Μια Νέα Προοπτική για την Αντιμετώπιση της Διαταραχής Πανικού
Για πολλές δεκαετίες, η στρατηγική που ακολουθείτο για την αντιμετώπιση της διαταραχής πανικού εστίαζε σε μια βασική αρχή: να ηρεμήσουμε το σώμα ώστε να ηρεμήσει και ο νους. Τεχνικές όπως οι βαθιές αναπνοές, η προοδευτική χαλάρωση των μυών και οι μέθοδοι ενσυνειδητότητας ήταν στο επίκεντρο. Ωστόσο, πρόσφατη έρευνα προτείνει μια διαφορετική προσέγγιση: αντί να προσπαθούμε να μειώσουμε τη σωματική διέγερση, ίσως είναι πιο αποτελεσματικό να την ενισχύουμε με ελεγχόμενο τρόπο.
Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Σάο Πάολο πραγματοποίησαν μια μελέτη με 72 συμμετέχοντες που υπέφεραν από διαταραχή πανικού. Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν τυχαία σε δύο ομάδες: η πρώτη ομάδα ακολούθησε ένα πρόγραμμα σύντομων και έντονων σπριντ, ενώ η δεύτερη εκπαιδεύτηκε στην κλασική μέθοδο προοδευτικής χαλάρωσης του Jacobson.
Έξι μήνες μετά την ολοκλήρωση του 12 εβδομάδων προγράμματος παρέμβασης και παρακολούθησης, τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά: οι συμμετέχοντες της ομάδας άσκησης παρουσίασαν κατά μέσο όρο τις μισές κρίσεις πανικού και σημαντικά λιγότερη σοβαρότητα συμπτωμάτων σε σύγκριση με εκείνους που ακολούθησαν τη μέθοδο χαλάρωσης.Αξιοσημείωτο είναι ότι κανείς δεν υπήρξε θύμα πλήρους κρίσης πανικού κατά τη διάρκεια των έντονων ασκήσεων.
Η Διερεύνηση του Πρωτοκόλλου Σπριντ
Οι συμμετέχοντες ήταν καθιστικοί ενήλικες χωρίς προηγούμενη θεραπεία τους τελευταίους τρεις μήνες. Πριν ξεκινήσει το πρόγραμμα, υποβλήθηκαν σε καρδιολογικό έλεγχο για λόγους ασφαλείας. Η ομάδα άσκησης εκτελούσε τρεις φορές την εβδομάδα ένα πρόγραμμα που περιλάμβανε πεντάλεπτο ζέσταμα, 15 λεπτά γρήγορο περπάτημα και στη συνέχεια σπριντ διάρκειας 30 δευτερολέπτων υψηλής έντασης. Ακολουθούσε αποθεραπεία μέσω περπατήματος. Κάθε δύο εβδομάδες προστίθετο ένα επιπλέον σπριντ μέχρι έξι ανά συνεδρία στο τέλος της παρέμβασης.
Από την άλλη πλευρά, η ομάδα σύγκρισης εκπαιδεύτηκε στην πλήρη δομημένη τεχνική προοδευτικής μυϊκής χαλάρωσης διάρκειας 45 λεπτών υπό καθοδήγηση ειδικευμένου ψυχολόγου όπου μάθαιναν πώς να συσφίγγουν και να απελευθερώνουν διάφορες μυϊκές ομάδες εστιάζοντας στην αναπνοή τους.
Διαρκής Βελτίωση στα Συμπτώματα
Kai oi dyo omades parousiasan veltiosi stin katastasi tous; omos i omada askisis eixe proigoumeni anavathmisi se sxesi me tin allagi tis katastasis tous stis 12 evdomades me meso orio vathmologias panikou na einai 14,9 se sxesi me to 23,1 tis omadas relaxas; kai meta apo exi mines i diafora eplirynthike akomi perissotero (14,2 vs 24). Ta symptoms stin omada relaxas arxisan na epanemfanontai meta to telos tis paremvasiws enanti ton askenomenon pou parameinan sta thetika epipeda).
Η Λειτουργία της Ενίσχυσης της Διέγερσης
Symfwna me tous erevnitikes tou panepistimiou autou o πυρήνας της διαταραχής πανικού δεν είναι ο γρήγορος καρδιακός παλμός καθεαυτός αλλά ο τρόπος που αυτός ερμηνεύεται ως σημάδι επικείμενου κινδύνου. Η διαδικασία χαλάρωσης αποτυγχάνει συχνά στο να αλλάξει αυτήν την αντίληψη ενώ αντίστοιχα οι έντονες ασκήσεις επαναλαμβάνουν τις ίδιες φυσικές αισθήσεις – όπως ταχυκαρδία ή γρήγορη αναπνοή – μέσα σε ένα ασφαλές πλαίσιο.
Συμπέρασμα για τη Θεραπευτική Προσέγγιση
Afto ta ευρήματα den apodroun tin axia twn farmakwn i ths psychotherapeias pou exoun isxyri tektimeni alla deixnoun oti otan o stoxos einai na antimetopistei o foros mprosta se somatikes aisthiseis h elegxomeni ekthesi mesw askisis mporei na einai pio apotelesmatiki apo tis paradosiakes technikes relaxas.