Σημαντικές αλλαγές αναμένονται στις πολυκατοικίες, καθώς -όπως δήλωσε ο Γιώργος Φλωρίδης- τροποποιούνται οι διατάξεις του νόμου του 1929 που διέπει τις οριζόντιες ιδιοκτησίες, με σκοπό την επίλυση «προβλημάτων που ταλαιπωρούν καθημερινά εκατομμύρια ιδιοκτήτες».
Ο υπουργός Δικαιοσύνης ανέφερε ότι έχει ήδη συσταθεί η σχετική επιτροπή και εργάζεται για τη σύνταξη ενός νομοσχεδίου, το οποίο αναμένεται να παραδοθεί μέχρι το τέλος της χρονιάς και να ψηφιστεί τον Ιανουάριο.
Το νέο ρυθμιστικό πλαίσιο θα αφορά τις σχέσεις μεταξύ των ιδιοκτητών σε κοινές περιουσίες, κυρίως στις πολυκατοικίες, και θα αντικαταστήσει ένα θεσμικό πλαίσιο που χρονολογείται από το 1929.
Μεταξύ των προτεινόμενων αλλαγών περιλαμβάνονται κανόνες σχετικά με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων (ποσοστά πλειοψηφίας κ.λπ.), κανονισμοί για τις πολυκατοικίες και τρόποι λήψης αποφάσεων σε ζητήματα όπως οι παρεμβάσεις στα κτίρια.
«Η ομοφωνία μπλοκάρει την πρόοδο» σχολίασε ο υπουργός Δικαιοσύνης, προαναγγέλλοντας ότι σε πολλές περιπτώσεις θα απαιτούνται απλές πλειοψηφίες ώστε οι ατομικές διαφωνίες να μην εμποδίζουν τη λήψη αποφάσεων.
Επιπλέον, το νέο νομοσχέδιο στοχεύει στην επίλυση ζητημάτων ιδιοκτησιών κυρίως στη Θεσσαλία και βόρεια περιοχές της χώρας που παραμένουν χωρίς νομιμοποίηση και δεν μπορούν να μεταβιβαστούν, προκαλώντας προβλήματα στους ιδιοκτήτες τους.
Ο νόμος του 1929 υπό αναθεώρηση
Ο νόμος στον οποίο αναφέρεται ο κ. Φλωρίδης δημοσιεύθηκε στο Φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως στις 9 Ιανουαρίου του 1929 κατά την κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου και φέρει την υπογραφή του τότε προεδρεύοντος (ναυάρχου) Παύλου Κουντουριώτη σε όλα τα άρθρα του.
Aν και κάποιες από τις διατάξεις μπορεί να έχουν τροποποιηθεί ή καταστεί ανενεργές, στο συγκεκριμένο ΦΕΚ περιλαμβάνονται τα εξής:
Ὁ ἰδιοκτήτης ἑκάστου ὀρόφου ἢ μέρους αὐτοῦ ἔχει πάντα τὰ εἰς τὸν κύριον ἀνήκοντα δικαιώματα, ἐφ’ ὅσον ἡ ἄσκησις αὐτῶν δὲν παραβλάπτει τὴν χρῆσιν τῶν ἄλλων ἰδιοκτητῶν ή δὲν μειοῖ τὴn ασφάλεια αὐτῶn ή τοῦ οικοδομήματος.
Ὑπὸ τοὺς αὐτούς όρους δύναται νὰ επιχειρήσῃ μεταβολὰς ή προσθήκας επὶ τῶν κοινῶn μερῶn τοῦ οικοδομήματος.
Επιτρέπεται εἰς τους συνιδιοκτήτας νὰ δι’ ειδικής συμφωνίας καθορίσουν τα δικαιώματα καὶ υποχρεώσεις τους σχετικά με τη συνιδιοκτησία υπό τον όρο ότι απαιτείται η συναίνεση όλων για γενικές συνελεύσεις καὶ νὰ καθορίζωσι πλειοψηφία ανάλογα με τη σοβαρότητα των αποφάσεων που λαμβάνουν σχετικές μ’ αυτή τη συντήρηση κι αξιοποίηση των κοινών χώρων της κατοικίας τους.
Οι συνιδιοκτήτες δύνανται εν απουσία οποιασδήποτε άλλης συμφωνίας μέσω παμψηφίας ν’ εκλέξωσι έναν διαχειριστή παρέχοντας σ’ αυτόν εκτενή δικαιώματα διοίκησης συμπεριλαμβανομένων αυτών για εργασίες συντηρήσεως καθώς επίσης κατανομής εξόδων κι βαρών καθώς κι εκπροσώπησης ενώπιον δικαστηρίων είτε ως ενάγοντος είτε ως εναγομένου.
Eάν δεν υπάρχει αντίθετη συμφωνία ο διαχειριστής δεν μπορεί να απολυθεί παρά μόνο διά πλειοψηφίας των ιδιωτών κατά γενική συνέλευση έχοντας αριθμό ψήφων ανάλογα προς την αξία των κοινών μερών του ακίνητου δικαιωμάτων τους εκτός αν ο Πρόεδρος Πρωτοδικείου κρίνει σύμφωνα μ’ αυτή διαδικασία πως είναι υπεύθυνος για απιστία ή βαριά
(ἀμελεία).
Eάν δεν υπάρχει κάποια συμφωνία μεταξύ των συνιδιωτών όσον αφορά τα δικαιώματα κι υποχρεώσεις τους σχετικά μ’ αυτά τα κοινά θέματα ισχύουν οι εξής:
Káθε ένας από τους συνιδιώτες έχει право στην πλήρη χρήση των κοινοτικών πραγμάτων καθώς επίσης μπορεί να προβεί σε επισκευές κι ανακαινήσεις αυτών υπό τον όρο ότι δε θίγει τα δικαιώματα άλλων συνιδιωτών ούτε αλλάζει τον συνηθισμένο προσανατολισμό αυτών.
Káθε ένας από τους συνιδιώτες υποχρεούται ν’ συμβάλει στα κοινά βάρη σύμφωνα προς την αξία του ορόφου ή διαμερίσματός του αν είναι κύριος αυτού.