Η Μόδα ως Εργαλείο Αφήγησης στις Τηλεοπτικές Παραγωγές
Στις μεγάλες τηλεοπτικές παραγωγές, τα ρούχα δεν είναι απλώς αισθητικά στοιχεία. Συχνά διηγούνται μια δεύτερη ιστορία, αυτή των σχέσεων και των ισορροπιών εξουσίας μεταξύ των χαρακτήρων.
Από την εκκεντρική κομψότητα του Παρισιού στο “Emily in Paris” μέχρι την ψυχολογική ένταση του “Sirens” και τη συγκινητική φιλία στο “Dying for sex”, η φετινή σεζόν των Emmy αποδεικνύει ότι η μόδα στην οθόνη λειτουργεί ως ένα εργαλείο αφήγησης που έχει ίση σημασία με το σενάριο και τις ερμηνείες.
Στο τελευταίο τεύχος του The Hollywood Reporter, ένα εκτενές άρθρο αναλύει πώς τα κοστούμια σε σειρές που διακρίνονται στα φετινά Emmy δεν είναι μόνο ενδυματολογικές επιλογές αλλά και φορείς μηνυμάτων για τις σχέσεις, τη φιλία και τον ανταγωνισμό ανάμεσα στους χαρακτήρες.
Στο “Emily in Paris”, η ενδυματολόγος Marylin Fitoussi αναδεικνύει μέσα από τις εμφανίσεις της Emily (Lily Collins) και της Mindy (Ashley Park) τη συμπληρωματικότητα των χαρακτήρων τους. Το φόρεμα από PVC της Emily και το ροζ μίνι της Mindy δεν αποτελούν απλά εκκεντρικά fashion statements αλλά αντικατοπτρίζουν δύο προσωπικότητες που δημιουργούν μια αρμονία παρά τις αντιθέσεις τους. «Και οι δύο είναι εκκεντρικές και τολμηρές με τον δικό τους τρόπο. Τα αντίθετα έλκονται», εξηγεί η Fitoussi στο THR.
Ωστόσο, η μόδα δεν λειτουργεί πάντα ως συνδετικός κρίκος. Στο “The White Lotus”, οι τρεις παιδικές φίλες που ξαναβρίσκονται στην Ταϊλάνδη φαίνονται αρχικά ενωμένες μέσω των τροπικών τους ενδυμασιών, όμως γρήγορα τα ρούχα αποκαλύπτουν τις δυναμικές μιας ομάδας εναντίον μίας. Όπως σημειώνει η costume designer Alex Bovaird, η έλλειψη «μοιράσματος» συγκεκριμένων designer κομματιών από μία φίλη προς την άλλη υποδηλώνει απομόνωση.
Στην περίπτωση του “Sirens”, η Caroline Duncan χρησιμοποιεί τη μόδα για να δείξει την αφοσίωση της Simone (Milly Alcock) προς την ισχυρή εργοδότριά της Michaela (Julianne moore).Η ενδυματολογική ταύτιση αγγίζει ακόμη και τις πιο ιδιωτικές στιγμές, υπογραμμίζοντας τη θολή γραμμή ανάμεσα στον θαυμασμό και την εξάρτηση.
Tέλος,στο “Dying for Sex”,τα κοστούμια αποκτούν βαθιά συναισθηματική βαρύτητα. Η Melissa Toth ντύνει τις δύο φίλες – τη Molly (Michelle Williams), που παλεύει με τον καρκίνο κι τη Nikki (Jenny Slate), που βρίσκεται δίπλα της – με καθημερινά άνετα ρούχα, δείχνοντας πώς οι σωματικές κι emotive εγγυότητες εκφράζονται μέσα από κοινά outfits όπως μοιρασμένα πουλόβερ. «Είναι μια ιστορία αγάπης ανάμεσα σε δύο φίλες», δηλώνει η toth.
Όπως επισημαίνει το THR, από τις glam υπερβολές του Παρισιού έως τις λεπτές ψυχολογικές εντάσεις σε πολυτελή resorts ή μικροσκοπικά διαμερίσματα, η μόδα αποδεικνύεται καταλύτης για να ειπωθούν ιστορίες σχέσεων – άλλοτε συμπληρωματικών κι άλλοτε ανταγωνιστικών τόνων.