Ο Ήλιος μας αναμένεται να εξαντλήσει τα καύσιμά του, γεγονός που θα τον μετατρέψει σε «κόκκινο γίγαντα», αποβάλλοντας τα εξωτερικά του στρώματα και τελικά θα εξελιχθεί σε «λευκό νάνο», περίπου σε πέντε δισεκατομμύρια χρόνια.Όταν αυτό συμβεί και μείνει μόνο ο πυκνός πυρήνας του, οι πλανήτες που βρίσκονται πιο κοντά του θα υποστούν καταστροφή, ενώ οι πιο απομακρυσμένοι ίσως καταφέρουν να επιβιώσουν. Σύμφωνα με ρεπορτάζ της ΕΡΤ που αναμεταδίδει το Reuters, ερευνητές χρησιμοποίησαν το Πολύ Μεγαλύτερο Τηλεσκόπιο του Ευρωπαϊκού Νότιου Αστεροσκοπείου στη Χιλή για να εντοπίσουν έναν λευκό νάνο με πλανητικά συντρίμμια γύρω του, προσφέροντας μια μοναδική προοπτική για την πιθανή εξέλιξη του ηλιακού μας συστήματος στο μέλλον.
Δυο διακριτοί δακτύλιοι
Σε αντίθεση με άλλα παρόμοια συστήματα που έχουν παρατηρηθεί στο παρελθόν, ο δίσκος των συντριμμιών γύρω από αυτόν τον λευκό νάνο φαίνεται να αποτελείται από δύο διακριτούς δακτυλίους. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι αυτοί οι δακτύλιοι μπορεί να σχηματίστηκαν από δύο βραχώδη ή πλανητικά σώματα που διαλύθηκαν λόγω των βίαιων σπασμών κατά τη διάρκεια της τελευταίας φάσης ζωής αυτού του άστρου.
Το reuters σημειώνει και η ΕΡΤ αναμεταδίδει ότι ο λευκός νάνος J1328−1450 βρίσκεται στον Γαλαξία μας, περίπου 1.600 έτη φωτός μακριά από τη Γη στον αστερισμό της Παρθένου. Πριν από αυτή την ανακάλυψη, είχαν εντοπιστεί 21 λευκοί νάνοι περιβαλλόμενοι από ένα μόνο δίσκο υλικού και όχι διπλό όπως στην περίπτωση αυτή.
«Αυτό δείχνει ότι τα υπολείμματα ενός πλανητικού συστήματος μπορούν να έχουν πολύ πιο περίπλοκη δομή απ’ ό,τι είχαμε φανταστεί προηγουμένως και ενισχύει την ιδέα ότι κάποια βραχώδη σώματα μπορεί να επιβιώσουν μετά τη μετατροπή ενός άστρου σε λευκό νάνο», δήλωσε ο αστρονόμος Φελίπε Λάγκος-Βίλτσες από το Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας Φεντερίκο Σάντα Μαρία στη Χιλή και ένας εκ των συγγραφέων της σχετικής μελέτης δημοσιευμένης στο περιοδικό Nature Astronomy.Ο συγκεκριμένος λευκός νάνος έχει μάζα περίπου 47% αυτής του Ήλιου και διάμετρο συγκρίσιμη με εκείνη της Γης.
Υπολείμματα έντονων διαταραχών
Τα σωζόμενα πλανητικά σώματα μπορεί να είναι υπολείμματα μεγαλύτερων αλλά έντονα διαταραγμένων πλανητών. Ένας εξ αυτών ίσως είχε μέγεθος παρόμοιο με εκείνον του Πλούτωνα ενώ ο άλλος ήταν ακόμα μικρότερος. «Ο εξωτερικός δακτύλιος παρουσιάζει σημαντική έλλειψη μαγνησίου συγκριτικά με τον εσωτερικό», ανέφερε ο Λάγκος-Βίλτσες προσθέτοντας πως αυτό υποδηλώνει διαφορετική προέλευση των υλικών τους λόγω ισχυρών βαρυτικών επιδράσεων όταν πλησίασαν πολύ κοντά στον λευκό νάνο.
Ο επιστήμονας τόνισε πως το αρχικό άστρο πιθανώς φιλοξενούσε ένα ευρύτερο σύστημα πριν επεκταθεί δραματικά σε κόκκινο γίγαντα καταβροχθίζοντας τους εσωτερικούς πλανήτες ενώ οι πιο απομακρυσμένοι επέζησαν.
«Το σύστημα δεν εξαφανίζεται ολοκληρωτικά· κάποια βραχώδη σώματα μπορεί ακόμη να έχουν διατηρηθεί αλλά υπόκεινται σε βαρυτικές perturbations οδηγώντας τα κοντά στον λευκό νάνο», πρόσθεσε ο Λάγκος-Βίλτσες.
Δραματικές συνέπειες
Σε περίπου 5 δισεκατομμύρια χρόνια,ο Ήλιος θα εξελιχθεί σε κόκκινος γίγαντας. Στην πορεία αυτή θα χάσει τα εξωτερικά στρώματά του κι έτσι θα γίνει ένας λευκός νάνος. Το εσωτερικό ηλιακό σύστημα πρόκειται να επηρεαστεί δραστικά: Ο Ερμής και η Αφροδίτη πιθανότατα θα απορροφηθούν μέσα στον διωγκωμένο Ήλιο ενώ δεν υπάρχει σαφής συμφωνία σχετικά με την τύχη της Γης κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας. Αντίθετα, Δίας, Κρόνος καθώς επίσης κι άλλα μακρινού σώματα ίσως έχουν περισσότερες πιθανότητες επιβιώσεως.
Αφού γίνει λευκός νάνος, τα υπόλοιπα υλικά καθώς επίσης αστεροειδείς ενδέχεται τελικά να πλησιάσουν αρκετά ώστε οι βαρυτικές τους αλληλεπιδράσεις να προκαλέσουν διάλυση τους.
«Ένας τέτοιος δίσκος συντριμμιών γύρω από τον J1328-1450 μπορεί επομένως να αντιστοιχεί σε μια πιθανή κατάσταση για το πολύ μα distant μέλλον αυτού εδώ του ηλιακού συστήματος», κατέληξε ο Λαγκόσ-Βίλτσες.