Απρόσμενη Συμφιλίωση στην Οβάλ Γραφείο: Τραμπ και Μαμντάνι Ενώνονται για το Κόστος Ζωής

Μια απροσδόκητη σκηνή εκτυλίχθηκε στο Οβάλ Γραφείο, καθώς ο Ντόναλντ Τραμπ συναντήθηκε με τον νεοεκλεγέντα δήμαρχο της Νέας Υόρκης, Ζόραν Μαμντάνι, για πρώτη φορά. Οι δύο πολιτικοί, οι οποίοι μόλις πριν από λίγες εβδομάδες αντάλλασσαν σφοδρές κατηγορίες σχετικά με «φασισμό» και «κομμουνισμό», αποφάσισαν αυτή τη φορά να αφήσουν τις αντιπαλότητες πίσω τους και να εστιάσουν στη μεγαλύτερη ανησυχία των κατοίκων της πόλης: το αυξανόμενο κόστος ζωής.

Ο Ρεπουμπλικανός πρόεδρος φάνηκε διατεθειμένος να αποφορτίσει την κατάσταση. Όταν δημοσιογράφος επανέφερε τη δήλωση του Μαμντάνι ότι ο Τραμπ είναι «φασίστας», ο πρόεδρος απάντησε με χιούμορ: «Πες απλώς ναι, είναι πιο εύκολο από το να το εξηγήσεις».

Επιπλέον, απέσυρε την προηγούμενη απειλή του σχετικά με τη διακοπή ομοσπονδιακών κονδυλίων προς τη Νέα Υόρκη σε περίπτωση που ο 34χρονος δημοκρατικός σοσιαλιστής κέρδιζε τις εκλογές. Η συζήτηση γρήγορα μετατοπίστηκε σε θέματα που αφορούν την οικονομική κατάσταση των πολιτών. Από τα υψηλά ενοίκια μέχρι τις αυξήσεις στις τιμές ενέργειας, οι δύο άνδρες έδειξαν ότι μπορούν -και ίσως επιθυμούν- να βρουν κοινά σημεία.

Ο Τραμπ μάλιστα υποστήριξε ότι θα επικοινωνήσει με την Con Edison για τις τιμές ενέργειας, αναφέροντας πως οι μειώσεις στα καύσιμα δεν έχουν ακόμη αντικατοπτριστεί στους λογαριασμούς των νοικοκυριών. «Απολύτως», συμφώνησε ο Μαμντάνι, δείχνοντας ότι υπάρχουν σημαντικές συγκλίσεις σε κάποια ζητήματα.

Το νέο αυτό πολιτικό δίδυμο προτίμησε μια προσέγγιση συνεργασίας αντί αντιπαράθεσης. Ο Τραμπ εξέφρασε την ελπίδα η Νέα Υόρκη να έχει έναν εξαιρετικό δήμαρχο ενώ ο Μαμντάνι ευχαρίστησε τον πρόεδρο για τη συνάντηση και τόνισε την ανάγκη επίλυσης του αυξανόμενού κόστους ζωής.

Η χθεσινή ανακωχή δεν εξαλείφει τις πρόσφατες εντάσεις ούτε τα υψηλά πολιτικά διακυβεύματα που παραμένουν ενεργά. Ωστόσο, αποκαλύπτει μια κοινή ανάγκη: Σε μια πόλη όπου πάνω από 8 εκατομμύρια άνθρωποι αντιμετωπίζουν προβλήματα λόγω της αύξησης τιμών στα τρόφιμα και στις υπηρεσίες καθημερινότητας, η οικονομική πίεση μπορεί πλέον να λειτουργήσει ως ένας απρόβλεπτος παράγοντας πολιτικής σύγκλισης – έστω κι αν είναι προσωρινός.