Η διαδικασία της συνταξιοδότησης και οι προκλήσεις της
Η συνταξιοδότηση στα 62 χρόνια, ειδικά με 40 έτη ασφάλισης, αποτελεί μια δύσκολη διαδικασία. Αυτό γίνεται ακόμη πιο περίπλοκο αν ληφθούν υπόψη οι περίοδοι ανεργίας στον ιδιωτικό τομέα καθώς και η επιβάρυνση των ασφαλιστικών εισφορών για τους ελεύθερους επαγγελματίες.
Αν και τα όρια ηλικίας έχουν αυξηθεί σημαντικά μετά την εφαρμογή του τρίτου μνημονίου τον Αύγουστο του 2015, η κυβέρνηση συνεχίζει να θεωρεί ότι οι προϋποθέσεις είναι ευνοϊκές. Πώς αλλιώς μπορεί να εξηγηθεί ο αποκλεισμός από το επίδομα των 300 ευρώ (Νοέμβριος) για όσους είναι κάτω των 65 ετών;
Είναι σαφές ότι η κυβέρνηση έχει αυξήσει το όριο ηλικίας για την καταβολή του «Δώρου». Για εργαζόμενους που έχουν βγει στη σύνταξη με καθεστώς Βαρέων Επαγγελμάτων ή νοσηλεύτριες που εργάστηκαν μέχρι και 44 χρόνια από την ηλικία των 18 ετών, δεν υπάρχει καμία ενίσχυση. Ακόμη κι αν το μηνιαίο τους εισόδημα κυμαίνεται γύρω από τα 500 ή 700 ευρώ, αποκλείονται μόνο λόγω της νεαρής τους ηλικίας.
Παρά τις αυστηρές προϋποθέσεις που πληρούν για τη συνταξιοδότηση και τις ακριβές αγορές πλασματικών χρόνων ασφάλισης (π.χ., λόγω παιδιών ή στρατού), δεν αναγνωρίζονται δωρεάν αυτές οι περίοδοι.Υπολογίζεται ότι πάνω από 300.000 άτομα θα αποκλειστούν φέτος από το «δώρο», ενώ πέρυσι ήταν η πρώτη χρονιά εφαρμογής της ενίσχυσης των €250, που αύξησε στα €300 το 2026.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι ενώ υπάρχουν κριτήρια ηλικίας για τη χορήγηση συντάξεων καθώς και απαιτήσεις ημερών ασφάλισης (12.000 ένσημα για πλήρεις αποδοχές), δεν υπάρχουν ελάχιστες παροχές όπως η κατώτερη σύνταξη ούτε μηχανισμοί προστασίας κατά της φτώχειας.
Ωστόσο, αυτή δεν είναι η μόνη αδικία στο ασφαλιστικό σύστημα: Οι πρώην δικαιούχοι του ΟΓΑ κατά την περίοδο 2018-20 εξακολουθούν να λαμβάνουν μικρότερες παροχές σε σχέση με ανασφάλιστους που συνταξιοδοτήθηκαν στην ίδια ηλικία (67 ετών). Στις περιπτώσεις θανάτου αποκόπτεται το κοινωνικό μέρος της σύνταξης από τον ΟΓΑ ως υποκατάστατο της εθνικής σύνταξης.
Οι επικουρικές συντάξεις παραμένουν στάσιμες όλα αυτά τα χρόνια χωρίς αύξηση παρά τις αναπροσαρμογές στις κύριες συντάξεις που συχνά υπολείπονται του πληθωρισμού. Επιπλέον, οι αποφάσεις του Συμβουλίου Επικρατείας σχετικά με τα αναδρομικά παραμένουν ανεκτέλεστες.
Οι χηρείες αντιμετωπίζουν σοβαρές περικοπές καθώς περιορίζονται στο ποσοστό του 35% επί των αποδοχών του θανόντος ασφαλισμένου. Ο νόμος Κατρούγκαλου προβλέπει επίσης περικοπή στην εθνική σύνταξη σε περίπτωση διπλής καταβολής δικαιώματος.
Aυτό σημαίνει πως όταν εφαρμοστεί αυτός ο νόμος θα μετατρέψει τη σύνταξη χηρείας σε απλό επίδομα χωρίς δυνατότητα επιλογής ανάμεσα στις δύο μορφές σύνταξης στους επιζώντες συζύγους/συζύγους.
Aναφορικά με τους αγρότες, αυτοί δεν δικαιούνται πλήρη ποσότης της εθνικής σύνταξης όπως όλοι οι άλλοι ασφαλισμένοι στον αστικό τομέα ακόμα κι αν διαβιώνουν στη χώρα μας εδώ και τρεις δεκαετίες.
Ο ΕΦΚΑ επίσης δεν παρέχει επιδόματα γάμου ή τέκνων όπως συμβαίνει στους ενεργούς εργαζόμενους.
Υπό αυτές τις περιστάσεις στην Ελλάδα όπου υπάρχει δημογραφική κρίση τιμωρείται ουσιαστικά κάθε προσπάθεια τεκνοποίησης/υιοθεσίας μετά την ηλικία των τριάντα οκτώ χρόνων…