Ο πληθωρισμός τον προηγούμενο μήνα ανήλθε στο 5% και αναμένεται να κλείσει κοντά στο 4% για το έτος σε μέσους όρους. Οι συνταξιούχοι έχουν λάβει αύξηση 2,4% στις κύριες συντάξεις τους για το 2026, ενώ προγραμματίζεται αναπροσαρμογή της τάξης του 2,8% για το νέο έτος. Οι επικουρικές συντάξεις, που αφορούν περίπου 1,3 εκατομμύρια μισθωτούς-συνταξιούχους, παραμένουν «παγωμένες» εδώ και πέντε χρόνια.
Με αυτόν τον τρόπο, η συστηματική αφαίρεση εισοδήματος από τους συνταξιούχους συνεχίζεται εδώ και πέντε χρόνια. Η πολιτική των μνημονίων επιμένει στη μείωση των κονδυλίων για τις συντάξεις θεωρώντας τις ως «μη απαραίτητη καταναλωτική δαπάνη».
Η πραγματική μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος (μείωση της αγοραστικής δύναμης) είναι εμφανής όταν εξετάζουμε τον πληθωρισμό και τις αυξήσεις που δεν καλύπτουν την ακρίβεια.
Μια δεύτερη πιο υποδόρια αφαίρεση εισοδήματος είναι η φορολογία. Αυτή επιτυγχάνεται μέσω της μη τιμαριθμοποίησης της φορολογικής κλίμακας.
Για το επόμενο έτος, μια σχεδόν ανακοινωθείσα από την κυβέρνηση αναπροσαρμογή ύψους 2,8% σημαίνει ότι ένας μέσος συνταξιούχος με μηνιαία σύνταξη στα 830 ευρώ θα δει αυτή τη μικρή αύξηση να τον μεταφέρει από τον φορολογικό συντελεστή του 10% στον υψηλότερο των 20% (για ετήσια εισοδήματα άνω των 10.000 ευρώ).Αυτό σημαίνει ότι από τα 830 ευρώ η αύξηση των περίπου 23,3 ευρώ θα υποστεί περικοπή ύψους περίπου 1,4 ευρώ υπέρ ΕΟΠΥΥ (6%),ενώ στη συνέχεια η εφορία θα αφαιρέσει σχεδόν άλλα 4,4 ευρώ. Έτσι η καθαρή αύξηση στη μέση σύνταξη των συνολικά στατιστικά στοιχείων περιορίζεται στα μόλις17,5 ευρώ.
Συνεπώς, ο μέσος συνταξιούχος:
- a/ όχι μόνο βλέπει την αναπροσαρμογή να είναι κατώτερη ακόμη και από τους επίσημους δείκτες πληθωρισμού,
- b/ οι επικουρικές του δεν υφίστανται καμία αναπροσαρμογή,
- c/ ενώ η ονομαστική προοπτική για το2027 περιορίζεται στο μόλις2,1%, σχεδόν στο μισό του Δείκτη Τιμών Καταναλωτή (ΔΤΚ).
Aν προσθέσουμε σε αυτά τον ΦΠΑ και άλλους έμμεσους φόρους που αυξάνονται καθώς οι τιμές ανεβαίνουν (ακρίβεια), τότε γίνεται σαφές πόσο δύσκολη είναι η κατάσταση.
Aυτός ο διττός μηχανισμός — αφενός μέσω της μη τιμαριθμοποίησης της φορολογικής κλίμακας που οδηγεί σε υπερφορόληψη λόγω πληθωριστικών αποδοχών κι αφετέρου μέσω της έμμεσης φορολογίας επί «φουσκωμένων» τιμών στην αγορά (καύσιμα τροφίμων κλπ.) — συμβάλλει στην δημιουργία μεγάλων πλεονασματικών αποτελεσμάτων από την κυβέρνηση.