλάδα.
Μαζί τους μεταφέρθηκε κι η θαυματουργή εικόνα μέσω των μοναχών στον Ναύπακτο.
Το μοναστήρι παρέμενε εντελώς έρημο μέχρι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις ξεκίνησαν ξανά στην περιοχή.
Καθώς περνούσαν κάποιοι αξιωματικοί κοντά στο εκκλησίδιο είδαν μια καλόγρια γοnaτισμένη μπροστά στο καντήλι ενώ όλοι οι άλλοι είχαν φύγει.
Οι στρατιώτες ήταν περίεργοι πώς ζούσε εκεί μόνη ενώ όλοι είχαν φύγει κι έτσι αποφάσιζαν τελικά να επισκεφτούν τον μητροπολίτη Ναυπακτίας Χριστόφορο για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με αυτήν την παράξενη συνάντηση.

Ο επίτροπος τους ενημέρωσε πως ανήκει στη μονή Προυσιώτισας όπου βρίσκεται επίσης η θαυματουργή εικόνας εδώ πάνω από δύο χρόνια!

Eπίλογος

“Παιδιά μου,” είπε εκείνη “ζω εδώ μόνη μου δυόμιση χρόνια.”