Με μουσικές, αγκαλιές, αναμνήσεις και έντονα συναισθήματα ολοκληρώθηκε το βράδυ του Σαββάτου (31/10) μια ιστορία που διαρκεί 111 χρόνια στην καρδιά των Εξαρχείων. Το εμβληματικό καφενείο «Μουριά», ένα από τα πιο παλιά της Αθήνας, έκλεισε οριστικά τις πόρτες του, αφήνοντας πίσω του μια γειτονιά που αποχαιρετά ένα ακόμη κομμάτι της ταυτότητάς της.
Στη γωνία Καλλιδρομίου και Χαριλάου Τρικούπη, όπου από το 1915 συναντιόνταν πολλές γενιές Αθηναίων, πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε για να γιορτάσει την τελευταία βραδιά.Παλιοί θαμώνες, κάτοικοι και φίλοι του καφενείου αντάλλαξαν τραγούδια και ιστορίες, θυμούμενοι στιγμές μιας άλλης εποχής και μετατρέποντας αυτή τη νύχτα σε μια μεγάλη αποχαιρετιστήρια γιορτή.
Για 44 χρόνια ο Χρήστος Βάνας ήταν πίσω από τον πάγκο της «Μουριάς», συνδέοντας τη ζωή του με αυτό το ιστορικό στέκι καθώς παρέδωσε τα κλειδιά του ακινήτου.
Η απόφαση για το κλείσιμο ήρθε παρά την έντονη κινητοποίηση για τη διάσωσή του.Σε λίγες ημέρες συγκεντρώθηκαν πάνω από 6.000 υπογραφές ζητώντας να αναγνωριστεί ως νεότερο μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς.
► Τέλος εποχής για τη «Μουριά»: Κλείνει μετά από 111 χρόνια το ιστορικό καφενείο των Εξαρχείων
Το Δημοτικό Συμβούλιο Αθηνών είχε στηρίξει ομόφωνα το αίτημα τον Ιούνιο. Ωστόσο οι διαδικασίες θεσμικής προστασίας δεν ολοκληρώθηκαν εγκαίρως κι έτσι δεν αποφεύχθηκε η λήξη της μίσθωσης που οδήγησε στο κλείσιμο.
Το «τελευταίο προπύργιο» των Εξαρχείων
Η λήξη λειτουργίας της «Μουριάς» ξεπέρασε τα ελληνικά σύνορα με τον Guardian να αφιερώνει εκτενές άρθρο στο καφενείο αυτό χαρακτηρίζοντάς το ως «το τελευταίο προπύργιο» μιας περιοχής που αλλάζει με αστραπιαία βήματα.
Στην αναφορά αυτή επισημαίνεται η μοναδική φυσιογνωμία του καφενείου που επί δεκαετίες υπηρέτησε ως σημείο συνάντησης καλλιτεχνών, συγγραφέων, πολιτικών και φοιτητών ενώ παράλληλα καταγράφεται η μεταμόρφωση των Εξαρχείων υπό την πίεση της ανάπτυξης στον τουρισμό καθώς επίσης οι βραχυχρόνιες μισθώσεις και η εξευγενιστική διαδικασία στην περιοχή.
Η «Μουριά» παρέμεινε σταθερή στη θέση της για περισσότερο από έναν αιώνα παρακολουθώντας τις αλλαγές γύρω της στην πόλη.
Tώρα πια στη διασταύρωση Καλλιδρομίου με Χαριλάου Τρικούπη θα λείπει κάτι περισσότερο απ’ ένα απλό καφενείο. Θα λείπει ένα ζωντανό κομμάτι της παλιάς Αθήνας.